Schrijven 3  Seniorweb

In januari 2002 kreeg ik een aansluiting op het WWW en toen stond in principe de deur wijd open voor contact met iedereen die ook kon mailen. Langzamerhand leerde ik de weg en de zijwegen, de dwaalwegen en de snelwegen kennen, de plekken waar ik graag wilde blijven rondhangen en de unheimische donkere stegen. Op die zwerftochten kwam ik Seniorweb en de Schrijfgroep tegen. Een beetje aarzelend stuurde ik een eerste opdracht in, een heel waagstuk, want je gaat wel met de billen bloot als je schrijft. Het bleek dat de opdrachten vaak over levenservaringen gingen, of over fantasie-onderwerpen naar aanleiding van een foto of een inleidend verhaaltje.
Ik was snel gewend en draaide graag mee. De gêne om over privé-zaken te schrijven verdween. Het was een veilige en overzichtelijke omgeving. Natuurlijk botsten de inzichten over wat wel kon of wat niet geschikt was voor de list wel eens, maar over het algemeen vond ik de sfeer prettig. Toch ben ik na drie jaar definitief weggegaan, omdat ik vrijer wilde zijn in het schrijven. Niet zo gebonden aan opdrachten en beoordelingen.
De drie jaar bij de Schrijfgroep hebben me veel opgeleverd:
- De verslaving aan Internet, nou, ja...
- De moed om ook op een andere manier creatief bezig te zijn; het werd schilderen en fotograferen
- Les te gaan nemen bij een schrijfschool
- De moed om gedichten op te sturen naar schrijfwedstrijden en tijdschriften
- Een cursus free-writing te gaan volgen

- En het belangrijkste: uit mijn eigen kringetje te komen en contact met anderen te zoeken.
omhoog