Schrijven 21 - Krant

De eerste keer dat ik het begrip 'krant' doorhad, kwam door het praktische gebruik ervan. Krant, zondagmiddag, snurken en vliegen hoorden bij elkaar.  Als moeder met m'n grote zus de afwas deed, zat ik rustig te tekenen of plaatjes te kijken in de voorkamer. Ik was daar niet alleen, vader was er ook. Ik zag tenminste z'n benen. Die kwamen net als een zacht snurken onder de wijd opengeslagen krant vandaan. Vader lag onderuitgezakt in de 'luie stoel' en de krant diende om de vliegen te weren. Het moest wel zondag zijn, want op andere dagen werkte hij én we zaten in de voorkamer.
Waar zijn de vliegen gebleven die aan de franje van de hanglamp hingen en waarvoor in de keuken altijd alle etenswaren afgedekt moesten worden?

'Krant' is de bron van eindeloos voorleesplezier. Bruintje Beer, die in een gezellig huisje woonde met kleine wybertjesruiten en luiken. Hij was ondeugend, maar nooit gemeen.

'Krant'. Ik ben al iets ouder en mag opa helpen. We schillen samen aardappels, op een krant. Ik moet zo dun schillen, dat de schil niet knapt bij het dubbelvouwen. Soms lukt het een klein stukje. Opa wordt een beetje ongeduldig als het te lang duurt voor ik het kan. Aardappels zijn kostbaar, het is 'oorlog'.

Ik ben ziek en lig boven in bed. Moeder heeft net een bordje droge rijst zonder iets erop gebracht, want ik heb weer maagpijn en darmproblemen. Ik neem een hapje als ze bij me zit, maar het is walgelijk, smaakt naar flauw niks. Ze laat het bord bij me staan en zegt dat ik er elke vijf minuten één hapje van moet nemen. Als ze straks weerkomt is het op. 'Het is goed voor je'. Als ze weg is, pak ik een krant die er nog ligt om plaatjes uit te knippen, leeg het bord erop en frommel alles tot een knoedel. Dan klim ik op de stoel onder het raam, doe dat open en verstop de prop onder de dakpannen boven de dakgoot. Moeder is blij dat ik zo goed gegeten heb. Vurige kolen.

'Deze krant moet je heel goed bewaren, hier staat de advertentie in. Ik heb er voor ons alledrie één'. Onze lieve vrouw en moeder is 44 jaar geworden.

Andere kranten volgen, 'die goed bewaard moeten worden'. Het is een doos vol.  Niet alleen met kranten waarin de namen van familieleden, maar ook die met belangrijke gebeurtenissen. Mijn huwelijk was geen gebeurtenis om trots op te zijn, de geboorteaankondiging dus ook niet. Wel die van de andere kinderen, 'toen alles weer gewoon was'.

Als we nu langere periodes naar het buitenland zijn geweest, lezen we thuis de stapel kranten van nieuw naar oud. Gaat vlotter dan andersom. Het plaatselijke krantje wordt met meer aandacht gelezen, niet om het nieuws, maar om de familieberichten, om 'Onze lieve moeder en oma, in de leeftijd van 65 jaar'.... jonger dan ik ben.

schrijfopdracht Krant