Met de trein naar Hamburg in 1957
Onze dochter is ruim 2 jaar en mag mee naar opa en oma. Hamburg is nog gedeeltelijk een geschonden stad, maar er ligt lang niet meer zoveel puin als er vorig jaar nog lag. De mensen met ondernemingszin doen weer zaken en de stad ziet er fleuriger uit. Langs de Alster wordt weer geflaneerd en 's avonds is er vuurwerk. We gaan natuurlijk naar de dierentuin en Marieke vindt het prachtig. Ze is nergens bang voor, zelfs niet voor de enorme olifanten van Carl Hagenbeck's Tierpark.

Blankenese, dit hoog boven de Elbe gelegen plaatsje, is hét zondagsuitje voor veel Hamburgers. Ze gaan met de trein net als wij. Van het terras boven de rivier heb je een fantastisch uitzicht over Elbe en ommelanden. Als we moe weer in Hamburg Hauptbahnhof terugkomen, merkt Marieke dat ze haar rose hondje in Blankenese heeft laten liggen. Groot verdriet. Jachman is zo goed niet of hij gaat weer met de trein terug om het op te halen- als het er nog ligt tenminste.
Ik kijk zolang naar de treinen die gaan en komen, dochterlief zit eerst zoet naast me op de bank maar drentelt dan een beetje rond. Ze is verlegen en papt niet gauw met vreemden aan. Kennelijk ben ik even in gedachten geweest, want als ik weer naar een passerende trein kijk, zie ik de mensen zwaaien en lachen. Als dat bij een volgende trein weer gebeurt, word ik nieuwsgierig. Zit mijn verlegen dochter op een bank verderop gekke bekken te trekken, te zwaaien, gewoon de clown uit te hangen!
De hond was er nog en de vakantie is gered.
Wat doen we nog meer? Natuurlijk met de lift de 'Lange Michel' op, de Hauptkirche St. Michaelis, we maken een grote rondvaart door de havens, gaan naar de tentoonstelling Planten un Blomen met het lichtorgel 's avonds, maken een rondvaart over de Alster, eten ijs op een terras aan het water, gaan vliegtuigen kijken op het vliegveld, gaan met opa's auto naar Lübeck en het Ostseestrand, we zijn reuze actief.
Gaan we nog eens? Neu, Frankrijk is leuker. Opa en oma komen bij ons.