log 011 febr

28 februari
Helemaal vergeten te melden: In de nacht van donderdag op vrijdag heb ik terugkerende kraanvogels gehoord. Het was zwaarbewolkt en het motregende, maar het was niet koud. Door het open raam kon ik ze duidelijk horen.
Vanmorgen vertelde Carla dat Wolfgang bij de Lahn kraanvogels had zien overvliegen en toen schoot me mijn eigen waarneming te binnen. Het wordt dus echt lente.
Marieke kwam dagzeggen en verslag uitbrengen van de week herfstvakantie. Ze hadden een huis gehuurd aan zee en met de honden veel langs het strand en door duin en polders gewandeld. We aten later de door haar meegebrachte Oncorhynchus nerka, beter bekend als Sockeyezalm. Goed dat ik nog eigengemaakte champignonsoep en vers ijs van Talamini in de diepvries had. Met verse worteltjes bij de zalm en een glas Chablis werd het een mooi meidenfeestje.

Zondag 27 februari
Wat ben ik blij met de dagelijkse portie moed en ondernemerszin die ik in mijn mailbox krijg. Die laat me m'n eigen kleine weewee-tjes behoorlijk relativeren. Ik vraag me dan vaak af: wat zou ik doen in zijn/haar geval? Ik heb het over de positieve berichten die de journalisten van www.one11.nl sinds 1 januari schrijven over mensen die precies weten wat ze moeten doen, die zich niet laten intimideren door maffia of overheden, die zich inspannen om de wereld een beetje leefbaarder te maken, en die zich niet neerleggen bij 'het is nu eenmaal zo'. Zeer aan te bevelen.
Het gebeurt me niet vaak, maar vandaag ben ik de hele dag niet buiten geweest. Regen, regen. Ik ben zelfs helemaal bij met de weekendkranten. Van twee familiefotoalbums heb ik foto's gefotografeerd, die ik zelf nog niet had. Dat gaat heel goed. Een beter resultaat dan met mijn oude scanner. Met zo'n gammel album manoeuvreren, is heel onhandig. Nu nog één album te gaan.
Ik laat de foto wel eens zien van mijn vader en moeder die in 1920 op het kantoor van de Geldersche Credietvereniging werkten. Hij 18, zij 16 en nog met een strik in het haar.

26 februari
Twee verrassingen gisteren.
1. Talamini is weer open. En nu echt! Ze blijven vanaf nu het hele jaar open, zei het Portugese meisje. De hoeveelheid ijs is misschien 1/3 van wat er 's zomers is, maar die 10 bakken zijn voor mij en de andere meesnoepers hier voorlopig wel voldoende.
2. Als ik de wei inrijd, stopt in de berm een auto, heeft achter me aangereden. M&M. Fijn zoiets onverwachts, ze hadden boodschappen gedaan in Duitsland. Het is altijd een feest als ze komen.
Het derde leuke, maar niet zo'n grote verrassing, is het minder verschijnen van nieuwe molshopen. Afgelopen maanden zijn er al zo afschuwelijk veel verschenen. De grootste heb ik weggeschept, veel kleinere geëgaliseerd en veel van de verspreide resthopen heb ik met de auto platgewalst. Ik zal ze krijgen! Weg met die göörn, zoals Deunk het spelt in het Nieuw Winterswijks Woordenboek. Zo lijken ze veel meer op iets buitenlands dan het saaie geurn. Er komen weinig nieuwe bij. Helemaal wegblijven is misschien ook te veel verlangd.

25 februari

Na de harde wind van de afgelopen dagen is het nu windstil en druilerig weer. De sneeuwklokjes kleumen in de rest natte sneeuw en de mist.

Geen wind. De windmolens langs de A6 worden gesloopt. Dat zal zo'n half jaar duren en daarna wil Nuon er moderne windturbines voor in de plaats zetten. Hoe lang hebben de oude molens groene stroom opgewekt? slechts 13 jaar, want bij berekeningen van de baten en kosten van windturbines werd uitgegaan van een afschrijvingstermijn van 20 jaar. Tel uit je windwinst. Nu wordt gezegd dat de economische afschrijvingstermijn éigenlijk 10 jaar is en dat, wat een turbine na die termijn nog opbrengt, mooi meegenomen is.
Je kunt kosten en baten onmogelijk zelf narekenen. Voor- en tegenstanders van windenergie hebben zo hun eigen berekeningsmethoden. Het ene wordt gunstig voorgesteld, iets wat minder gunstig uitpakt, wordt 'vergeten' of afgezwakt.

24 februari
Gisteravond om half elf was hier nog geen vlokje sneeuw te zien. Ik had me er juist zo op verheugd. Maar niet heus! Vlak voor middernacht begon het toch nog en nu ligt er weer een paar centimeter.

Gisteravond lang naar berichten over Libië gekeken. Nederland heeft zakelijke belangen in Libië, daar en hier, levert wapens, verhuurt zich om vechtkennis over te dragen, heeft olie nodig, verdient aan Kadhafi, aardige man toch? nooit iets aan gemerkt.

Als tegenwicht gekeken naar Henk Barendregt en zijn 'uitleg' van The Lambda Calcullus: Its Syntax and Semantics, zoals zijn eerste boek heet. Een soort taal voor wiskunde. Hij deed zijn best om de uitleg simpel te houden, maar echt goed heb ik het niet begrepen. Prachtig vond ik te zien hoe hij straalde bij zijn beschrijving van het euforische gevoel dat hij krijgt over de schoonheid van een opgelost wiskundig/filosofisch probleem.
Hij doet aan de Radboud Universiteit onderzoek naar de mogelijk aantoonbare verandering die mediteren veroorzaakt in de 'witte stof' van de hersenen. Hij is Boeddhist en mediteert zelf. Een aantal mensen mediteerde onder zijn leiding 10 dagen achter elkaar met de techniek Vipassana. Daarna werden ze snel naar de Radboud Universieit gebracht om een hersenscan te laten maken. Het scannen was net begonnen toen de film gemaakt werd.
Gistermorgen schreef ik toevallig ook over mediteren. Op ons heeft meditatie een grote en gunstige invloed gehad. We deden het zo'n dertig jaar geleden trouw 2x per dag. Toen we dachten, dat we genoeg veranderd waren, zijn we opgehouden met het strakke schema, maar begonnen er in moeilijke tijden nog wel eens weer mee.

23 februari
Kun je vannacht wel slapen? vroeg ze. Ze had drie uur lang haar familieleden doorgenomen, wat die denken, wat zij denkt, wat die misschien voelen, wat zij voelt; ze denkt en voelt veel, veel meer en dieper dan ik, denk ik, in ieder geval wel wat het denken over naasten en jezelf betreft.
Ik leef zo een lichter leven dan zij. Dat geeft me ook lucht en ruimte. Als niet alles perfect hoeft te zijn geeft dat tijd om meer te genieten, om te zien wat zich aan schitterends zomaar aandient: de zonsopgang vanmorgen bijvoorbeeld. Die zal ze niet gezien hebben, omdat ze laat opstaat. De hemel kleurde een paar minuten maar schitterend rozerood met grijsblauw en geel erdoor, daar heb ik de hele dag plezier van, kan het beeld zo weer oproepen. Ook tijd om zomaar een uur niets te doen en te luisteren naar schitterende muziek. Tijd om een half uur te mediteren en het gevoel te krijgen weer een beetje wijzer geworden te zijn.
Dat zijn dingen waar je als jong mens, druk met liefde, studie, gezin, carrière, relaties vaak niet aan toekomt, maar die juist voor oude(re) mensen reuze geschikt zijn;-))
En ja, ik heb heel goed geslapen vannacht. De muizen hielden zich koest.

22 februari

Wel tamelijk groot zo'n geval in de kamer, maar je gooit dit lentegevoelveroorzakende gevaarte toch ook niet gelijk op de composthoop of op de kidde? Kidde, een grappig woord! Ben blij dat ik het geleerd heb.
Van de struiksoort forsythia hou ik eigenlijk helemaal niet, ze bloeien maar kort, je ziet ze dan overal, de rest van het jaar zijn het onooglijke dingen, nee, ik vind ze alleen als uitbundige lentebode leuk. Leuk? Nee, het aankijken wel waard. Zoiets.

Gisteren heb ik het raam van de bijkeuken na zo'n 40 jaar een gordijntje gegeven. Waarom niet eerder? Ik kon er niet bij! De open kast die ervoor staat, stond vol met gereedschapskisten en ladekastjes met schroefjes, er hingen en lagen losse zagen, kabels, verlichtingsspullen, waterspullen, tuin- en autospullen en kampeerdingen als slaapzakken en strandlakens. Alleen die mocht ik aanraken, maar aangezien die op de bovenste plank lagen en we er maar 1x per jaar gebruik van maakten, bestond die kast eigenlijk niet voor mij. Alles moest altijd op dezelfde plaats liggen, want dan kon Jachman die gereedschappen blindelings pakken.
Ik heb het nu toch maar gewaagd om het doorzicht naar het raam vrij te maken door een andere opstelling. Toen ik het raam eindelijk zien kon en eindelijk kon zemen, zag het er wel erg kaal uit. Vandaar dat gordijntje. Misschien ook nog een plantje op de vensterbank?
Ik heb toestemming van Jachman gekregen om te doen wat me goed lijkt. Ha, ik durf! En wat doe ik: een gordijntje ophangen! Een daad stellen!!

21 februari
Vandaag is het de Dag van de Moedertaal! Een echte feestdag, in 2000 door de Unesco uitgeroepen om het belang van de moedertaal als cultureel erfgoed te benadrukken. Yes! cool, man!
Voor hoeveel Nederlanders is het Standaardnederlands de moedertaal? Er is verschil tussen de taal die we op school leren schrijven en die nogal eens verandert (wat betekent hier standaard?) en de taal die kinderen thuis leren spreken, hun moedertaal.
De Nederlandse Taalunie waakt over ons schrijfgedrag. We mogen niet schrijven standaard Nederlands, of Standaard Nederlands, nee, joh, helemaal fout! Kijk maar in hun Groene Boekje, met hoofdletters.
Ik heb het niet gecontroleerd, maar volgens Wikipedia neemt de Nederlandse Taalunie zelf de eigen voorschriften helemaal niet zo nauw en zijn er al vier afwijkende schrijfwijzen voor Standaardnederlands gevonden.
Waar maken ze zich druk om!
En ik?

Zondag 20 februari
Het was zo koud gisteren dat de vogels en de eekhoorns weer dichter bij huis kwamen en ik me liet vermurwen om toch maar weer voer te kopen. Ook vond ik nog een allerlaatste zakje walnoten van 2009.
Die beesten weten echter niet wat goed voor ze is: de eekhoorn eet de appel van de merel, de eksters stelen de noten van de eekhoorn, de roodborst zit onder het pindanet te wachten op iets toevalligs en de specht pikt zich wezenloos aan het pietepeuterige roodborstvoer. Zouden ze geen honger hebben? Is dit misschien snoepen? Een ongelukkige liefde?

In de kamer bloeit bijna de forsythia, de knoppen kleuren al. De tuinman heeft een bos grote takken gered voor de struik gerooid werd.
Ik begin al aan het verre uitzicht te wennen. 't Is geen vergezicht, maar voor onze begrippen is zicht op de achterste inrit al heel ver. Gisteren wilde ik beginnen aan het fijnere egaliseerwerk, maar het was gewoon te koud. M'n lentegevoel is bevroren.

19 februari
Bij Nassau is er na de schok van maandag nog een korte naschok geweest met een kracht van 3,5. Het huis van dochter staat op een rots. Ik vind het mooi om de kelder onder haar huis half gevuld te zien met rots. Ik weet niet eens of rotsbodem een voor- of een nadeel is bij aardbevingen.

Mijn zus stuurde mooie foto's van onze wandeling van donderdag. De hint werkte!

De tuinman en de man met de shovel hebben de border aardig leeg gemaakt. De oude struiken die niet meer bloeiden zijn met wortel en al uit de grond getrokken en in een lange kidde* neergelegd. Ik heb nu weer goed zicht op de zandweg. De zandweg heeft dat ook op mij. Dat is wel even wennen.
De beuk staat nu meer vrij. Gelukkig zijn de meest karakteristieke knoestige struiken blijven staan, plus een paar grote hazelaars en meidoorns, de stomp van de appelboom en de struik voor het badkamerraam.
En verder? Kiek'n wa't wordt. O ja, een kidde is een ril, zo'n langgerekte berg van bij elkaar geharkt hooi, maar van takken kan het natuurlijk ook. Er zat gelijk al een eekhoorn onder. Moet nu lang zoeken naar zijn notenvoorraad. Had ie het net zo mooi voor elkaar en nu dit weer! Altijd wat.

18 februari
Gisteravond bij Holland Doc weer iets meer geleerd over de Alevi's of Alevieten door de film: Het geloof van de vliegende vogels. In de 25 jaar die verlopen zijn sinds wij in een Alevietendorp in Turkije waren, is er veel veranderd. Hoe en of er veel veranderd is bij de mensen die daar zijn blijven wonen, kwam niet ter sprake. Deze documentaire ging over de Alevieten in Deventer, die daar ⅔ van de Turkse gemeenschap uitmaken. Een oude man zegt: 'We zijn niet naar Holland gekomen om Hollander te worden'. De volgende generatie spreekt echter al goed Nederlands, maar ziet toch het liefst dat er binnen de Alevietengemeenschap getrouwd wordt. Een huwelijk met een Nederlander? nee, eigenlijk kan dat niet. Een huwelijk met een echte moslim wordt niet toegejuicht, maar mag wel.
De jongeren van nu kennen hun geschiedenis, maar kunnen niet echt aanvoelen hoe de onderdrukking en vervolging in Turkije is geweest, zoals hun grootouders en ouders die ondervonden hebben. (Lees bijvoorbeeld over de hotelbrand in Sivas in 1993).
Veel Alevieten noemen het Aleviet zijn geen godsdienst maar een levenswijze. De jongeren zien eigenlijk de zin niet in van alle rituelen, al doen ze aandoenlijk hun best om de Turkse gebeden en spreuken te leren.
Een mooi filmisch portret, maar ik miste de Alevi geschiedenis.

17 februari
Met zus heerlijk langs het Hilgelo en de bosbeek gelopen. Ze maakte veel foto's en misschien stuurt ze er wel een paar op voor mijn site. Zelf heb ik honderden foto's van 't Hilgelo en omgeving, maar iemand anders kijkt er toch weer met een nieuwe blik naar. Ik had voor bij de boterham de paddestoelensoep van Onno Kleyn gemaakt. Lekker! en binnen 15 minuten klaar met maar 5 minuten werk, plus 10 minuten kooktijd.
Leuk, hij trekt zich niets aan van de spellingcontrole en keukenwetten. Mijn spellingcontrole zegt: Het is paddenstoelensoep, maar boven Onno's recept in de VK staat het mooi zonder n. En die Keukenwet? Nou, die schrijft toch voor dat je nooit paddestoelen mag wassen, altijd alleen maar schoonmaken met een doekje of ze afborstelen. Ik heb er ook zo'n mooi rond stevig handzaam borsteltje voor, maar toch vind ik paddestoelen schoonmaken een pokkenwerk. Dat vindt Onno ook en hij waste een 'kluwen uitzonderlijk vieze cantharellen' gewoon met lauw water af en droogde ze direct heel goed tussen lagen keukenpapier. 'Perfect, niks aan de hand, prachtig bakbaar.' Zulke dingen hoor ik graag. Stiekem een beetje de wet ontduiken geeft me een goed gevoel!

16 februari
Vandaag was ik bij Ton en Marieke. Het was prachtig weer en na de chocola liepen Marieke en ik bijna een uur met de honden. De natuur is er anders dan bij ons in de Achterhoek ook al zitten wij in de Achterhoek en zij op de Veluwe allebei op zandgrond. (Kan het ook zijn 'op de Achterhoek en in de Veluwe'?)
Prachtig vind ik de lucht die je bij hen in één richting kunt zien, hier bij ons kijk je altijd wel weer tegen bomen aan. Zo'n vrij uitzicht mis ik eigenlijk alleen als ik het zie, niet als ik thuis ben. Raar hoor.
De diep uitgegraven sprengen die door het bos gegraven zijn, en de eveneens diepliggende brug waar je via een houten trap komt die naar beneden loopt, vind ik sprookjesachtig, Anton Piek-achtig. Een mooie dag!

vanuit de verte zicht op hun nederzetting

15 februari
Dochter uit Duitsland belde met schokkend nieuws, letterlijk. Ze was toen ze gistermiddag de kachel inlegde vreselijk geschrokken van een harde knal. De zware steinofen ging heen en weer, de deur ervan zwaaide ver open en de houtblokken vielen naar buiten. Ze dacht even dat de kachel ontploft was. Ze ging naar buiten, andere mensen deden dat ook, iedereen had de knal gehoord en was geschrokken van hun schuddende huis, het was dus kennelijk een aardschok. Later hoorden ze dat het epicentrum bij Nassau lag en dat de schok een sterkte had van 4,4 en 88 seconden had geduurd.

De dag was mooi begonnen voor haar. Ze werd gebeld door iemand van de gemeente Diez. Het plein voor de jeugdherberg daar, het voormalige Grafenschloss, gaat nu officieel de Friso Platz heten. Het oude plein had nog nooit een eigen naam. Zaterdag stond het al in de Rundschau: een Nederlandse ingezetene van Birlenbach heeft die naam voorgesteld en in maart wordt die officieel. Die hele streek rond Nassau heeft veel met ons koningshuis en Nederland.
Dit jaar zijn er herdenkingen omdat Johan Willem Friso, de vorst van Diez-Nassau, die de Engelse troonopvolger zou worden, 300 jaar geleden verdronken is. Vier jaar later, in 1715, liet zijn moeder een fontein aanleggen voor het familieslot dat in de stad ligt. Die fontein wordt de Friso-Brunnen genoemd en het plein binnenkort Friso-Platz.
Leuk voor Carla. Al zal dit geen schok veroorzaken.

14 februari
Eindelijk heb ik de doos met krantenknipsels van 2 jaar gesorteerd en de helft ervan weggedaan. Nu zit er systeem in. Achterhoek, Boeken, Brein, Columns, Dingen, Eten, Wonen. Ook nog wat onder V, van vervelend en verdringen: Belasting, Ziekte en Euthanasie komen in dat V-mapje. Het is gelukkig een klein mapje, er kan niet veel in.
Lang niet zoveel als in map M en W, Maatschappij en Wereld. Die is nu al weer behoorlijk rommelig aan het worden.

Zondag 13 februari
Mensen die Radio 4 programmeren, lijken wat muziekkeuze betreft in golven dezelfde smaak te hebben. Nu is Spiegel im Spiegel van Arvo Pärt populair. Al eerder waren het bepaalde zangers, bv counter-tenors of een opera-ster en de Chants d'Auvergne. Ik kan het langzame stuk Spiegel i.S. wel waarderen, maar alleen op een tijd die mij goed uitkomt, onder het strijken bijvoorbeeld en niet als ik vis sta te bakken, dat moet een beetje vlot en ik moet er ook goed de aandacht bij houden.
Welke bezigheid past bij het allerlangzaamste stuk dat er bestaat? Antwoord: Leven en leven en leven, zo'n 10 maal.
Bestaat het stuk eigenlijk wel? Ja, het is al wel gecomponeerd, door John Cage in 1985, de uitvoering is ook al begonnen, op 5 september 2001, maar het eind ervan zullen we geen van allen meemaken. Het orgelconcert wordt gespeeld in Halberstadt in het Duitse Harzgebergte en duurt 639 jaar. Geen toeval, want in 2001 was het 639 jaar geleden dat het eerste pijporgel in Halberstadt gebouwd werd en om dat feit te vieren is dit orgelconcert geschreven.

Het stuk heet 'Organ/ ASLSP'. (As slow as possible)
De partituur beslaat 8 bladzijden. De uitvoering begon zoals gezegd op 5 september 2001 en wel met een 'rust' die duurde tot 5 februari 2003, toen het eerste akkoord klonk.
Dat hield aan tot 5 juli 2004. Er zijn nu 9 klankwisselingen geweest, de laatste was gisteren voor een week dus 5 februari, de volgende is op 5 augustus. Het orgel is speciaal gebouwd, eerst met 4 pijpen, en als er een nieuwe toon nodig is, wordt er een pijp bijgebouwd. De toetsen worden ingedrukt door zandzakjes, een blower zorgt voor een constante luchtstroom en rond het hele geval staat een wand van doorzichtig acryl tegen mogelijke geluidsoverlast.
Ik krijg zin om met een volle mand strijkgoed op 4 augustus op pad te gaan naar Halberstadt. Zijn er meer muziek- en strijkliefhebbers?

12 februari
Verrassing! Gistermiddag kwam onverwacht dochter kijken. Gelukkig had ik genoeg eten in huis, heb nog wel voor drie keer erwtensoep en boerenkool in de diepvries. Maar ik maakte liever lekkere penne met vanalles. Toch maar niet te lang meer laten liggen die wintermaaltijden, de winter is immers bijna voorbij. De sneeuwklokjes bloeien.

In mijn padvindsterstijd, o, jee, al eeuwen heet padvinderij scouting, was het heel spannend of de sneeuwklokjes op Denkdag, 22 februari, zouden bloeien. Het was de geboortedag van Lord en Lady Baden-Powell. We gingen dan in uniform naar school met een paar sneeuwklokjes boven het linker borstzakje vastgespeld. Sommigen staken ze in een asperinebuisje met water in het zakje om ze langer fris te houden.
Toen ik net op internet keek hoe je BP precies schreef, vond ik dat onze uitspraak van die naam helemaal fout was. Je moet niet zeggen Beeden Pàuwel, maar Beeden Pauwèl. Het moet rijmen op Noël. Hij maakte er zelf een rijmpje op.

"Child, girl, maiden, sounds like Baden, Christmas is noël, think of Powell". In het Nederlands rijmt "Baden" dus op "reden" en "Powell", met de nadruk op de laatste lettergreep, op "jawel" en "bel".

11 februari
Lente. Eekhoorn komt langs rennen met een enorme bol nestmateriaal in de bek. Meestal scheurt hij repen bast van dunne twijgen, nu lijkt het meer op mos.
Vanmorgen gehoord: om zes uur het roepen van een bosuil en antwoord van vrouwtje, later in het Bonnink geroffel van specht, zang van zanglijsters, ook van koolmezen en ander klein spul, en boven alles het mauwen van een buizerd.
Lente in de border betekent ook bierblikken uitvissen tussen de struiken en de sneeuwklokjes met het handje van tante Marie en een hark. De oogst was weer een emmer met een kop erop. Ik had ook een emmer vol snoepzakken en andere viezigheid. Dit was al de derde opschoning sinds half november.

Het lijkt misschien niet zoveel ( het andere zwerfvuil heb ik gelijk in de vuilnisbak gegooid, was te smerig!) maar als het in je tuin ligt, trekt het behoorlijk de aandacht.

10 februari
De vogels fluiten of het lente is. Vanmorgen hoorde ik de zanglijster oefenen. Hij deed echt wel zijn best, maar hij schrok toen zelf kennelijk zo van het resultaat dat hij er mee ophield of er misschien ergens anders mee verder ging.
Gisteren stond er een groot artikel over het aan dieren toedichten van menselijke eigenschappen in de krant. Sommige apen hebben die m.e. misschien wel, maar varkens en kippen zijn 100 % dier en staan maar het best op stal, dat is veel gezonder voor ze. Buiten vatten ze maar kou en lijden ze honger. De Wageningen University heeft het zelf gezegd. Daar zitten veel boerenzoons en die zullen toch wel het beste weten wat goed voor ze is!
Dit is een serieuze kwestie. Ik moet dieren als dieren zien en niet als een soort onontwikkelde mensen. Toch vind ik het ontzettend leuk om het gedoe van dieren te bekijken en ze menselijke eigenschappen toe te dichten. Het lijkt er soms ook zo veel op.
Stiekem denk ik: Dieren denken natuurlijk als ze naar mensen kijken, dat mensen soms dierlijke eigenschappen lijken te hebben en dat we dan net dieren zijn. Oh, kijk eens! Wat schattig die mensen! zoals ze elkaar niks gunnen!

9 februari
Naast de eik is een mollennest in aanbouw. Een enorme hoop zand verrijst als bewijs. Ik weet al wat ik ermee ga doen, de voortuin ophogen. Niet dat twee maal een halve kruiwagen zand genoeg is, maar alle beetjes helpen. Raar, dat de hoeveelheid zand in 2 zinnen kan veranderen!

8 februari
Het jaarlijkse stressmoment is er weer: het bij elkaar zoeken van gegevens voor de belastingaangifte. In plaats van blij te zijn dat ik ga bijdragen aan het onderhoud van onze maatschappij, ben ik somber gestemd over wat er met het belastinggeld nog meer gebeurt.

Het is niet zo, dat ik niets voor minderbedeelden en mensen die waar ook ter wereld in de verdrukking zitten over heb, maar ik zou graag meer direct mee willen beslissen over de doelen. Natuurlijk kan ik niet over alle inlichtingen beschikken waar onze ministeries over beschikken, maar ik heb wel evenveel verstand als veel mensen die mijn Volksvertegenwoordiger zijn.
Ik heb geen idee of ze meer inzicht hebben in de werkelijke problemen dan ik, of dat ze vooral inzicht hebben in hoe 'politiek' werkt. Hoe macht werkt.

7 februari

Terwijl ik zit te bellen klimt dit monster omhoog tegen het gordijn van de buitendeur. Had ik die deur nu vanmorgen maar niet opengezet om de lentelucht binnen te laten! Komt er ook zo'n enorme spin mee de kamer in.
Gelukkig heb ik de truc met het glas geleerd en laat hij zich vangen en buiten zetten. Ver weg, dat wel. Maar eerst moet hij op de foto.
Ik ben niet bang voor spinnen, maar ze moeten wel weg. Dood maken vind ik heel vervelend, maar bij kleintjes doe ik het wel. Vaak is de stofzuiger daarbij m'n ongevoelige handlanger.

Zondag 6 februari
Helemaal voldaan ben ik net weer thuis van een tripje naar Carla. In Limburg a/d Lahn scheen de zon. Niet dat Marieke en ik daar veel van zagen, want wij reden toen al weer richting Nederland waar het zwaar bewolkt bleek te zijn. Het was de eerste keer dat ik langer dan een kwartier bij Marieke in de auto zat en het beviel heel goed, en haar ook, begreep ik. We hebben het met ons drieën heel gezellig gehad, al waren de mannen er niet bij. Die van Carla liep hard in het Central Park en die van Marieke in Apeldoorn.
Isa, de jongste hond, was mee naar Duitsland en als zij erbij is, geeft het iets heel gezelligs aan het wandelen. Gisteren liepen we op een hooggelegen bouwland, baggerden over de grasbanen die meer op leembanen leken en genoten van het vrije uitzicht rondom. We konden in de verte een kring van lager gelegen dorpen en de stad Limburg met de markante Dom zien. Magnifiek. Dat uitzicht vergoedde de vette modderrrand aan de schoenen ruimschoots.
Over vet gesproken.
Elke keer valt me weer een verschil op tussen Duitsland en Nederland. Dit keer boter/Butter. Wij hebben de pure ongezouten boter en de boter waar een beetje zout aan toe is gevoegd. Simpel. Door het zout blijft boter langer goed.
De gewone ongezouten boter, Süssrahmbutter hebben de Duitsers ook, maar ze vinden die niet lekker genoeg voor algemeen gebruik, maar vooral geschikt voor toetjes en gebak. Dat vinden de meeste Duitsers tenminste. Die hebben liever boter die met speciaal aangemaakte vetzuren een iets andere smaak krijgt. Minder flauw dus. Dat zure is er in 2 gradaties, mild gesäuerte Butter en Säuerrahmbutter, die nog iets zuurder smaakt.
Hieronder staat waar de verschillende soorten voor gebruikt worden.

4 februari
Onstuimig weer. Zuidenwind. Zacht, tot 10 graden. De radio meldt dat het vandaag 'Warmetruien-dag' is. Zet de verwarming 2 graden lager, houd de deuren dicht en bespaar energie.
Goed dat het gisteren geen 'Warmwelkomdag' was. Met een open deur voor alle vreemdelingen. Ja, het was gisteren Gierdag. Dat is altijd de eerste dag in februari dat de grond genoeg ontdooid is.
Een beetje van die weeïge lucht hangt nog in huis. Gelukkig was ik gisteren in Deventer en had er geen last van.
Een paar dagen geleden is hier een boer bekeurd, omdat hij mest uitreed op nog bevroren grond. De nood is hoog aan het eind van de winter, de kelders zitten vol.
In Deventer leuke ontmoeting in de lift. Na een mevrouw met een fiets ging ik zover mogelijk achterin staan, want er moesten nog drie mensen en een boodschappenkarretje bij. Ik hield mijn bosje bloemen een beetje hoger zodat het niet in de verdrukking kwam. De man naast me zei: 'Daar zal mijn buurvrouw blij mee zijn!'
Ik was stomverbaasd.
'Ja, u gaat toch naar de tiende verdieping? Ik ook. U gaat toch naar uw zuster mevrouw A.?'
Ja, dat klopte, maar hoe wist hij dat, ik had hem nog nooit gezien!
'Ik herken u van foto's', zei hij.
Nu wist ik wie hij was. De Computerman! De aardige, veel jongere buurman, die behulpzaam inspringt als de computer kuren vertoont, die de post uit de bus haalt als zus een paar dagen weg is, die helpt bij andere moeilijkheden, kortom, een echte Goede Buur.

3 februari

Interessante avond gisteren. In de Doopsgezinde kerk luisterden zo'n 40 mensen naar Piet Gerbrandy, die het werk van de Romeinse dichter Ovidius besprak. De grote lijn was de politieke lading van veel van zijn werk.
God Jupiter in de Metamorfosen als een soort dictator voorstellen, daarmee impliciet verwijzend naar de heersende keizer Augustus, was behoorlijk gewaagd. De metamorfosen: alles verandert, alleen de verandering blijft, en dat was tegenover een keizer die een eeuwig rijk dacht te vestigen een niet zo handige maar wel moedige boodschap. De Ars Amatoria was waarschijnlijk een van de redenen voor Augustus om Ovidius te verbannen.
Gerbrandy ging ook na welke grote invloed Ovidius had op de literatuur tijdens de Middeleeuwen, o.a. met de zogenaamd authentieke na 12 eeuwen opgegraven werken van hem, waarin nonnenkloosters en hoge kerkelijke prelaten belachelijk werden gemaakt. Zijn grote invloed op schilders als Rubens, op schrijvers als James Joyce en Kafka en op dichters die door hem geïnspireerd werden/worden.
De kijk die men nu op Ovidius heeft, is eigenlijk pas van de laatste twee decennia.
Toen wij op school de Metamorfosen van Ovidius lazen, kregen we niets te horen over zijn grote invloed op politiek, schrijvers en schilders in de twee volgende millennia. Dat hadden we toen misschien ook helemaal niet interessant gevonden.

2 februari
Maria Lichtmis. Jachmans grootmoeder noemde het Mari-jee Lechmess'n. Een kerkelijk feest. De onreine periode van een vrouw duurde bij de Joden ten tijde van Jezus' geboorte 40 dagen en was dus op 2 februari voorbij ( de onreine periode na de geboorte van een meisje was 80 dagen; mannen kregen dus liever zonen! ) De baby werd naar de tempel gebracht en opgedragen aan God door middel van een offergave, een duif, een lam of geld.
Eeuwen later werd het een kerkelijk lichtfeest met processies. Men neemt aan, dat Rome tijdens de kerstening van de heidenen in onze streken heel slim de bestaande heidense feesten gebruikte voor een geleidelijke overgang naar het Christendom. Het heidense feest om het duidelijk lengen van de dagen veranderde geleidelijk in een Mariafeest.

Hans Memling, Darstellung Christi im Tempel, 1463

Maar het is al wel mooi een uur langer licht 's avonds. Voor Heiden, Christen of Moslim.
En Mij.

1 februari
Egypte zit de hele dag op de achtergrond in mijn gedachten. Fascinerend te zien hoe een volk in opstand komt tegen de eigen overheersers. Je zit er bovenop, loopt ahw op straat met de mensen mee, voelt de spanning en de euforie, en dat alles zien is nog indringender dan er alleen over horen zoals in 1956 bij de Hongaarse Opstand tegen de Russische Vrienden en Beschermers. Televisie begon toen immers pas op gang te komen. Het Journaal was er in dat jaar voor het eerst. Je ging naar de bioscoop voor het Journaal. Toch zitten namen als Imre Nagy en Kardinaal Mindszenty nog in mijn geheugen. Al moest ik wel even de spelling nakijken!

Einsatz der Buttersorten