31 maart
Bevrijdingsdag. Nu, 65 jaar later, weet ik nog heel veel van die dag, de rij Engelse vrachtwagens over de Bataafse weg, volleyballende soldaten, wittebrood met jam, thee met suiker en MELK, die ze uitdeelden, ja, dat was echt Engels! laag overkomende vliegtuigen waar ik niet bang voor hoefde te zijn, mijn vader die er gewoon bij was, kijken in het huis van opa en tante Cor waar de NSB-ers die het in 1944 gevorderd hadden nu uit vertrokken waren.
Later: de overbuurvrouw die altijd een hoofddoek om had, veel meer vrouwen in het dorp die dat hadden, ze waren kaal geschoren werd er verteld, ze waren fout geweest.
Wij waren goed, vader was ondergedoken geweest, en hij moest nu van de Koningin de nsb-ers bewaken die in het kamp zaten.
Ik mocht daar gewoon naar binnen, een NBS-er in uniform deed de poort open, ik was erheen gefietst op houten banden, mocht op het kantoor zitten kijken naar vader, mocht ook de rodekoolstamppot meeëten uit de grote gamel die buiten voor de keukenbarak stond,  en als ik weer naar huis wou, bracht een bewaker me weer naar de poort en als het een leuke was, salueerde hij!  NBS = Nederlandse Binnenlandse Strijdkrachten, de goeden dus.

Heel wat anders: vannacht tussen half drie en drie uur kwamen honderden kraanvogels overvliegen. Volle maan, harde zuiden wind, een mooie zomer in het vooruitzicht, ze juichten het uit. 

30 maart
Voor de vierde keer kunnen we buiten in de zon lunchen. Ja, dat hou ik precies bij, zo fijn is het!
De grote narcissen beginnen nu volop te bloeien en ook de stermagnolia staat bijna vol in bloei, gelukkig eens een keer zonder bruine vorstrandjes.

Achter de narcissen heeft onze jongste dochter tulpenbollen gepoot. Ze komen goed op, maar volgens mij niet allemaal. Er zitten wél 10 gaatjes in de grond tussen de bollen en ik vrees dat die van woelmuizen zijn. Ik heb jaren geleden eens gezien dat een bloeiende tulp met kleine schokjes de grond in werd getrokken!
Tuinman Gerritsen die vroeger bij ons thuis de tuin verzorgde, verbaasde zich er ook een keer over dat de tulpen niet opkwamen. Hij vond toen onder de grond een verzameling van meer dan 100 tulpenbollen. 
Leuke gasten. Gelukkig lusten ze geen narcissen.
 

29 maart
Prachtig lang licht gisteravond. We konden prachtig de stromende regen zien! Goed voor het gras, spoelt alle gier en vismest snel in de grond.
Ik heb een beetje zaad van de onbekende plant in een bloempot gezaaid en gewoon buiten gezet. Leuk als het opkomt, maar niet erg als niet. Ik heb het idee te weten wat het is.
De naam zou kunnen zijn: Trachelospermum Jasminoïdes. Oorspronkelijk uit subtropisch Himalajagebied (zegt grootvader Herwig in zijn Practische Tuin-Encyclopaedie 1937) of uit China, Japan, Korea (op website van Palmaverde 2010). Ik kan geen afbeelding vinden van de tot 20 cm lange peulen of de zaden. Is familie van de Maagdepalm. Plant komt veel voor in Toscane, het hele MiddellandseZee gebied, is winterhard tot -12gr. Hier is hij niet bevroren bij -15gr en staat pal op het oosten.

Zondag 28 maart
De bruine kikkermannen waren de afgelopen warme dagen helemaal gefocust op de vrouwen, met dit resultaat
een enorme oppervlakte is bedekt met kikkerdril. Dat  moet zichzelf maar redden. De slakken zijn al aan het verhuizen.
Wat zagen we de afgelopen dagen? Citroenvlinders en een bruine vlinder, die te snel wegvloog om goed te herkennen, ook al een beekjuffer en dat is wel heel vroeg.
Het muskuskruid staat er al mooi bij maar bloeit nog niet. In het Bonnink bloeien voorzichtig de anemonen, dat heb ik van horen zeggen, wel uit betrouwbare bron!

27 maart
Er wordt een kind geboren met rode haren. Ja, dat zat er dik in, wordt dan gezegd, want zijn moeder en een oom hebben die ook. Zo gaat het ook met familieziektes. Het zit in de genen, zeggen we dan. Ook muzikaliteit of misdadigheid 'zit in de genen'.

Bij Labyrint ging het deze week over 'geluk'. Maakt rijkdom gelukkig? 't Kan meehelpen, maar is geen garantie voor je gelukkig voelen, gelukkig zijn.
Arme mensen zijn soms ook gelukkig. Hoe kan dat nou?
Antwoord: Het geluk zit in de genen. Iedereen wordt met een gen voor geluk geboren, het geluksgen bepaalt de mate van je mogelijkheid om gelukkig te zijn.
Je kunt een beetje muzikaal zijn, of helemaal niet, of heel erg, dat is aangeboren. Je kunt het een beetje ontwikkelen door oefening, door een stimulerende omgeving, maar heel veel muzikaler zul je niet worden.
Daarmee te vergelijken is ook de aanleg voor geluk. Word je geboren met een laag niveaugen voor geluk dan kan welstand of liefdevolle mensen om je heen hebben je helpen om je iets gelukkiger te voelen, maar echt heel gelukkig worden zit er niet in.
Heb je een aangeboren hoog geluksniveau, dan kan het door tegenslag, verlies of armoede wel tijdelijk zakken, maar je veert weer op en wordt daarna weer gelukkig.

Misschien is het ingewikkelder dan ik het nu zo vertel, maar dit is wel de kern.
Het verklaart misschien het gevoel dat sommige mensen hebben: ze moeten mij altijd hebben, ik heb altijd pech. Als ze een miljoen in de loterij winnen zijn ze niet gelukkig, want de hoofdprijs was 10 miljoen. Ze zijn niet afgunstig, hun geluksgen is niet goed ontwikkeld, en dat kunnen ze niet helpen.
Anderen met een geluksgen dat aan het andere eind van de schaal ligt, waarderen wat ze wél hebben.
Je zou er als kleingeluksgenbezitter ongelukkig van worden! Ik dus niet!

26 maart
Ik heb een paar foto's gemaakt van de rijpe peulen die ik in december als groene peulen liet zien.
We namen jaren geleden een stek mee van een plant die dichtbij de Middellandse Zee groeide. We vergaten hem eigenlijk, omdat het zo'n miezerig takje was waar niets aan te zien viel.
In 2009 bloeide hij met heel kleine rosewitte(?) bloemetjes. Geen foto gemaakt. In de late herfst zaten er voor het eerst lange dubbele peulen aan. Bovenaan en onderaan zaten ze aan elkaar vast.
In de warme zon van de laatste dagen, 22graden!, gingen de peulen open. Er zat een massa opgevouwen pluis in waar 1 cm lange zwarte zaadjes aanzaten.
Ik heb wat zaad in een bloempot gezaaid en ben benieuwd wat er van komt.
     
Als iemand me kan vertellen hoe deze plant heet, zou ik daar heel blij mee zijn. Volgens mij heb ik het geweten, maar ja, waar staat het nu?

25 maart
De nieuwgepote narcissen bloeien bijna en de idem tulpen komen al ver boven de grond. Daar kan ik allemaal niets meer aan doen, maar wel aan de grassen in de voortuin. Drie pollen van de vier heb ik nu tot dicht boven de grond afgesneden, afgeknipt, afgerukt en betreurd. Dit maal geen gevecht met winterkoning, die daar nou juist net z'n nieuwe woning had gepland. Kennelijk ben ik nu vroeger dan andere jaren.
Binnenshuis ontdekt dat een berg scherven veel meer aardewerk lijkt dan er aan een mokje zit. Wat een klerezooi als je met je blaadje met 2 mokken tegen de deurpost stoot. Eén mok bleef keurig staan, geen drup koffie erover zelfs, de rest dreef in een plas koffie. Nou nog 2 mokken over van de zes. Jaren geleden op punten gespaard bij Plus. Plus nog 5 ontbijtbordjes en 7 soepborden.

24 maart
Vandaag wordt de beuk bij de keuken drastisch gesnoeid. Het is een opslagboom en doet het aan de beekoever geweldig goed. Zo goed, dat bij noordwestenwind zijn takken tegen het dak slaan. En dat moeten we niet hebben! Na overleg met de baas van de snoeiploeg besloot Jachman dat hij er ook wel helemaal uitmocht. Een geknotte beuk is niet mooi.
We kunnen dan iets kleiners weer aanplanten.
 

't Zal er lichter van worden in de keuken.

23 maart
   Kleine narcisjes bloeien in de berm. Vorige week heb ik al het blad weggeharkt en nu ligt er al weer een hoop in de hoek van de heggetjes. Ja, zo blijf je aan de gang!

Haas ligt weer midden in de wei in zijn kuiltje te pitten. Hij is niet erg bang meer voor ons. Gisteren toen ik niet op hem lette, liep ik naar de eik om naar de bollen te kijken die er onder staan. Ik was misschien 20 meter van hem vandaan, maar hij bleef gewoon liggen.

We zien nu ook het lenteritueel van fazant. Hij komt vroeg uit de achterste border, loopt kalm maar doelbewust op de hoogste molshoop af, komt daarbij rakelings voorbij haas, gaat bovenop hoop rustig rondkijken,  'alles 't miene' en huppelt dan kokkend met veel misbaar een eindje omhoog, rust vermoeid even uit van al dat vertoon en gaat dan zijn landsgrenzen inspecteren.

In de vijver was afgelopen donderdag het water zo opgewarmd dat de bruine kikkers bruiloft vierden. Dat gaat behoorlijk wild, overal is dan het water in beweging. Het kikkerdril drijft nu tussen de planten.

22 maart
Lente, het tekenseizoen is begonnen. Hoe leuk ik tekenen ook vind, teken zijn niet mijn favoriet. In de VK staat een artikel over hoe je teken kunt verwijderen. Een nieuwe uitvinding, een tekenlepel wordt aanbevolen. Een soort eierlepeltje met een gleuf waarmee je over de huid schuift en zo de teek verwijdert.
Wij hebben elk jaar wel een of twee teken en controleren elke dag de huid. Jachman doet het met de ogen, die heeft hij niet op de rug, maar daar ben ik dan voor ( maar we hebben nog nooit een teek op de rug gehad). 
Ik controleer met de handen, voel het kleinste afwijkingetje. Om een teek te verwijderen hebben we een simpel plastic kaartje type bankpasje. Er zitten op 2 hoeken gleufjes, een heel klein en een iets groter. Daar schuif je mee over de huid en neemt de teek mee. Ik kreeg hem voor een habbekrats, 1.65, bij een Duitse apotheek, toen ik op vakantie een teek opliep en het werkt perfect.
We hebben ook pincetten en lasso's uitgeprobeerd, maar dit kaartje werkt beter en past in je portemonnee en borstzakje. Op internet zag ik dat er ook een Nederlands kaartje te koop is.

zondag 21 maart
Jachman zet om elf uur gisteravond WDR-radio aan om te horen of er nog iets over onweer gezegd wordt. Het weer in west-Westfalen is net als hier. Het weer in oost-Nederland is meestal heel anders. Ligt niet aan het weer, maar aan de weersverwachting.
Und jetzt die Wettervorhersage:   .... gelijk een felle rose flits en een daverende klap.  We hoeven niet verder te luisteren, dit is duidelijk. Gelukkig blijft het bij 1 donderslag. 

Merel nestelt in de klimop die in de lijsterbes groeit voor ons raam. Trekt repen bast van de stam van de hydrangea, maakt er een prop van en vliegt in de groene wirwar. Na een kwartier is het verwerkt en komt ze weer. Ik kan niet zolang wachten en leg de camera weg. Wel vijf keer komt ze terug en haalt slierten bast. Nu is in de boom duidelijk te zien waar ze bezig is. Ze zit al in het nest rondjes te draaien.
Dan vliegt ze naar de grond, even wat snoepen, is me dat werken.
Mees is nieuwsgierig en kijkt wat merel gebouwd heeft. Merel ziet dat, vliegt omhoog en jaagt mees weg, gaat weer naar de grond om verder te snoepen. Mees komt weer bij het nest kijken, merel vliegt omhoog.... enz. ook zeker vijf keer, dan gaat het mees vervelen en hij vertrekt.
Misschien is het echt iets voor oude mensen, maar het is zó leuk om dat gedrag te bekijken.  

20 maart
Een stevig gebouwde knaap van een jaar of 20 staat voor de super de daklozenkrant te verkopen. Hij ziet er zo gezond een piekfijn uit in zijn zo te zien nieuwe adidasoutfit, dat niemand er zin in heeft om dat krantje af te nemen. Ze lopen straal langs hem heen, terwijl als het een oudere en liefst ook nog er een beetje verdrietig uitziende man was geweest, ze vast toeschietelijker waren geweest. Ik in ieder geval wel. Hij heeft nog een flinke stapel krantjes.
Als ik even later van het parkeerterrein af wil rijden, loopt hij op het trottoir voor me langs, mobieltje aan zijn oor. Andere hand leeg, geen krantjes te bekennen. 

19 maart
Wat een dag gisteren! Met terrassen vegen en opruimen, buiten eten tussen de middag, in de tuin beginnen met het afsnijden van de hoge grassen, theedrinken in de zitkuil, al een beetje kleur krijgen, weer in de tuin werken, o, heerlijk, net zomer! In de weerhut was het 17,8gr.

De beek is geschouwd door een paar stevige kerels met lieslaarzen aan. Binnenkort zullen de afgewaaide takken die in de beekbodem vastzitten en de oorzaak zijn van eilandvorming wel opgeruimd worden. Daar heeft het Waterschap een prima oplossing voor. Mannen lopen met lange vorken door de beek, werken de takken op de kant, maar nemen ze daarna niet mee. Een deel zakt bij harde windvlagen weer in de beek. Extra grote takken worden door spelende jongens weer in de beek gewerkt om dammen te maken. Dat ís ook leuk, deden wij vroeger ook.

18 maart
Dochter bracht krantje mee dat ze kreeg van een collega die wist van mijn jeugdherinneringen aan Welsum.

Welsum was net na de oorlog het paradijs. Familie van mijn opa woonde daar op een boerderij net achter de dijk en daar logeren was een avontuur. Oom Willem, tante Sie, hun dochter tante zus, haar kinderen Gerrie en Wim woonden daar in een omgeving die zo heel anders was dan thuis. Ook leuk, daar scheen altijd de zon!
Tante zus werd al op haar 29ste weduwe en trok bij haar ouders in. De leeftijd van haar kinderen lag tussen die van mijn zus en mij in.

Op de foto staat de kerk van Welsum.  Daar heb ik speciale herinneringen aan. Tante zus, die een dikke bos rood haar had en alleen daarom al bijzonder was in mijn ogen, maakte om wat bij te verdienen de kerk schoon. Als het zo uitkwam, mocht ik met haar mee en ook echt helpen met banken afstoffen, bloemen weggooien en water halen.  Het mooiste was het orgel. Ik had net pianoles en probeerde wat te spelen. Toen ik aan de vlooienmars begon, want die kende ik al goed van vóór de pianoles, was de pret over, dat kon echt niet in de kerk; dat vond zíj zelfs.

17 maart
Vandaag gingen de gele crocussen open, zoals overal. Bij de sneeuwklokjes staat 1 paarse crocus. Vreemd. Een vreemdeling? 
  Een andere lentebode was een citroenvlinder bij de zitkuil, of waren het er twee? Toen ik mijn toestel eindelijk gevonden had, in mijn boodschappentas, kwam hij niet meer voorbij.

Ik heb bedacht dat de mevrouw die vorige week zo hard wegfietste van de berm met sneeuwklokjes misschien wel een foto gemaakt had en net toen wij naar buiten kwamen het toestel in de fietstas deed en hard wegfietste omdat ze opeens eraan dacht dat ze de achterdeur niet op slot had gedaan. Of iets anders doms. Kan toch? Wie zei:
Het is beter 7x ten onrechte te vertrouwen dan 1x ten onrechte te wantrouwen?
Een mooie spreuk maar niet erg realistisch.

16 maart

De tulpen steken vandaag nog hoger boven de ranonkels uit.

Vannacht hoorde ik heel duidelijk 2x een stel kraanvogels overkomen. Het geluid is nu ze weer noordwaarts gaan volgens mij iets anders dan bij de trek naar het zuiden. Mijn theorie is dat er nu geen heel jonge vogels bij zijn zoals in de herfst. Minder geroep over en weer.

15 maart
Banken. Wilt u een rekening openen? wilt u een hypotheek? Een lening? U krijgt een pracht cadeau als u gaat sparen! Rentepunten, bonuszegels, weet ik hoe het allemaal heet, ze willen je maar wat graag als zeer gewaardeerde klant.
Banken.
Kijk eens op internet. Je wilt een inlichting bij een bank. Oriënterend. Veel afdelingen met vraag en antwoord. Je zoekt. Is uw vraag er niet bij? Klik op deze link en stel uw vraag. Je klikt. Formulier. Hebt u een rekening bij ons? Ja. Rekeningnummer enz invullen. U krijgt zo spoedig mogelijk antwoord.
Mooi. Vier dagen wachten. Een niet geheel duidelijk antwoord. Als u meer wilt weten bel of mail dan onze ....desk. Dat doe je en dat blijkt een notariskantoor!
Je doet zaken met een bank, wilt op een bankvraag een antwoord en ze sturen je door naar hun notaris! Ze dekken zichzelf op alle mogelijke manieren in. Vertrouwen ons voor geen cent.
En wat doen ze met ons geld?   U weet hoe de crisis ontstaan is, voor een groot deel door de banken.

Zeer vertrouwenwekkend!!
Zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten.

Zondag, 14 maart
Onvoorstelbaar hoe hard tulpen doorgroeien als ze in een vaas staan. Deze waren vrijdag geel, zaterdag half rose en vandaag rood met een geel randje. Spannend.
  

13 maart
Precies 39 jaar geleden kwamen we hier wonen, op zaterdag 7103. Tulpen en appelflappen nu. Toen de kinderen nog thuis woonden en kinderen waren, gingen we elk jaar op die dag 's avonds naar de Chinees, zoals op de eerste dag.
 
Toen we gisteren voor een wandeling naar buiten gingen, schrok een mevrouw die op het fietspad voor ons huis naast haar fiets stond van onze plotselinge verschijning. Ze propte snel iets in de fietstas en maakte dat ze wegkwam.
Op de sneeuwklokjesplek is een lege plek met omgewoeld zand. Zou die mevrouw..?
Vorig jaar zijn er ook veel sneeuwklokjes weggehaald uit de berm. En het staat zo prachtig, niet alleen bij ons, maar ook verderop meer in de richting van het dorp waar flinke plekken ervan in de berm staan.
Ik heb ze niet gepoot, vogels en wind zorgden daarvoor, maar toch vind ik het jammer dat ze daar weggehaald worden. Wat kosten nou een paar bolletjes?
We hebben geen hek, maar wel schitterende grassen in de voortuin. Daar zijn er ook al een paar van verdwenen, net zoals een paar grote sierstenen. We hebben vorig jaar lavendel geplant, een lage heg moet het worden. Ik hoop een heg zonder lege plekken.

12 maart
Toen we gisteren weer buiten konden zitten, zaten we te bedenken dat de warme zon voor ons, oude mensen zo gezond is.  Wanneer de zon op de huid kan schijnen, krijgen we meer vitamine D in ons bloed, wat ervoor zorgt dat we minder gauw depressief worden.  
We stropen dus de mouwen en de broekspijpen op, mmmmm heerlijk warm die vitaminebron! Worden we al bruin?
'Weet je, nu bedenk ik net, dat oude mensen natuurlijk kaal worden, opdat de zon beter op de hoofdhuid kan schijnen! da's gezond.'
'Ja', zegt Jachman, 'en daarom maken ze auto's met een open dak.'
't Is maar dat u het weet.
Zo'n redenering noemen wij wetenschap.

11 maart

Gistermiddag konden we in de warme zon 1,5 uur buiten in de zitkuil zitten, naast de sneeuw die in de schaduw nauwelijks smolt, daar was het maar 2ºC. We hebben dat in 25 jaar niet eerder meegemaakt. Op het terras bij de keuken ligt in de schaduw van het huis ook nog behoorlijk veel sneeuw.

Nadat we zo heerlijk geluierd hadden, moest ik nodig eens actief worden en dacht dat de rotzooi in de border opruimen een geschikte voorjaarsbezigheid was. Gewapend met hark, grijper en vuilniszak ging ik op pad, op zoek naar de zeker 20 blikjes, patatbakjes en flessen, die Jachman vorige week gezien had. Er lag hier en daar nog een beetje sneeuw, maar het zou wel erg toevallig zijn dat het net een dekentje legde over de bierblikjes.
Nergens was er ook maar één vuiltje te bekennen! Waar was de troep gebleven? Zouden de kinderen van de school het zo netjes opgeruimd hebben bij de voorjaarsschoonmaakactie? Dat ga ik wel navragen, want ze hoeven alleen de bermen en bosjes zonder prikkeldraad op te ruimen.
Maar ik ben er wel héél blij mee!

10 maart
Er ligt in de schaduw nog sneeuw. De rest van de 4 cm is gisteren gedooid in de zon.
We hebben de voedertafel opgeruimd, alleen bolletjes en nootjes blijven we voeren. Er valt genoeg af voor de vinken en ander grondscharrelaars. De roodborst kan nu landen bovenop de vetbol. Hij heeft 3 maanden geoefend. 't Gaat wel onhandig, want hij doet het door opvliegen vanaf de grond recht onder de bol inplaats van te starten op een tak erboven.
Toch moet je respect hebben voor het doorzettingsvermogen van zo'n beestje.

Dochter maakte ons attent op Sirius, die nu 's avonds in het zuidoosten staat, links in het verlengde van de gordel van Orion. Ze had hem bij een superheldere avondhemel gezien en aan een UFO gedacht met knipperende rode en blauwe lichten!

9 maart
Radio vier zond gistermorgen op vrouwendag een programma uit met werk van 11 vrouwelijke componisten! Echt geweldig! Maar waarom horen we ze zo weinig? Behalve van de wel bekende Clara Schumann was er werk van Agathe Bakker- Grondal, Camilla de Rossi, Wilhelmine von Bayreuth, Louise Adolpha Le Beau, Louise Farrenc, Pauline Viardot-Garcia, Marie Grandval, Amy Marcy Cheney Beach, Cecile Chaminade, en Mélanie Bonis. Mooie uitspraken erbij van een mannelijke tijdgenoot/ componist bijvoorbeeld: 'Ik had nooit verwacht dat dit het werk van een vrouw was!'
Bedankt dames, ik ga meer van jullie beluisteren. En  AVRO, ook bedankt natuurlijk.

  Er ligt nog overal hardbevroren sneeuw en het vriest nog 3 gr, nu om 9u15. De minimum temperatuur vannacht was -7,8ºC.

8 maart, vrouwendag
Sneeuw. Om zes uur sneeuwde het en nu om half negen sneeuwt het nog. De winter begint toch niet weer?

Ik ben benieuwd of er op radio of tv iets te merken is van Vrouwendag. Vrouwen in vrouwenonderdrukkende landen of situaties zullen niet zoveel hebben aan het Vrouwendagprogramma in Nederland dat vooral een leuk feestje is voor de deelnemers met veel praten, zingen, cabaret, film, verontwaardiging, dans, plezier en nog meer praten.
Voor vrouwen in Nederland is het een opsteker dat Neelie Kroes vandaag de Aletta Jacobsprijs 2010 krijgt voor de voorbeeldfunctie die ze voor Nederlandse vrouwen heeft.  

Zondag 7 maart
Vanmorgen was er weer een duidelijke bijzon te zien in de hoge sluierbewolking, net als ik gisteren liet zien. IJskristallen daarboven, maar hier aan de grond ook. Vanmiddag om vier uur nog.

Even heel iets anders, wagenziekte. Gesprek over hoe je het krijgt en hoe je het voorkómt. Met betrekking tot dat laatste heeft Jachman een goede raad. Heel ernstig zegt hij: 'Je moet zoveel mogelijk je hoofd stil houden, vooral tijdens positieve en negatieve acceleratie, dat helpt echt.'
????  
Wat is negatieve acceleratie?  Jachman doodernstig: 'Remmen'.

6 maart
Wat een dag, geweldig! We konden weer buiten zitten in de zitkuil. Pal in de zon en beschut tegen de koude wind. Drie kwartier gezeten, thee gedronken, lentegevoel.
Daarna zijn we de berm voor het huis te lijf gegaan. Ik heb weer takjes en dikke pakken blad geharkt en afgevoerd, vier kruiwagens boordevol,  Jachman slechtte de molshopen en kon er de diepe sleuven die de zandwagens gemaakt hadden mee dichtharken.
Toen het blad dat tegen de heg lag weg was, kwamen de al uitgelopen narcissen en de andere bollen tevoorschijn, nog wel erg geel, maar dat trekt wel groen bij.
Het was maar 1 of 2 graden boven nul om vier uur, maar ik had het toch behoorlijk warm van die ongewone inspanning.
Helemaal rozig zaten we later aan de mosseltjes en de tong. Echt verdiend! Kijk maar:
   
Deze bijzon fografeerde ik eergisteren al, is net zo mooi als die op de tv.

5 maart
Terwijl vanmorgen om 8 uur de nieuwsman vertelde dat het overal droog was maar dat het tegen de avond vanuit het noordwesten zou gaan regenen en sneeuwen, begon het hier te sneeuwen en dat deed het anderhalf uur lang. Droge dunne sneeuw, ook korrelsneeuw, die bleef liggen op zandige grond en het dak. 
Gisteren kreeg ik een weckpotje vol verrukkelijke originele Franse paté en ik heb het idee dat we wel erg verwend worden met heerlijke dingen de laatste tijd.
Kip van de achterburen, eitjes en ingemaakte pruimen van Jo, van Marieke zelfgebakken appeltaart volgens recept van bakker Holtman uit Amsterdam, van Carla potten zelfgemaakte jam van vers fruit dat ze van 't zomer ingevroren heeft, Riet bracht eigengemaakte panforte mee mét het recept, en ik vergeet nog bijna de chocola, de Baumkuchen, de honing en vast nog meer heerlijkheden van aardige mensen.

4 maart
De Franse neef komt met zijn partner nog even dagzeggen voor ze teruggaan naar huis. Gelukkig is dat volgens de buren daar niet beschadigd door de storm van afgelopen week. Ze wonen nl aan de Franse westkust.
Het 'even' wordt uitgebreid tot een gezellige lunch. Handig zo'n diepvrieskast waar je je eigengemaakte soep uithaalt bij onverwacht bezoek.

3 maart
Stemmen.

Niet moeilijk. Er is hier één partij in de raad die zo verstandig was om tegen een voorstel te stemmen. Het ging om het voorkeursrecht van de gemeente op weilanden bij de Duitse grens waar een industriegebied gepland is, aansluitend aan het Duitse industriegebied. Waarom is dat tegenstemmen verstandig? Het halve industriegebied in Winterswijk staat leeg en verkrot langzaam, zoals veel van die terreinen in het land. Daar zou prima opgeruimd, gemoderniseerd en ingebreid kunnen worden. Maar, ja, het toont dan misschien toch nog minder modern dan een heel nieuw terrein.
Mijn stem voor de landelijke verkiezingen zou misschien anders geweest zijn, maar nu het om gemeentelijk stemmen gaat, ga ik voor het duurzame landschap.

2 maart
  Ze zien er nog een beetje bleek uit na lang onder de sneeuw begraven te zijn geweest, maar ze doen hun best en het resultaat is best aardig. Vanmorgen ben ik aan het takken en takjes opruimen geweest die er nog lagen van de storm in het weekend, een halve container kon er nog bij voor die geleegd werd.  Toch is maar een klein stukje oprit schoon. De schade door de storm viel reuze mee, 1 dakpan is weggegleden van de schoppe.

De aarde draait sneller en nu duurt de dag korter. Dat komt door de verschoven Nazcaplaat voor de kust van Zuid-Amerika. De verdeling vaste stof en water in/op de aardkorst is anders geworden, zodoende. Het gaat om 1 microseconde per dag of zo iets dus daar hoeven we de klok niet voor te veranderen.
Wat die verschuiving voor gevolgen voor het klimaat heeft? Als zeestromingen anders gaan lopen, zou dat wel eens grote gevolgen kunnen hebben.

1 maart
Jelle Brandt Corstius. Het mooie van de serie Van Moskou tot Moermansk is voor mij, naast de portretten en vreemde situaties, het ogenschijnlijk gemak waarmee hij het vertrouwen wint van mensen in voor hen ongemakkelijke en waarschijnlijk gevaarlijke situaties.
De mensen die hij gisteren liet zien leven in Dzerzjinsk, een stad op zo'n 400 km ten oosten van Moskou, waar al sinds de jaren twintig van de vorige eeuw chemische industrieën al het afval, zo'n 20% van de ruwe stoffen, gedumpt hebben in een meer. Daar drijft het rond, totdat het doorsijpelt door de zandige ondergrond naar het grondwater en vandaar naar de rivier de Wolga. De mensen hebben er een levensverwachting van zo'n 45 jaar.
Jelle gaat mee met een sportvisser die met zijn opblaasboot het water opgaat, op 10 km van dat 'witte meer'. Hij vraagt de visser of hij niet bang is om van die vis te eten. Neu, ze eten een paar keer in de week vis, lekker.
Of hij er wel eens aan gedacht heeft om ergens anders te gaan wonen, waar het niet zo gevaarlijk is. Nee, hij is blij als hij weer naar huis gaat in deze vertrouwde omgeving waar hij geboren is.
Bijna 100 jaar wordt daar dus chemisch afval gedumpt, in een meer en op enorme afvalbergen die niet afgedekt worden. 
Wella, ja, die van de haarlak, heeft er ook een fabriek.

Toen ik op internet verder zocht, kwam ik ook Akzo Nobel tegen, niet in Dzerzjinsk, maar aan de weg daar naar toe, op 130 km van Moskou. Ze maken er in Orekhovo Zuevo caotings voor b.v. auto's. Duurzame poedercoatings, veel minder schadelijk dan lakken.
Over het afval valt weinig te lezen op de Akzo-site. Ook duurzaam?
Waarom zit Akzo daar? Waarom ging Akzo van Nederland naar Italië? Waarom van Italië naar Rusland? en naar Tsjechië, Hongarije, Polen? Zou het heel misschien kunnen zijn om de niet zo strenge milieuregels in die landen?
Al in 1993 wordt er door Nederlanders onderzoek gedaan bij Dzerzjinsk naar de kwaliteit van het rivierwater en zijn er grote plannen om de Russen te helpen de rotzooi op te ruimen of in te dammen. Zie Trouw van 5 aug. 1995 hier.
Tot nu toe is er nauwelijks iets verbeterd. Wel is de stad Dzerzjinsk zelf schoongemaakt en opgeknapt, de mensen vinden het wel mooi zo. Allang goed.