31 augustus

In het Bonnink ligt wit beekzand op de hoge oevers en de bospaden. Heeft het water zo ver het bos overstroomd van de week? Nee, zo hoog is het daar niet geweest. Het witte zand ligt er al jaren. Was het 2003 dat het Bonnnink onder water stond? Nakijken. In de afgelopen jaren heeft blad een humuslaagje gevormd op al dat wit, zodat de gewone bosgrond leek door te lopen.  Door de moessonachtige regens van de laatste weken, is het bovenste humuslaagje weggespoeld en ligt het beekzand weer open en bloot te blinken.
Het Journaal toonde gisteravond een Grand Canyon op het Noordzeestrand, diepe groeven en steile wanden door zware regens gevormd.

Het Hilgelostrand heeft ook diepe regensporen.
  

30 augustus

In de boswei is een kalfje geboren, vorige week al. Chris-Jan wist dat er één geboren was, maar kon het bijna niet vinden. Limousinkalfjes zijn net zo onzichtbaar als reekalfjes. De moeder verstopt ze bijzonder goed. Bij voorkeur in de rand van de wei, waar de begroeiing ruiger is.
Zelfs vanmorgen moest ik nog goed kijken om het te zien. Het stond onder de moeder en stak niet af tegen de wei. ( spellingcontrole wil er een limousinekalfje van maken)
 
Zestig jaar is het geleden, de opschudding over een pen nota bene. Anje had er één, een raar ding was het, het schreef vlekkerig, haar vingers kwamen onder de blauwe verf te zitten die er heel slecht weer afging en Timmerman verbood haar ten strengste om er Frans mee te schrijven. Utilisez un stylo, mademoiselle!
Een half jaar later was de Franse BIC zeer verbeterd en langzamerhand burgerde de wegwerppen ook op school in. Al was hij de pest voor je handschrift, volgens Kamman, die alleen opstellen nakeek die met vulpen geschreven waren.
De kwaliteit ging nog verder vooruit en nu na zestig jaar is de balpen niet meer weg te denken. Al schrijf ikzelf altijd met een vulpen. 
Als ik eens even niet van Word gebruikmaak! 

Zondag 29 augustus
Vanmorgen voor het ontbijt ons rondje gelopen. Het blijft vreemd dat we nu het paardenpad moeten lopen als we van het pad langs het water ri paardenwei linksaf naar de Bonninkweg willen. Het pad dat er was, is deze zomer afgesloten. Als je dat even vergeten bent, moet je óf 100 meter terug óf een paar honderd meter verder lopen en de helft ervan door lang nat gras ploeteren.
De mensen die niet naar de kermis waren de afgelopen dagen wandelden vanmorgen al vroeg fris gewassen en vrolijk door de schitterende natuur. Zes bekenden gezien, tegen vier gezwaaid of ze daggezegd. Maar met twee ervan even staan praten.
Een oudleerlinge vertelde dat ze het zo bijzonder had gevonden dat ze met een paar klasgenoten bij ons thuis in dat leuke kleine huisje 's middags hapjes en vers sap hadden gemaakt voor de klasse-avond die ook bij ons was. We hadden ook nog een kampvuur herinnerde ze zich en de politie kwam om te kijken wat er aan de hand was. We hadden het vuurtje stoken niet aangevraagd.  Leuk gesprek.
 
De andere tegenkomer vroeg of ik nu echt alleen liep.

28 augustus
  Het retentiebekken is dit jaar nog geen meer geweest, maar nu wel. Ondanks de wilgen- en elzenopslag staat er een behoorlijke hoeveelheid water in. Goed voor het omringende bos. 
In de Gelderlander staat een kaart van de Achterhoek met de waterhoeveelheden die in 24 uur gevallen zijn. Winterswijk had de meeste regen, 138 mm. In 36 uur is er 145 mm gevallen. 
Je zou je bijna schuldig gaan voelen: het hoge water, waar wij na al die superdroge maanden blij mee zijn, veroorzaakt veel narigheid en ongemak in het lager gelegen gebied meer naar het westen.
Het Journaal meldt wateroverlast in de Achterhoek, in Lichtenvoorde en het dorp Groenlo. Hoor ik het goed? Het dorp Groenlo, zegt mevrouw.
Groenlo, dat al stadsrechten kreeg in 1277,  23 jaar voordat Amsterdam die kreeg, en 114 jaar vóór Baarn, 63 jaar voor Rotterdam en 534 jaar voor 's-Gravenhage. Om maar een paar dorpen te noemen. Mijn kinderen zijn in de stad Groenlo geboren. Geboren stedelingen!

27 augustus
  
De beek heeft weer behoorlijk wat water. Als je de twee foto's bekijkt die met 3 dagen verschil genomen zijn dan zie je dat het onderste regenwaterpijpje onder water verdwenen is. De waterstand in de beken ijlt na, dus het peil zal vandaag nog stijgen.
Sinds gisteravond 8 uur is er 64 mm regen gevallen en in de 24 uur daarvoor 51 mm ( officiële meting Henxel). In anderhalve dag 115 mm. Tikt lekker aan. Hier in de wei heeft even een kleine plas gestaan maar vanmorgen was hij al weer in de grond gezakt. Voordeel van zandgrond.
Toen ik gisteravond het grote buitenlicht aandeed om naar de regen te kijken, zag ik drie kikkers vanaf de vijver met grote sprongen recht op het licht afkomen. Geen idee waar ze gebleven zijn.

26 augustus
(Nog even om 22.00 uur een regenbericht. De officiële meettijd is in de zomer van 20.00 tot 20.00 uur. In het afgelopen etmaal viel er 58 mm regen, maar na 20.00 uur heeft het nog onafgebroken heel hard doorgeregend. Zeker 10 mm per uur. Sinds 4 augustus 2006 was er niet zo'n natte dag. Toen viel er 47,5 mm. Van Vlissingen tot Enschede stortregent het.)

Kwart voor zeven. Ik word wakker van onweer en harde regen. Mooie tijd om op te staan. Denk aan zus die op Nederlandse rivieren meevaart op een 11- meterboot. Bij mooi weer is het natuurlijk schitterend om Nederland te zien vanaf het water, maar als het hoost zoals nu,  lijkt het me zacht gezegd niet zo geweldig.  Vandaag is het de laatste dag.
Komende nacht is het De Nacht van Winterswijk, want morgen is het de eerste dag van het Bloemencorso.  
Zoals elk jaar plakken vannacht in grote hallen en schuren verenigingen en buurten duizenden dahlia's op de vaak enorme corsowagens. 
Ook de kinderen met karretjes en versierde fietsen vind ik mooi om te zien, ze geven een leuke afwisseling aan de stoet. Jongeren worden ook aangemoedigd om mee te doen, er zijn mooie geldprijzen te winnen en zo kweek je weer opvolgers voor het grote werk.  

25 augustus. 
Het gras van de beide uitritten kon ik nog net maaien, maar het pad langs de wei was nog veel te nat en het gras veel te hoog. De machine liep vast halverwege de wei. Niet zo handig van me.  Toch voel ik me een geweldige techneut. Nee, meer iemand met gezond verstand. Dat begon wel een beetje laat te werken, maar gelukkig kwam het nog in actie!
Eerst de motor een uur laten afkoelen, toen het maaidek hoog gezet om eronder te kunnen kijken. Ja, veel gras, lang nat gras, een prop van een emmer vol. De messen ontkoppeld, de uitgeslagen trekkoppeling weer ingedrukt, gestart en yes! hij sloeg weer aan. Toen onbelast achteruit gereden. De berg gemaaid gras bleef netjes achter op het al gemaaide graspad. Maaier weer naar binnen gereden.
Toch maar drogend, warm weer afwachten voor ik ermee verder ga.  

24 augustus
Op de terugweg van Bocholt (D), waar ik Carla had afgezet die weer met de trein naar huis ging na drie mooie dagen hier, maakte ik eindelijk eens een paar foto's van de Dikke Steen in het Woold.
Misschien wel 15 jaar geleden belde iemand bij ons aan die zich voorstelde als P. van Vliet. Of we wisten waar de Dikke Steen stond. Dat wisten we. Ja, want de naam van zijn grootvader stond erop, P. van Vliet Jr., en hij wou dat met eigen ogen wel eens zien.
Als kind fietste ik met mijn ouders vaak naar de buurtschap Woold en we waren beslist vaak langs de steen gekomen die midden op de wegsplitsing ligt. De naam P. van Vliet Jr. had ik bij mijn weten nooit echt bewust opgemerkt.
Vanmorgen maar eens goed gekeken en gelezen wat er allemaal nog meer op die steen staat.
Behalve de genoemde naam staat er een hondje op: Het Wapen Van Winterswijk, een hazewindhond. Hoe ze ooit op dat verband gekomen zijn! Geniaal en origineel, toch?
Aan de derde zijde staat Jonkheer Van Nispen. Die was hier burgemeester.
Op de vierde zijde wordt uitgelegd hoe die steen hier terechtgekomen is en waarom.      

7 maart 1911            ( klein wapen)             15 sept. 1915
Ter herinnering aan de verharding der verbindingswegen Woold
Miste Duitsche grens ter lengte van ruim 10 kilometer is deze
groote Kei wegende 12010 kilogram afkomstig van het Goed
Lammers geschenk van D.W. te Gronde hier neergelegd
29-9 door de aannemer H.J. te Siepe 16-10
De plannen voor een en ander zijn ontworpen door J.G. ten Houten.
De Commissie J.Eelink, L.J.H.Tenkink,
J.D. te Winkel, A.J.Tenkink Az.,
J.D. Berenschot.

Over P. van Vliet Jr. geen woord. Ik vond google-lend dat hij toen afgevaardigde van het District Doetinchem was in de Tweede Kamer. Socialist en voorvechter voor de Arbeidersbeweging. Zie hier

23 augustus
Nu kan ik me íets voorstellen bij moessonregens. Van gisteravond 8 uur tot vanmorgen 9 uur is er 94,5 mm regen gevallen, bijna 10 centimeter. Eindelijk staat er weer water in de beek. Het gras dat op de beekbodem groeide, staat onder water. Wat al dat water doet met de muizennesten onder de grond zal over een dag of twee te ruiken zijn.
Bij de harde wind van vanmiddag zijn weer veel takken afgescheurd. Op de weg voor het huis lag een grote gezonde tak die uit de linde gewaaid was, en ook op onze wandeling bij het Bonnink zagen we veel schade.
Vanavond schitterende wolkengevaarten.
  

Zondag 22 augustus
We gaan om 10 uur fietsen. Het is prachtig weer, zon en stapelwolken, 22 graden. Het laatste jaar heb ik weinig fietstochten gemaakt. Veertien dagen geleden ben ik weer begonnen met een korte tocht onder goedkeurend oog van Marieke. Mijn conditie was miserabel, maar na twee weken tuinwerk en boodschappen doen op de fiets is die weer behoorlijk opgevijzeld. Vanmorgen ging de tocht slingerend door Kotten over een douanepaadje naar Burg Pass in Oeding, Eunk zeggen ze hier. Buiten in de tuin Kaffee mit Kuchen genuttigd en gesterkt waren we om één uur weer thuis.
Het fietsen ging al stukken beter dan veertien dagen geleden. Toen misschien tien, nu ongeveer 25 km gefietst. 

Carla fatsoeneert nu de klimroos die door het dak heengroeit. Hij is zo groot en zwaar geworden dat hij op de grond hangt. Zeer onhandig.

21 augustus
Onverwacht komt Carla een dag eerder dan verwacht. Ze blijft een paar dagen. Marieke en Ton waren afgelopen week bij haar en ze mocht met hen weer meerijden tot hier. Leuk! Over een paar dagen breng ik haar naar de trein in Duitsland.

Net om 9 uur vanavond was er een enorm gedoe van brandweerauto's en sirenes in westelijke richting. Ik denk dat het een feestje was, we horen nl wel vaker op vrijdag- of zaterdagavond een feestelijk geloei van sirenes. We kennen het ook van Frankrijk, en daar reageert niemand er meer op.
We logeerden in een hotelletje in Auvergne, in Besse. Vrijdagavond. Feest van de brandweer kennelijk. Twee auto's met sirenes en gierende remmen kwamen het pleintje voor het hotel opscheuren. Een paar lieden rolden supersnel slangen uit. De mensen in de eetzaal roken een brandlucht, dit was géén feestje, dit was sensatie! Het huis aan de overkant van het kleine plein stond in brand! 
Nou ja, in brand, een paar kabels die daar zoals overal in Frankrijk vaak in dikke bundels aan de buitenkant van de huizen lopen, smeulden behoorlijk en tamelijk dicht bij de dakrand. Het blussen met schuim was echter een fluitje van een cent.
Toen het karwei geklaard was, kwamen de heren om af te koelen naar de hotelbar en toen werd het toch nog een leuk feestje.  

20 augustus
Hoe heb ik toch zo'n rotzooi kunnen kweken in een paar maanden tijd in de schuur. Ik kon geen kant meer uit. Twee weinig gebruikte tuintafels, 2 oude tafeltjes om spullen op te zetten zoals dozen voor oud papier en lege flessen, een verzameling dozen om verscheurd onderin de containers te leggen.
Wat moet ik met de verzameling krakkemikkige muffige oude tuinparasols, sommige wel 30 jaar oud. Wat met de ooit moderne lage fauteuil die als enige van een bankstel mocht blijven als waarschuwend obstakel onder de lage schoorsteenbalk. Wat met een tas met in stukken geknipte oude handdoeken, zo handig voor poetslappen. Poetslappen.... Heb ik dat bedacht? 
Opruimen die zooi. Ze komen het halen voor de kringloop. De barkruk houd ik nog wel, want die is handig om hoog te zitten bij het koken.
Verder hangt er onder de dakpannen en aan de muren een spookachtige verzameling meest oude spinnewebben. De ranken van de blauwe regen groeien door het dak naar binnen, dus met al dat spul heb ik met ragebol en lange takkenschaar korte metten gemaakt. Kranten weg, flessen weg, lege jampotjes weg, statiegeldflessen weg, het lijkt eigenlijk wel erg leeg zo.
Wat zal ik er nu eens inzetten?

19 augustus
Gisteren heb ik bijna alle post afgehandeld. De laatste dagen was het er vaak geweldig goed weer voor, regen, regen, regen in 't kwadraat. Geen weer om buiten te zijn, maar gistermiddag was ik bij bij mijn oude vriendin en we konden gelukkig nog een uurtje buiten zitten, de zon kwam er zelfs even door.
Haar man was naar de buitentuin om de laatste slabonen te plukken voordat de konijnen ze zouden opeten.  't Is wel een zorg zo'n moestuin, hoor.

Ooit hadden wij er ook één. Mooie bedden, paadje ertussen, gespleten stokjes met het lege zaadzakje op de plaats van het kussen, een gieter water in de aanslag voor als het niet regent, een berg stro om tussen de planten te leggen als het te veel regent, wachten tot de aardbeien en de peultjes rijp zijn, kijken hoe alles opkomt, groeit en rijpt.
Mooi niet! Als de sla opkomt zijn de blaadjes al aangevreten door slakken, de boerenkoolplantjes vinden hun einde in een konijnenmaag, de peultjes willen omhoog maar we zijn de stokken vergeten. Jij zou toch..... ik? nee jij!!
We zetten een meterhoog gaashek rond de tuin tegen de konijnen, strooien zout tegen de slakken, zetten stokken bij de peulen, maar vertrappen daarbij per ongeluk de plantjes. 
Konijnen vinden het een spelletje en graven zich onder het hek door. We zetten het skelet van een bungalowtent met een net tot op de grond verzwaard met grote stenen over de aardbeien, maar een eekhoorn ziet kans zich tussen net en grond door te wringen en leeft in luilekkerland.
De spinazie verbrandt en dat is dan echt het einde van het moestuinavontuur.
Nooit meer geprobeerd. Heerlijk veel tijd over. Buren en vrienden lukt het wel, met noeste arbeid en 's nachts de wacht houden, en hebben veel te veel van alles. Ha! Dankjewel! Leuk, een moestuin.

18 augustus
Je bent nog niet van de bonensoep af, want het bewijs moet nog geleverd worden, dat hij echt bestaat en er prachtig uitziet. Kijk zelf maar! Ja, en hij smaakte ook nog eens echt lekker!
 

17 augustus
De soep ging gisteren niet door. Simpelweg omdat ik geen bonen had! Niet op tijd naar Jo gegaan. Stom! Maar het regende ook oude wijven met punthoeden zoals grootoma zei, en dan is bonen plukken geen pretje. We hebben nu vooraf maar de heerlijke bouillon gedronken. Vandaag dus wat minder soep.

Er viel 12 millimeter regen vannacht. Het begon met een enorme stortbui, de vleermuizen vonden het niet leuk meer. Het was om een uur of twee vannacht zo te horen een heel gedoe om met een paar exemplaren tegelijk door de opening tussen muurplaat en spant te willen kruipen en vandaar in de spouw naast ons bed. Veel lawaai als het stil is.

16 augustus
  
Gisteren stuurde Carla foto's van de jonge reeën. De familie is op weg naar de rozen. Wat vind ik mooier, rozen die hier en daar aangevreten zijn of reeën die vaak in de wei lopen te grazen? Ze stuurde ook een kort filmpje mee, maar ik moet eerst uitzoeken hoe ik dat hier neerzet.

Vandaag staat in het teken van brokkebonensoep. We aten het vroeger thuis wel eens, maar eigenlijk is het een gerecht voor mensen die een eigen moestuin hebben met vaak veel te veel van één groente. De (te) dik geworden slabonen gaan in een stevige soep. Ze worden in stukken gebroken, vandaar de naam. Ik vond in mijn streekreceptenvoorraad drie verschillende versies.
Twee ouderwetse met veel aardappels erin en een moderne versie met minder aardappels.
Wat heet modern, het boekje van Stam- Dresselhuys en Wessels- Nijenhuis waaruit ik het navertel stamt uit 1963. Het heeft de duidelijke titel 'Streekrecepten, uit grootmoeders keuken geklapt'. Ik heb een exemplaar van de tweede druk uit 1973. 

Wat gaat er in de soep? In de 'moderne' soep keuze tussen varkensribbetjes of schenkel van het rund, water natuurlijk, verse worst, gebroken slabonen, uien, aardappels, tomaten en soepgroente.
Van schenkel of ribbetjes bouillon trekken, de bonen moeten wel tot 3 kwartier koken, die gaan het eerst in de bouillon, vervolgens het laatste half uur aardappels, uien, en soepgroenten.  Peterselie en fijngesneden tomaten gaan er het laatst bij, plus peper en misschien nog wat zout. Best lekker. Voor een keer.
De ouderwetse versie heeft geen tomaten maar wel knolselderij, veel aardappels, behalve de gebroken bonen ook nog dikke witte bonen uit de heel dikke slabonen, en prei. Een stevige soep!

Als kind heb ik Wessels- Nijenhuis nog een paar keer gezelschap gehouden toen ze ziek was en logeerde bij haar tante die bij ons op de weg woonde. We waren ongeveer even oud denk ik, een jaar of 10.

Zondag 15 augustus
Is er nog steeds op 15 augustus, Mariahemelvaart, kermis in Grolle? In 1955 in ieder geval wel. Het waren toen een paar verplicht vrije dagen en ze gingen af van de schamele jaarlijkse 12 vrije dagen. We konden er niks mee. Hadden niks met de kermis daar. Wij gingen het laatste weekend van augustus naar Winterswijk, het bloemencorso kijken.
Jachman moest daarvoor vrij nemen, want er werd ook nog op zaterdagmorgen gewerkt. Hij mocht de vrije dagen niet ruilen, mocht ook niet op de dagen dat de fabriek sloot de oppasdienst doen, want die felbegeerde post was allang gereserveerd door de Amsterdammers die meegekomen waren bij de overplaatsing.
Wij fietsten op zaterdagmorgen naar Winterswijk en samen trokken we de kinderwagen waar Marieke in lag. Het fietspad was er nog niet, we fietsten gewoon midden op de weg. Ging prima, want er waren nog maar weinig auto's.
Hoe het bloemencorso dat jaar was, weet ik absoluut niet meer, maar dat fietsen met de kinderwagen weet ik nog heel goed. 

14 augustus
Een dierbare oudcollega stuurde me een gedicht van Gerrit Kouwenaar:

De laatste dagen van de zomer

Trager de wespen, schaarser de dazen
groenvliegen grijzer, engelen gene, niets
dat hier hemelt, alles brandt lager

dit zijn de laatste dagen, men schrijft
de laatste stilstand van de zomer, de laatste
vlammen van het jaar, van de jaren

wat er geweest is is er steeds nog even
en wat men helder ziet heeft zwarte randen

men moet zich hier uitschrijven, de tuin
in de tuin insluiten, het geopende boek
het einde besparen, men moet zich verzwijgen

verzwijg hoe de taal langs de lippen invalt
hoe de grond het gedicht overstelpt, geen mond
zal spreken wat hier overwintert-

Uit: een geur van verbrande veren

Ik vind het een prachtige, treurigmooie metafoor voor het leven.

13 augustus
Vrijdag de dertiende. Bent u een gelovige bijgelover? Oppassen dan maar vandaag.

Toen onze jongste dochter 2 jaar was, moest ze halsoverkop naar het ziekenhuis met ernstige darmklachten waardoor ze uitdroogde. Zie je wel, 't is ook vrijdag de dertiende. Toen zei iemand: Het is fantastisch dat ze naar het ziekenhuis kan, anders was ze er misschien aan doodgegaan. Sinds die dag zie ik vrijdag de dertiende als een geluksdag. Onze dochter ook, want ze trouwde op een vrijdag de dertiende.

12 augustus
Gisteren was het een spijbeldag. Ik heb me heerlijk laten verwennen door mijn zus. We konden fijn buiten zitten op het balkon en al bijpratend van het uitzicht op Deventer genieten. Ze had een heerlijk driegangendiner bedacht en gekookt dat we ook nog buiten konden opsmikkelen. En ik kreeg ook nog een behoorlijk deel mee voor vandaag! Smullen! De zon ging schitterend onder terwijl ik weer naar huis reed. Alles klopte. Bedankt, Riet!

De computer heeft kuren vanmorgen. Niet alles klopt dus. Ik heb het idee dat de link naar Vitens de boosdoener is. Waterstand laten doorgeven per computer is natuurlijk wel voordelig voor ze. Vorig jaar kreeg ik nog een kaart met de keus: papier of internet. Ik gaf de stand toen via internet door en daarom zal ik nu wel geen kaart meer krijgen.

Systeemherstel heeft de boel weer rechtgebreid, maar ik vrees toch dat ik aan een nieuwe comp toe ben. Deze is zes jaar oud en in dit snelle tijdperk is dat stokoud.

10 augustus
Met Marieke een stuk langs de Beuzerbeek ??? gefietst, genoten van de beweging en de frisse lucht. Mooi uitzicht op water vol bloeiende planten en kleurige oevers.
Beurzerbeek? Nee Buerzerbeek is het. Of Buerserbeek. Of Buurserbeek. De Havezathe waar de beek naar genoemd is, heet Buurse. In 1300 heette die Buerse. Wat hebben beurzen ermee te maken?

Dankzij de regen is het gras dat Carla bijzaaide al flink gegroeid. Zondag moesten we nog op de knieën liggen om echt wat te zien, maar nu ziet het er al op afstand als gras uit.

9 augustus
Een drukke dag.  Een dag om met een voldaan gevoel op terug te kijken. Mijn opoe Drika noemde zwaar werk buttenwark, bottenwerk. Flink boenen, vegen, wieden, zemen, maaien enzo, van dat werk.
Na weken grote droogte waarin het gras verbrandde en niet gemaaid hoefde te worden, is het bij de regens van afgelopen weken flink gegroeid. Vanmiddag heb ik voor het huis de berm gemaaid en vanavond het gras dat we gazon noemen omdat het dicht bij huis ligt, maar dat dezelfde ongelijkmatigheid vertoont als de wei, en verder de inritten en het pad langs de beek tot de wilg. Morgen komen als het droog blijft tenminste, de achterpaden en een loopstrook langs de wei aan de beurt. De stoep bij de keuken ziet er weer netjes uit en het raam is gezeemd. Ja, mevrouw, ook aan de binnenkant.

Zondag 8 augustus
Gisteravond kwamen J en J even bijpraten. We krijgen waarschijnlijk na vier jaar weer achterburen. Het bord met Te Koop staat er nog wel, maar toch schijnt het door te gaan. Als het aardige mensen zijn passen ze prima in de buurt! Een huis zou niet vier jaar leeg moeten staan, het is zo'n triest gezicht.  
Zomer en winter, dag en nacht brandden er lampen buiten, het moest lijken of het bewoond was.

'We' hebben nu 5 reeën, die zich regelmatig laten zien, een bok, een geit, een jaarling en twee jonkies. Voor mij zijn de kleintjes te ver weg om te fotograferen; ze komen ook alleen in de schemering uit de dekking, maar Carla maakte vanuit de camper mooie foto's gistermorgen om 6 uur. 'k Zal vragen of ik er een paar op de site mag zetten. 

7 augustus
Zacht en vochtig weer. Hele dag buiten. De als een boom zo dikke top van de wilg die in de beek gestort was door de valwinden van drie weken geleden, ligt nu in keurige mootjes gehakt onder het afdak te drogen. 
     

6 augustus
Vanmorgen gingen de jarige dochter en ik op de fiets naar het dorp voor gebak en andere lekkere dingen. Bij Winkiestad wilde ik foto's maken. Het was de laatste dag en stralend weer. Geen kind was er te zien op het grote terrein, wel brulde er een stem uit een tent: zijn hier wel meisjes? jaaaaaaaa!!!!!! kwam er joelend als antwoord. Jongens waren er duidelijk ook heel veel, zoals even later te horen was. Ik maakte toch maar een foto van het terrein.
'Daar loopt een kind!'  riep Carla, maar toen ik afdrukte was het al weer weg.

 

5 augustus
Vanmorgen kwam ik langs een druk en zonnig Winkiestad, had ik toch mijn fototoestel vergeten, wat een oen.
Mooie reacties gehad op het ingezonden gedicht voor de boekgrrls. Ik had het gehaald uit de Zelfkrant van mei 2010. Het gaat over iemand die niet gelooft in de waarheid van bijbelse verhalen, niet in de heiligheid van pausen en lagere dienaren, niet in een hiernamaals en niet in een god. Dan komt de laatste strofe:

Maar vooral geloof ik niet dat
mijn moedertje van een meter
eenenzestig klein, mijn vinnige,
later zo lief geworden moedertje,
mijn benauwd vrome en later zo
verdraagzame moedertje met haar
mantelpak aan en haar hoedje op
voorgoed in de grond is vergaan.

(Ef Leonard is de dichter).

Je kunt 'niet geloven' maar toch 'religieus' zijn, mooi vind ik dat. Door de kerken worden ze ietsisten genoemd, mensen die denken dat er 'iets' is. De term wordt denigrerend gebruikt. Logisch. Maar waarom zouden zoveel mensen weglopen uit hun kerk?   

4 augustus
Precies op het moment dat ik begin te typen schudt het huis onder een hevige donderslag. Nou, zo belangrijk is het niet wat ik ga schrijven, jongens, kalm aan daar boven. De nieuwe watermeter raakte door hoosbuien gisteren en vandaag aardig vol, bijna 20 mm, maar de wei wordt nu gelukkig weer goed groen en het onkruid in het 'gazon' bij huis ook (niet gelukkig) en groeit idioot hard.

3 augustus

Als ik in een kast moet zijn om een bepaalde map te zoeken zie ik achter een ordner met het opschrift 1954/1955 een kartonnen doosje met een elastiek erom. Ik heb het vaker gezien, maar omdat iedereen zijn geheime laatje of doosje mag hebben, keek ik nooit wat erin zat. Nu mag ik het openmaken. Vertederd kijk ik naar een stapeltje roze en witte enveloppen met vaak hetzelfde adres, in mijn eigen handschrift geschreven, maar nog heel schoolmeisjesachtig: De Wulperhorst, Tiendweg 5, Zeist (waar nu Wibi S. woont) maar waar toen, in 1953, een opleidingsschool van de Luchtmacht gevestigd was.
Ik kende Jachman sinds december 1951, maar het kwam pas echt aan in de zomer van '52.
De volgende enveloppen hebben een adres in Eindhoven, 1953, waar Jachman in een kosthuis van Philips woonde, bij mevrouw De Jong.
Hij solliciteerde al gauw naar een bedrijf meer bij ons in de buurt, want zijn Philipssalaris was niet toereikend om twee of driemaal in de maand naar de Achterhoek te komen. Het werd Groenlo. In '55 kregen we daar een half Nedaphuis, maar het jaar erop was het hele huis voor ons. We woonden er 16 jaar.  
'Memories'.

2 augustus
Juli was behoorlijk nat. Dat kopt de Gelderlander. Nou, dan moeten ze eens hier komen kijken! Droogstaande beken, gele weiden, geen appels, na een bui is het water verdampt voor het in de grond kan zakken.
Vanmorgen regent het, en dat is wel weer jammer voor Winkiestad, de vakantieweek met allerlei activiteiten voor kinderen in de basisschoolleeftijd. Als het stralend weer is, morgen of zo, fiets ik er eens heen om foto's te maken!

Zondag 1 augustus
Een nieuwe maand, een nieuw begin.
Carla zaaide vanmorgen gras op de plek van de omgehakte jasmijn. Er is nu een zichtlijn gekomen van het terras naar de roos in de appelboom en naar de eik van Jachman.
Er komen veel jonge jasmijntjes op, maar die worden toch echt kort gehouden, anders blijven we aan de gang.  We zijn toch wel heel blij dat we die jasmijn een paar maanden geleden gerooid hebben. Hadden we natuurlijk al jaren eerder moeten doen, maar je went aan een eigenlijk ongewenste situatie die niet bedreigend is en alleen maar veel werk vergt.  Komende winter gaat er nog een oude struik uit. 
Of het door de droogte komt, weet ik niet, maar het oude gras wordt totaal geruïneerd door mollen en/of woelmuizen. De gangen lopen helemaal aan de oppervlakte, dus kan ik er geen klemmen inzetten.

De 'visite' zaterdagmiddag was hartverwarmend. Zo'n 25 mensen konden aan de uitnodiging gehoor geven; en dat in de vakantietijd! Dankje wel, allemaal!