30 april, koninginnedag
Vannacht heeft het even heel hard geregend, 7mm, en het onweerde later in de verte. Regen is zo nodig hier, de grond is kurkdroog. Het bouwland aan de overkant heeft alleen nog maar een kalkgift gehad, verdere activiteiten hebben we niet gezien. In 2007 was het ook zo droog, toen stoven de pas ingezaaide akkers in een straffe oostenwind.
Maar ik hoop echt voor alle mensen die vandaag van de georganiseerde activiteiten willen genieten, dat het droog blijft.

Ik ga verder met het vullen van bloembakken en -potten. Lobelia's, petunia's, campanula en bacopa, plus nog een paar hoge witbloeiende planten die eigenlijk in de volle grond horen te staan, net als de lage blauwe campanula's, maar die ik als middenstuk ga uitproberen. Even naar buiten om op het kaartje te kijken hoe ze heten..........
Ja, hebbes, Symphyandra pendula, steenklok. Steenklok??  Kan 60 cm hoog worden! Dan mag hij bij voorbaat wel een steuntje krijgen. Op internet gezocht, het is een campanula, namelijk een hofmannii, kan ik dat onthouden? Houdt van stony places. O, vandaar. Een bloempot zal wel niet tot de bedoelde stony places behoren, en ik sla hem er ook niet voor kapot!

29 april    ( max temp Henxel 27.2º C )
   

De paardebloemen bij de Scholtenbrug zien eruit of ze gezaaid zijn. Van de enorme hoeveelheid crocussen die de plantmachine van de gemeente elk jaar in meterbrede artistieke banen in het dorp poot, geniet ik minder dan van dit onkruid dat spontaan in de dorpswei aan beide zijden van de beek bloeit.
Jammer dat er morgen niet veel meer van de pracht over zal zijn, want de kermis dendert over het dorp.
Op de 2e foto zie je dat er al druk gewerkt wordt aan een vloer van 400m², waar 2 dagen lang bands optreden. De geluidsboxen zullen zo opgesteld worden dat de omwonenden er zo min mogelijk last van hebben. Dat staat in de krant.
Ik weet wél, dat mensen die een kilometer verder wonen er ook veel last van hebben. Zo gaat dat met geluid. Het gaat over de huizen van het dorp heen en golft aan de rand van het dorp naar beneden.
De paardebloemen zullen vertrapt achterblijven, want de duizenden mensen die op de Scholtenbrug verwacht worden, blijven echt niet op de paden. Daarom maakte ik deze foto's, als een soort afscheidsgebaar. 

28 april
Leuk dat de vleermuizen weer vliegen. Of zij het ook zo leuk vinden, betwijfel ik, want er zijn zo te zien weinig insecten op pad.
Bijna volle maan om 9 uur gisteravond.


Zus is terug uit Portugal en zit vol verhalen over haar belevenissen. Eén van de vreemdste dingen die haar opgevallen zijn, is de kaarsentafel in veel kerken.
Geen wonder dat het met de devotie de verkeerde kant opgaat, je kunt niet eens meer een kaarsje opsteken om je gebeden kracht bij te zetten! Dat deden in buitenlandse sfeervolle kerkjes ook wel Hollandse protestanten. Kan niet meer. Het gaat nu elektrisch. Een tafel vol even lange elektrische kaarsjes, waarvan er eentje gaat knipperen en branden als je geld in een automaat gooit.
Geen berookte en zwartgebrande tafel meer, geen geflakker van kaarsjes op verschillende lengtes, geen lucht van was of stearine, geen levend contact met Maria meer.
't Zijn ongetwijfeld ledlampjes, 'voor een duurzaam geloof'. 

27 april
De Brandweer is misschien vanmorgen opgeschrikt door de alarmerende krantekoppen over brandgevaar op de Veluwe en andere droge gebieden, want al vroeg begonnen ze op de weg witte driehoeken te schilderen richting brandputjes in de berm. Die putjes zaten inderdaad diep onder het zand en de graspollen. Je moest er voor op je knieën om met blote handen het deksel op te zoeken en vrij te leggen.
   't Is toch wel een geruststellend idee dat er een brandputje tegenover ons huis zit, al lijkt me de slang in de beek leggen zeker zo simpel.

Even later kwam er met veel geblaf, geschreeuw en geblaat, begeleid door claxon en zwaailicht van een politieauto en een jeep een kudde schapen uit de Bonninkweg, moest rechtsaf en toen direct weer linksaf bij ons de zandweg in. De herders hadden de handen vol om honden en schapen de weg over te krijgen en zo dat ze niet bij ons naar binnen renden. Het is prima gelukt. Klasse!

Afgelopen week had ik het wel over fijn op mijn schone bankje onder de zoete trossen van de druif zitten, maar die leek nog zo dood als wat. Maar nu, na een paar warme dagen en een beetje regen begint hij te botten. Dus     misschien.
  

Vanmorgen om half zeven zweefden er lage mistflarden boven de wei, de witte wieven. Geen zin om een foto te proberen, ik kroop liever weer in bed. Eigenlijk zonde, want een uur later hadden ze zich teruggetrokken.

26 april
Midden in het dorp is een lege plek ontstaan door de afbraak van een afschuwelijk lelijke supermarkt. Op die plek is archeologisch onderzoek gedaan en inderdaad zijn er resten gevonden van de burcht Starkenrode, die daar voor het jaar 800 gestaan heeft. Er zijn verkleuringen gevonden op de plaats waar de gracht gelopen heeft en ook is er aardewerk uit die tijd gevonden.

Voor mij is het interessant om het moderne huis goed te zien dat rechts naast het witte huis staat, het was namelijk het pand van apotheek Koen.
Waar nu de zandvlakte is, stond voor de afbraak van de statige herenhuizen uit de 19e eeuw die nodig was voor de bouw van die lelijke super, wat meer naar rechts het herenhuis van heilgymnastiekleraar Glas. Daar moest ik van de schoolarts heen, omdat ik, (nog net 11 jr), krom ging lopen. Ook Nellie Koen moest naar hem toe en zo heb ik haar leren kennen. We trokken veel samen op, onze moeders waren in dat jaar overleden en we kregen allebei in het volgende jaar een stiefmoeder. Bovendien waren we allebei niet goedgekeurd voor de HBS en moesten dus naar de Mulo. De 2 jaar dat we bij elkaar in de klas zaten, gingen we veel met elkaar om.
Ik herinner me haar verjaardag, hartje winter. We keken film in de kamer achter de ramen die te zien zijn boven de schutting. Ik weet nog dat ik op de bank van een 'bankstel' zat! Van de film weet ik niets meer, maar wel weet ik, dat ik toen enorme jeuk had vanwege mijn wintertenen, veroorzaakt door te weinig wassen.

Nog een herinnering. De schoolarts, Van Dommelen, was ontevreden over mijn vorderingen bij Glas en zei tegen mijn vader dat Glas mijn linkervoet eens goed moest bekijken omdat die volgens hem niet goed stond. Mijn vader en ik gingen samen op een avond naar hem toe. Toen ik mijn voet moest laten zien deed ik dat met een gerust geweten, die was hartstikke schoon!
"Ik wil ook even je rechtervoet zien", zei Glas. Tja, die zag er minder fraai uit, waarom zou je ook nog de rechter wassen? Mijn vader geneerde zich verschrikkelijk, dat zag ik wel, maar hij voelde zich ook wel een beetje schuldig. Te weinig toezicht en zorg. En ík voelde me weer schuldig omdat hij zich schuldig moest voelen. Het was nogal verwarrend voor een 12-jarige.

Zondag 25 april

Dit is hij dan, redelijk schoon en op een andere plaats. Nu staat hij achter het huis in de ochtendzon onder de druif die over een half jaar of zo zware trossen zoete druiven boven ons hoofd laat hangen. Hopen we. De witte lattenbank die hier eerst stond heeft het begeven. Die staat nu met een rare zware plank eronder* getimmerd onder het dak van de houtopslag. *Moet zijn: Met een solide hardhouten balk gerepareerd, zegt Jachman.
De driezitsbank die daar stond, gaat naar het terras bij de keuken. Weer eens wat anders. We zijn al heel handig in het met 2 steekwagens verplaatsen van banken.  Wat je met je hersens kunt doen, hoef je niet met spierkracht te doen. Zegt Jachman.
(max temp 26.1 om 13u45)

24 april. ( vannacht bij het Hilgelo de eerste nachtegaal gehoord )
De bank bij de keuken hadden we natuurlijk binnen moeten zetten deze winter, maar ja, dat bedenk je pas in het voorjaar als je er op wilt gaan zitten en je broek blijkt groen te zijn geworden.
Dat werd gisteren soppen. Jachman had net ergens gelezen dat het duurste middel uit de tuinmeubelwinkel 6x zo duur is als het bijna net zo goed werkende middel uit de keukenkast.
Soda dus, heet water, een borstel en sponzen, en boenen maar. Na rug en zitting had ik geen rug meer over, vandaag ga ik wel  verder met de poten en de leuningen. Het schone natte bruin is mooi grijs opgedroogd, zoals de bank hoort te zijn. Zoals je nu ziet, lijkt het nog nergens op, maar wacht eens af hoe het vanmiddag is.
Ja, nu moet ik er wel  mee verder.  Opschepper!


23 april
De rododendron begint te bloeien. Rose frummelige knoppen en dan witte bloemen met een zweem rose, dat ligt aan de belichting. De bloemen zijn klein, kleiner dan vorig jaar. In de nazomer heeft hij namelijk een tweede keer gebloeid en de knoppen die toen nog ontstonden leken ook al kleiner.  
  
Naast de rode staat de esdoorn en die is nu op zijn mooist, vind ik. Bladeren en bloemen lijken net kleine chinese lantaarntjes. Je moet er dicht bij staan om het te zien.

22 april
Er zijn nog maar 3 eendjes over, alledrie donkerbruin. De opvallend gekleurde zijn op. Een paar keer zag ik een kraai naar de beek duiken, dus die zal zijn jonkies wel eendjes voeren. Ik hou niet van kraaien, ze pesten andere vogels, vooral buizerds en uilen.
Wat buizerds en uilen aanrichten bij kraaien, zie ik nooit.

  Deze kever zat op mijn mouw en ik moest met de andere hand een foto maken zonder dat ik op het schermpje kon kijken. Toch nog een herkenbaar beeld geworden -  als je weet wat het is. Hij leek zachte vleugels te hebben, geen harde glimmende, en was van kop tot kont 2 cm groot, of iets meer.

Ik heb bij de Soortenbank gezocht en weet nu dat het een Heteroptera is, zeg maar wants, dus geen kever. Er zijn zo'n 15000 soorten en er staan 10 foto's op de site. Schiet niet op. Bovendien is het merendeel daarvan waterwants.

21 april
Maandenlang woonde er een lieveheersbeestje in de keuken. Op 11 januari liet ik hem hier zien en op 6 april was hij er nog steeds. Zo 1x per week kwam hij vanachter de houten betimmering naar beneden en vrat zijn buik vol op het aanrecht. Meestal lag er wel iets, een druppel water, een koekkruimel, luilekkerland dus.
De laatste keer dat ik hem zag was op 6 april. Ik had net het aanrecht en de tegels erboven een goede beurt gegeven, dus toen hij naar beneden kwam, was er niks voor hem. Dat vond ik zo zielig, dat ik een plens water en een wolkje poedersuiker voor hem neer legde- nou, dat beviel wel, het flitslicht vond hij minder, maar toch wilde hij wel een slokje drinken en wat voedsel tot zich nemen.
Na het eten kroop hij weer recht tegen de muur op naar zijn plekje onder de veilige betimmering en dat was het, ik zag hem niet meer.
Rond die tijd kon de operatiekamer van het ziekenhuis 2 dagen niet gebruikt worden, omdat er een lieveheersbeestje gesignaleerd was. 
(flitslicht in het water en beestje met poedersuiker)

20 april
Verkeersinformatie. De deskundige geeft de stand van zaken door: 'Vanmiddag is de filelengte normaal voor een maandagmiddag, zo'n 150 kilometer. Ik geef even de files langer dan 5 km'. Volgt een rij wegnummers.
De volgende deskundige heeft het over de 'gebruikelijke' maandagmiddag filelengte.
Het is toch idioot, dat we 150 kilometer of meer 'stilstaand of langzaamrijdend verkeer' normaal of gebruikelijk vinden! Stel je het volgende eens voor. Bij een voetbalwedstrijd zijn er 51.177 plaatskaarten te verkopen, maar de mensen aan de kassa gaan gewoon door met verkopen van kaart 51.178 en volgende net zo lang als er maar mensen naar binnen willen. Chaos natuurlijk, dus deze situatie komt niet voor.
Als de autowegen in Nederland vol zijn, gaat de overheid gewoon door met kentekens uitgeven. Vol is vol volgens mij. Ik begrijp best dat veel mensen de auto nodig hebben, maar voor de anderen, zoals ikzelf, zou er ook prima een regeling te bedenken zijn van bijv. 3 dagen per week mogen rijden, afhankelijk van de letters op het kenteken. Dit zou dan moeten gelden voor de autowegen en niet voor binnenwegen waar geen openbaar vervoer is en waar geen files zijn. 

Overigens ben ik van mening dat de werknemer van het schoonmaakbedrijf ROVA (of van de gemeente) die vanmorgen vroeg de vuilniszakken vernieuwde bij de banken langs het fietspad en de picknickplaats, een schouderklop verdient, omdat hij minutieus de kleine rotzooi, waarschijnlijk glas, rondom de banken bij elkaar geharkt heeft en meegenomen. Perfect mijnheer! Dank u wel!

19 april
De stermagnolia heeft dit voorjaar mooier gebloeid dan ooit. Geen vorst, geen hagel of slagregens bedreigden hem, er was zon op het goede moment, ja, de samenwerking van de weergoden met de stermagnolia was perfect.
Nu is het feest afgelopen, maar ook het uitbloeien van de bloemen is bijzonder.
 
Van de 7 eendjes waar ik 13 april over schreef zijn er nog 5 over. Deze 5 zijn als kool gegroeid deze week. Eén heeft een gele kop en hals, de rest van zijn lijfje is donkerbruin, heel vreemd volgens een rechte verticale lijn.  Op de foto zwemt het voor de moedereend. (foto 13 april) De gespikkelde was er vandaag niet meer bij.

Zondag 18 april (max temp 20.6 om 4 uur)
Het schoot me te binnen dat ik wel eens iets gelezen had over leeuwenmest als afschrikmiddel tegen reeënvraat. In deze internettijd vind je in korte tijd behoorlijk wat informatie en bijbehorende reclame.
Je hoeft al niet meer bij dierentuinen een kuub leeuwen-of tijgermest te kopen, het is al in spuitbussen vermengd met chemische versterkers te koop. Idioot duur en of het helpt? Ja, heel goed, volgens de reclame. 
Het stinkt echter zo gigantisch, dat het absoluut niet geschikt is voor gebruik in tuinen, zeggen gebruikers die er ingetrapt zijn.
Dan maar een beetje vraat. Schijnt heel goed te zijn voor verjonging van bos. Zeggen de tegenstanders van ingrijpen in de natuur.
De reeën versmaden deze plek speenkruid. Gelukkig of jammer? Tuinieren is moeilijk, hoor!

17 april
De drie reeën liepen gisteravond tegen donker weer in de wei. Ze waren kennelijk zo vertrouwd met de omgeving dat twee ervan rustig gingen liggen herkauwen. Dat hebben we hier nog nooit gezien! Vanmorgen waren er weer hoefafdrukken in het zand bij de roos op het muurtje van de zitkuil.  Toch niet..?  Ja hoor, net of hij gesnoeid was.

Op klomphoogte vroor het vannacht 3,5 graden. Goed dat we gisteravond de buitenkranen afgetapt hebben.
 
De naspeuringen naar oudklasgenoten via internet hebben toch wel wat opgeleverd. Ik zal er binnenkort over schrijven.
Van klas 6A en B, die voor de talen, aardrijkskunde en geschiedenis samengevoegd waren, totaal 9 mensen, zijn er in ieder geval al 3 overleden. Ik was het enige meisje in een jongensklas en kwam maar bij één jongen gewoon thuis. Nou gewoon, het meisje bracht met een wit schortje voor de thee boven. Vader was op de fabriek en moeder zag je nooit. Hij ook niet. Toen ik hem op school feliciteerde met zijn 15e verjaardag, zei hij dat ik de eerste was die hem geluk wenste. Hij had ook nog een oudere broer en zus, maar ook die hadden hem niet gefeliciteerd. Ik word er nu nog verdrietig om.
Gelukkig koos het leuke meisje op wie hij en zijn beste vriend verliefd waren en die twee klassen lager zat, voor hem. Tot zijn dood 3 jaar geleden waren ze samen. Bevriend nog steeds met die vriend en ook met diens vrouw.

16 april
'Als u straks even tijd hebt, gaat u dan even buiten kijken naar de vulkanische stofwolk', zei de weerman.
Dat heb ik gedaan om half negen gisteravond, gelukkig hád ik even tijd en kon deze foto maken. Heb geen idee of het een stofwolk is of een gewone wolk.

Vanmorgen in de schemering graasden er 3 reeën bij de eik. Zo te zien een bok en twee hindes.  "Ze eten toch geen narcissen?" Nee die staan nog. Onze wei is in verre omtrek de enige die niet gegierd is. Als dieren dat weten komen ze vaker, ons gras is echt veel lekkerder.

15 april
Twee reeën onverwacht in de wei. We zagen al wel hoefafdrukken bij de vijver, maar de dieren zelf kwamen niet in beeld. Om half tien vanmorgen wilde Jachman even een boodschap gaan doen en toen stonden er een bok en een hinde rustig te grazen. Wat doen, de auto pakken of niet? Wel doen, zij zijn niet de baas!  Ze liepen wel weg, maar waren absoluut niet bang, bleven achter in de wei staan kijken. 

Eindelijk zijn de kwikstaarten gearriveerd. Zeker drie weken geleden vertelde dochter dat ze bij haar al weer terug waren, maar hier zagen we er niet één. Tot gistermiddag. Ineens een druk gekwetter en getrippel op het dak van het huis en de schoppe: 4 kwikstaartjes zijn weer thuis! FEEST!
Maar helaas, een minuut of tien later waren ze weer vertrokken. 
Tot vanmorgen. Twee zitten er op het dak met sprietjes in de bek. Het zullen wel de twee van gistermiddag zijn, die al een paar jaar hier broeden. De twee van de schoppe zijn twee jongen, die niet te dicht in de buurt mogen blijven en 'weggebracht' worden, net als jonge katjes, denken we als amateur vogelliefhebbers.

14 april
Van vanmorgen half 10 tot nu, 5 uur buiten geweest. Een ideale dag om in de tuin te werken. We noemen het werken, maar de helft van de tijd is het rustig 'even' uitrusten, wat drinken, daarna is het tijd voor een boterhammetje, ook buiten, dan voor de thee en tussendoor kortwiekt Jachman de bijna 40 jaar oude jasmijnstruik. Daarna heeft hij de grootste takken in een enorme bundel met een kabel aan de trekhaak vastgemaakt en sleept ze dwars door de wei tot vlak voor de doorgang naar de afvalplek onder de dennen, waar ik ze dan een voor een naar toe breng. Prima samenwerking.
Die struik was voor het grootste deel afgestorven en hij nam op een prominente plaats dicht bij huis een oppervlakte van zo'n 50 m² in beslag.  We kunnen daar leukere dingen mee doen.

13 april
Het groent en het groeit geweldig overal. Op de beek zwemt moedereend met 7 piel-endekes. Zij is zelf een beetje van onbestemde komaf, geen tamme witte eend en geen wilde bruine en hoe de vader(s) van de jonkies eruitziet/n? Die kleintjes hebben alle mogelijke kuikenkleuren, geel, geel met bruin, bruin, bruin met wit en gestippeld. Te gek. Foto geprobeerd maar ze waren te snel verdwenen.
Er zijn ook rovers in de buurt, want ik vond al leeggegeten duiveneieren.
De dikkopjes in de vijver groeien als kool. Het moeten er duizenden zijn. Ze hebben op dit moment weinig vijanden. De slak die hen belaagde, heeft zich volgens mij overeten. Hij is niet meer gesignaleerd, ook geen andere slakken gezien.
De oude kikkers die hun kroost wel rauw lusten zijn teruggekropen in de modder. De eend heeft de vijverbewoners nog niet ontdekt dus die gedijen geweldig.
(tien minuten nadat ik dit schreef, meldde Jachman dat er twee eenden verheerlijkt in de vijver zaten te lebberen! )
Van het brood dat ik aan de eend wilde voeren, maar waar ik de kans niet voor kreeg, heb ik nu een paar  ministukjes uitgeprobeerd op de dikkopjes. Ze lusten het!

12 april
Stralend weer, de was kan buiten drogen.

Na het eten volgt het lijnen.. voor mij tenminste. Van het kleinste beetje zelfgemaakte bitterkoekjespudding met flink veel rum kom ik zo weer een kilo aan. Jámmer toch, want het ging zo goed de laatste maand, dankzij mijn ijzeren discipline. Vandaag begin ik opnieuw. De laatste pol grassen moet geschoren. Buttenwark. Hij groeit bijna tot aan de boomtoppen.


zondag 11 april
De beukenhaag moet vandaag af zijn en dat betekent helemaal gesnoeid. Het is het project van Carla, maar op het laatst moet Wolfgang even bijspringen, anders redt ze het niet voor ze weer weggaan. Vanuit het huis ziet het er weer keurig verzorgd uit. Omdat W zo lang is, kon hij ook de takken van struiken die over de zandweg groeiden afknippen.

Vanavond in de lage zon zag de haag er maar wat knap uit! Een rijk gezicht.

Isa is nu bijna 3 jaar en ze begint aardig volwassen te worden. Dat duurt bij Hovawarts vrij lang. Een springerige grote zwarte hond al is ze nog zo lief van karakter komt op vreemden of mensen die geen honden gewend zijn toch wel eens bedreigend over. Ze kan nu heel rustig in de keuken blijven liggen als ik aan het koken ben. Als de ovendeur open gaat en er een heerlijke braadgeur uitkomt, wordt de verleiding wel erg groot en komt ze even kijken of het wel goed gaat daar, maar als alles in orde is en de deur weer dicht kan, gaat ze gerustgesteld weer liggen.
Een foto van haar staat op 21 november 2009

10 april
Een drukke heel gezellige dag. CenW zijn gisteravond gekomen en ze sliepen in de bus. Gemakkelijk voor mij want ik hoefde geen bedden klaar te maken. Met C vanmorgen al bijtijds naar het dorp geweest, op de markt geluisterd hoe ze met de marktkooplui onderhandelt: ze wil een andere combinatie van plantjes dan de koopman klaar heeft staan. Vaak lukt het haar om haar zin te krijgen, maar deze keer niet.
Bij de boekhandel blijft ze braaf bij de deur staan, want de vorige keer gaf ze commentaar op de reclametekst die Vronie zelf geschreven en op de toonbank geplakt had. Die tekst zit er na 5 weken nog, onveranderd. De verkopers zijn allebei oudleerlingen van me en ze hebben wel plezier in de quasi schuldbewuste bescheidenheid bij de deur, die aan een stuk door staat te lachen en te grappen. 
We waren elkaar op de markt kwijtgeraakt, maar vonden elkaar terug bij de lotenwinkel, staatslot, laatste kans!, die nog niet open was. 't Is reuzegezellig om met haar op pad te zijn. Als we teruglopen over de markt zegt de helft van de marktlui haar goeiendag, ze kletst namelijk met iedereen en maakt ze meestal aan het lachen. 
MenM kwamen na de middag even aan, ze waren onverwacht in Nederland voor een begrafenis. De aanleiding was verdrietig, maar dat ze er waren was heel gezellig. Daarna kwam M met Isa en ik kreeg een tweede vogeltjesdoek, speciaal om ze samen met de andere te gebruiken als placemat.
W liep 3 ronden hard rond het Hilgelo, hij traint voor de zoveelste marathon en daarna liep hij nog een ronde in wandeltempo met C, M en Isa. Vissers vertelden dat er een 2 meter lange meerval in het Hilgelo zwom die eenden opzoog. Laatst vonden M en C op de kant een dode kleine meerval.
Lekker met z'n vijven gegeten. Genoeg over voor overmorgen.

9 april,
is de dag dat..... Ja hoor eens, je moet dat nu onderhand toch wel weten! Dit is al de vierde 9e april dat ik dat schrijf.

Gisteren zaten we met Riet naar de haas te kijken die door konijnen opgejaagd werd, toen er nog iets gejaagd onze wei in kwam rennen/ huppelen/omzwikken en vallen/ weer opstaan: een roodbruin kalfje. Baas ChrisJan kwam er achteraan rennen en probeerde het vast te pakken en aan een touw te binden, maar het dier zag het anders in en verweerde zich hevig. Eindelijk had het een touw om de nek en legde CJ het aan de eik vast.
Daarna liep hij weg. Hij kwam met zijn auto en veeaanhanger terug en achter hem aan kwam de auto van de veearts. Ze hadden haast en reden via de kortste weg de wei in, dus over de narcissen heen die op de hoek staan. 
Het kalfje was er inmiddels bij gaan liggen, totaal uitgeput. Riet ging eens kijken wat er aan de hand was. Het diertje had een gebroken voorpoot, het onderstuk stond haaks.
CJ vertelde dat er in de stal een hek niet goed gesloten was geweest, dat een stel koeien uitgebroken was, daarbij was het kalfje onder de voet gelopen en was met zijn gebroken poot in paniek door de weideafrastering gesprongen en over de kop gevlogen. Toen hij dat zag, had CJ de veearts gebeld. Vandaar dat die al gelijk meekwam naar ons toe.  Het dier kreeg een verdovingsspuit, CJ trok het met veel moeite (100 kg) in de aanhanger en de veearts vertrok om spalkspullen te halen.
Het was onduidelijk of het dier nog geholpen kon worden of moest worden afgemaakt.
  
Ik heb net even gebeld en het gaat goed met het dier, de poot is gespalkt.

8 april
We zagen een interessante documentaire over trekvogels. Een universiteit in Duitsland doet onderzoek naar hoe trekvogels, ganzen, kraanvogels, zwaluwen enz. exact de plek in het noorden terugvinden waarvandaan ze vertrokken zijn voor een duizenden kilometers lange reis naar Afrika en terug.
Wetenschappers ontdekten dat in het vlies over de snavel twee soorten cellen zitten die de sterkte van het aardmagnetisch veld kunnen 'lezen'. Het is een soort zintuig, net als ogen en oren. Als de vogels opstijgen lezen ze met de ene soort cellen ( die in lijn van voor naar achter over de snavel liggen) de noordzuidrichting, de andere soort cellen ( daarvan zijn er veel minder) corrigeert afwijkingen in de vliegrichting die kunnen ontstaan door bv weersomstandigheden. Deze laatste soort cellen beïnvloeden namelijk de noordzuidcellen, die iets schuin komen te liggen als de vogels van richting veranderen en weer in een rechte lijn draaien als de vogel zijn vliegrichting bijstelt.
Dit is misschien een klein onderdeel van het trekgeheim. Interessant, maar er blijven nog veel vragen over.
 
Het zou mooi zijn als wij ook zo iets ontwikkeld hadden in de loop der tijd.
Misschien is empathisch vermogen, je kunnen inleven in een ander, ook wel een soort zintuig.

Gevoeligheid voor magnetisme komt ook bij mensen voor. 
Jachman had een collega, die in het magazijn van de fabriek op bepaalde plaatsen rillingen kreeg en zich zeer onprettig voelde. Daar bleken op het schap dozen met magneten te staan. Ze deden wel eens een proef, de dozen ergens anders neerzetten en die man geblinddoekt meenemen naar het magazijn. Hij voelde feilloos aan waar ze lagen.

7 april
Gisteren ging de telefoon toen we net lekker zaten te eten, half zeven. Ik ging er heen: anoniem. Laat maar bellen, anoniem gebeld worden vind ik zeer vervelend en onbeleefd. We aten verder, bij het dessert, weer telefoon. Weer anoniem. Misschien is het toch een bekende en daarom neem ik op, ook zonder mijn naam te noemen.
Ja, hallo.
    Met de pianostemmer, ik ben uw nieuwe stemmer. Mijn rayon is nu Winterswijk en ik wou een afspraak maken. Kan het morgen of overmorgen.
Waarom belt u anoniem? Dat is toch helemaal niet nodig? Ik vind dat zeer onprettig.
    Ja, nou u het zegt, dat heb ik wel vaker gehoord. Mijn naam is ... (en hij noemt de naam van een bekende schrijver) en kan het morgen?
Het is morgen een prachtige dag en we zijn dan veel buiten.
    Ik wou om 12 uur komen, schikt dat?
( Wat een doordouwer. Nou misschien kan hij ook mijn piano verkopen...)
Ja, goed.
( ik ben benieuwd)

6 april
Vandaag wordt het een heerlijk zonnige dag, dus wij gaan de pomp aansluiten. Vorig jaar heb ik precies opgeschreven hoe hij afgekoppeld werd, dus nu moet ik hem in de omgekeerde volgorde weer aankoppelen. Zegt Jachman.
1. Waar heb ik het opgeschrevene gelaten? In de agenda van vorig jaar. Gevonden!
2. Omgekeerde volgorde dus. 'Koppel de tweede slang los en laat het water in de beek weglopen.'
( Ik ben even afgeleid want er zit een holenduif aan de fietspomp. Zo'n geluid maakt hij tenminste)
Verder met de waterpomp. Hoe krijg ik het beekwater weer omhoog in de slang?
Jachman lacht gelukkig, dus hij zal het aankoppelen wel regisseren, zodat ik dat logisch kan opschrijven.
D'ran!!

Uren later: Ik heb de pomp aangesloten.
Je weet toch dat je daar een ringsleutel no 10, 13 en 17 voor nodig hebt? Dat het schuin afgesneden plankje onder de behuizing geschoven kan worden om ervoor te zorgen dat de waterpas die op het zwarte dekseltje van de pomp gelegd moet worden in beide richtingen precies moet aangeven dat de pomp vlak staat?
ja. Ja. JA! JAA!!
Het teflonband moet helemaal om de schroef van de vulopening heen gedraaid worden anders stroopt het op en kan er valse lucht aangezogen worden.
O.
Je moet de trechter met twee handen vasthouden en met de andere de 5 liter water die je net in de gieter klaar hebt gezet in de pomp gieten.
 .....????
Veel geleerd vandaag.  

5 april
Naar het Anemonenbosje geweest vanmorgen. We konden er maar met moeite inlopen vanwege de diepe trekkersporen van de houthakkers. Er ligt al een behoorlijke voorraad haardhout klaar.

De rook van de paasvuren hing nog in de lucht.


De nieuwe brugleuning bij de stuw is stevig en mooi, maar griezelig laag. Als je je eroverheen buigt, kun je het water bijna aanraken!
Zo lijkt het tenminste.
    
Ondanks het slechte weer hadden we gisteren een heerlijke dag. Gezellig en lekker gegeten met Marieke en Ton, ons eigen paasvuurtje gemaakt in de open haard, het laatste van dit voorjaar, denk ik, want nu beginnen immers de lange warme avonden buiten ..... ja, toch?
Ik kreeg deze vogeltjesdoek als theedoek, maar hij is te mooi om hem voor het afdrogen te gebruiken. Als dekservet of zoiets komt hij veel beter uit. Voor de foto was hij even een vloerkleedje.

Het   blauwe ding dat gistermorgen al vroeg vooraan in het bos lag, blijkt een  oude wc-pot te zijn in blauwe verpakking.
De paasdagen gebruik je voor een mooie kleine verbouwing en daarna gooi je toch gewoon de rotzooi in het bos.

Paaszondag 4 april
We staan gewoon om 7 uur op, zonde toch om lang in bed te blijven liggen. Later kijken we naar donkere buienwolken met regenstrepen eronder  die beschenen worden door een felle zon, is het wel weer om eieren te verstoppen? In het bos is nog weinig kinderactiviteit te zien.
De regenton is weer aangesloten op de regenpijp en is in 1 dag en nacht tot de rand volgelopen. Met een slang aan het kraantje kunnen we heel gemakkelijk de nieuwe struiken watergeven die Jachman op de lege beukenplek geplant heeft.
We hopen dat de struiken die nu nog kaal zijn van 't zomer de kapotte brug zullen camoufleren.
Al jaren lijkt die brugkant op instorten te staan. Een wegschuiver van de gemeente reed eens tegen het gemetselde fundament van de brugleuning aan, waardoor in de muur eronder enorme scheuren ontstonden. We zijn benieuwd wanneer het hele zaakje instort.

Vanavond om 9 uur branden de paasvuren weer. Al maanden is er door vrijwilligers snoeihout verzameld. Toen een laatste wagen met aanhanger in één van de buurtschappen de wei inreed, stonden politieagenten bij het hek om ze een bekeuring te geven: 240 euro! De takken waren niet goed afgedekt.
Ja, we hebben enthousiaste boevenvangers, ze kunnen er wat van! Flinke jongens die ons goed beschermen! Hulde.
Dat ze de wagens hoog opgestapeld met ongeregeld oud ijzer niet zien, al komen die dagelijks voorbij op weg naar de kooplui in het kamp en die scherpe stukken metaal verliezen, is een klein minpuntje.

3 april
Een gesprek gehad met een verkoper van de daklozenkrant bij de uitgang van AH. Met sommige mensen voel je dat het klikt, met veel anderen is het neutraal en bij sommigen is er afkeer of irritatie. Ja, ik weet het, ik moet alle mensen als mijn broeders en zusters beminnen, maar dat gaat me te ver. Bovendien ben ik niet meer bij de kerk en dus geldt het beminnen niet meer. Makkelijk.
De verkoper was een man van een jaar of 35. Beleefd, niet opdringerig of onderdanig.
Hij vroeg in slecht Duits of ik een krant wilde kopen, uit zichzelf liet hij zien dat het de nieuwe van april was. Ik gaf hem zijn 2 euro en hij verontschuldigde zich dat het leek of hij bedelde, maar dat hij toch iets zelf wilde verdienen voor zijn gezin, dat hij veel liever werkte, maar het (nog) niet mocht. Hij leek me serieus en vriendelijk en we kwamen aan de praat.
Hij was Roemeen. Had altijd in de bouw gewerkt als timmerman/metselaar en installationstechniker. Hij liet me zijn werkhanden zien. Op school leerde je in Roemenië Duits, daar kon hij zich hier goed mee redden.
Hij was naar Nederland gekomen omdat er thuis geen werk voor hem was, gevolg bittere armoede, maar hij had nu gehoord dat hier ook weinig werk was in de bouw en hij mocht sowieso nog niet werken hier. Hij was pas 3 maanden hier. Hij stond met zijn moeder en zijn kinderen van 7 en 2 jaar in een caravan op een camping. Zijn vrouw was in Roemenië gebleven, die had nog wel werk, maar verdiende heel weinig, niet genoeg voor het hele gezin. Het verblijf op de camping kostte 70 euro in de week.

Wat ben ik dan rijk met een dicht dak boven mijn hoofd, genoeg te eten, een ouderdomspensioen en alle voordelen van een democratie. Kalm aan Leidje, er is genoeg om over te mopperen.

Ik hoop dat hij het redt en werk vindt.

2 april
Vanmorgen zagen we iets, wat we nog nooit gezien hebben. Een eekhoorn komt van de weg af het bos in huppelen, scharrelt een poosje op de grond rond, schrikt van iets en rent naar de dichtst bijzijnde beuk, klimt erin tot zo'n hoogte van 5 meter. Tot zover niets bijzonders.
Hij kan zich echter niet houden en valt achterover naar beneden. Vlak boven de grond keert hij zich met een zwaai om net als een kat en komt keurig op zijn pootjes terecht. Beuken hebben een gladde stam. Zou hij daarom hier een 'kateeker' heten, een eikenkat? klemtoon op kat.
Dat je zoiets ziet gebeuren is toch wel heel vreemd en mooi. 

1 april
   Storm en vogels, zon en buienwolken, aprilweer.
Buiten bij de keuken maak ik een foto van de enorme wilg in de verte waar net de zon op schijnt. Als ik hem bekijk op de pc zie ik nauwelijks die boom, want er staan dichtbij wel 6 verkeersborden en andere obstakels voor. Waren me niet opgevallen, ik zag alleen wat op bovenstaande foto staat.
Ik moest 30 meter verder lopen om echt te zien wat op deze foto staat en om die te maken.  
Zie ik echt niet wat er allemaal voor lelijks voor staat, wil ik het niet zien, wil ik alleen maar het mooie zien?