20 september. Gisteren sloegen om 19.48 de spreeuwen als één lichaam in het riet. Een  fascinerend gezicht. Eerst het soms wel bijna een half uur lang aangroeien van de zwerm en het sierlijke zwenken, dan de schijnvluchten naar beneden en tenslotte dat neerruisen tussen de halmen en het schelden naar elkaar en het gewriemel om maar zo diep mogelijk een plekje te vinden.
Vanmorgen bij zonsopgang gaat het weer met geruzie om de beste startplaats bovenin, want kom je achteraan bij het wegvliegen, dan ben je voor de sperwer, de boomvalk of een andere roofvogel. Weer als één lichaam vliegen ze dan weg, maar de zwerm splitst zich snel in kleine groepjes die een eigen koers vliegen. Altijd op je hoede zijn voor moordenaars.  
De natuur is hard, hoor. Ook voor moordenaars die niet snel genoeg zijn.

21 september. Spinnen. Ze zijn hevig aanwezig, zowel binnen als buiten. Het laatste nummer van Natura wijdt er drie pagina's aan. Dat wil zeggen drie pagina's aan de sectorspin, een bepaalde spinnensoort, die nu 'ontdekt' is. Caroline Elfferich vertelt dat ze een paar keer een spin zag, die een deel van het web weghaalde, zodat één segment van het webwiel ontbrak. Vanuit het centrum van het web liep de signaaldraad midden door dat lege segment naar de schuilplaats van de spin. De spinnenkenner Jacomijn Prinsen vertelt bijzonderheden:
- in de herfst zijn de spinnen volwassen
- ze verschuilen zich overdag
- ze hebben een tinachtig glanzende vlek op het achterlijf
- soms hebben ze dagenlang een compleet web en dan ontbreekt er een dag later weer een stuk. De lege sector lijkt te dienen als vrije ruimte voor de signaaldraad, waarlangs de spin vanuit de schuilplaats naar het centrum gaat. Ligt de schuilplaats in hetzelfde vlak als het web, dan is dat handig. Ligt de schuilplaats onder een hoek met het web, dan is een vrije sector niet nodig. Een spin verhuist kennelijk ook wel eens naar een betere schuilplaats, zonder dan van web te veranderen.

Wij hebben direct naar het web gekeken dat al een paar dagen boven onze buiteneettafel hangt. Ja, een lege sector! De spin zit onder de bovenlat van het windscherm en de signaaldraad gaat midden door het segment naar de schuilplaats.  Direct heb ik foto's gemaakt. Haak ik verdorie met mijn haar in het web. Spin kwaad. Moet ik weer aan het werk. Laat ze uitkijken, dat mens!
Moeilijk om spinrag te fotograferen met glas als achtergrond.  Ik moet het ook nog steeds alleen met mijn linkerhand doen. 'k Ga op zoek naar een web met een donkere achtergrond.
     

22 september. Nog geen goeie gevonden. Ik las ook nog dat die sectorspinnen bij regenweer een tweede segment verwijderen, als het eerste segment bovenaan zit. Ze halen dan het segment dat onder het andere zit weg. Diabolovorm. Het doel daarvan? Waarschijnlijk om het ronde model in takt te houden omdat het anders uit zou zakken of zou scheuren door het gewicht van het water.
Hoe doen andere spinnen dat dan?

In het lage heldere licht zien we dit schitterende zwammetje. Twee jaar geleden zag ik er een paar aan de andere kant van het Hilgelo. 2006/24aug Hoe ze heten weet ik nog steeds niet. Al vind ik dat met Shakespeare eigenlijk ook niet belangrijk. Ze zijn er even mooi om.

23 september. Vergat weer helemaal dat ik een nieuw paddestoelenboek heb! Het is in ieder geval een inktzwammetje en één van de zeer kort levende soorten. Op pagina 250* staat een foto van 'mijn' zwammetje, zonder naam, maar met de volgende tekst:
Onder de inktzwammen zijn er die doorzichtig dun zijn. Zij leven slechts enkele uren.
Bij kenmerken van de soorten staat nog:
Veel soorten zijn direct te herkennen aan vorm en kleur, maar bij inktzwammen en franjehoeden is vaak een microscoop nodig. Ze zijn ook lastig, omdat sommige erg vluchtig zijn en hun kenmerken snel verliezen. Zo zijn er kleine, dunvlezige inktzwammen die zich 's morgens vroeg vertonen, maar rond het middaguur al weg zijn!
*Uit: Henning Knudsen en Jens H. Petersen, Paddestoelengids van Europa, Tirion Uitgevers B.V. Baarn.

Bertie heeft gisteravond eindelijk het droge gras op rijen gelegd. Hij zal nog wel te druk zijn met zijn campinggasten. 't Hooi was zaterdag al kurkdroog.  Het werd echter dreigend zwaar bewolkt en er was regen voorspeld. Die niet is gevallen tot nu toe.
Wat een saai weer is het vandaag! Geen weer eigenlijk. Geen wind, geen zon, geen blauw, geen mist, geen niks, bah! 

Hele dag is weer goed! Mijn zwammetje heeft een naam: Coprinus lagopus. Hazepootje. Gevonden op de site van de KNNV. afdeling Amersfoort. Dank!

24 september. Vanmorgen kreeg ik te horen dat ik een week 'mag' overslaan met fysiotherapie. Ik stonk er geweldig in.
'U kunt er al weer veel mee doen, hè, met die arm.'
Ik: 'O, ja, koken, enne... nou eigenlijk al heel veel.'
'Dat dacht ik al en dat pannen tillen zou u niet moeten doen. Doe nu maar even kalm aan'.   

Om dat te oefenen gaan Jachman en ik even buurten bij De Koets. Annemarie die normaal op de bok zit, is met vakantie en één van haar 6 zussen neemt de zaken waar. Het is geloof ik wel een jaar geleden dat we samen ergens wat dronken. We hebben het thuis te goed, denk ik. Ze verkopen daar verrukkelijke theesoorten, ook de groene die we veel drinken. Verder serviesgoed en allerlei bijkomend spul. En dat allemaal in een huiskamergroot café/winkeltje. Je kunt er je kont niet keren op marktdagen, maar op andere tijden kun je er ook rustig zitten te denken of filosofisch over oude moeders praten met Annemarie, die half zo oud is als ik.   

25 september.  Jaren geleden zijn hier in het oostelijk buitengebied van Winterswijk dassen uitgezet en afgelopen jaar aan de westkant van het dorp nog twee elders gevonden jonge dieren. Wij hopen nog steeds op een ontmoeting met dit prachtige dier. Andere mensen hebben ze al vaak gezien. Bij onze dochter op de Veluwe loopt een drukbelopen wissel vanuit het bos door hun wei naar de erachtergelegen maïsakker. Bij volle maan vorige week is onze schoonzoon 's nachts om half vier opgestaan om te zien of ze er liepen. Hij stond nog geen tien minuten buiten of er kwam er een heel dicht langs hem heen. Prachtig om dat mee te maken! 

Astronomisch herfst is het al sinds 22 september 17u 44.   
Meteorologisch begint de herfst op 1 september,
Kalendertechnisch of gewoon practisch begint de herfst op 21 september, en kranttechnisch, volgens het dagelijks bericht van zonsopgang en -ondergang is vandaag, de 25e, de dag-ennachtevening.   Dat laatste snap ik niet. Onder welk soort herfst valt dat? 

26 september. Gisteravond was het dé dag om het Strandbad van Winterswijk te promoten. Als monument kan het 1.000.000 euro verdienen als het de meeste stemmen krijgt in de BankGiroloterij. Dat is moeilijk voor een monument in een  Achterhoekse gemeente met 28.000 inwoners. Onze gemeentegrens is bovendien voor 2/3 landsgrens met Duitsland, dus we hebben maar een klein eigen achterland. De concurrent was een bollenschuur die gepromoot werd met schitterende plaatjes van bollenvelden. Dat wordt een moeilijke opgave voor ons. We bellen als rijkelui, voor 60 ct/minuut, maar of het genoeg is?  90908880 - bel om te stemmen voor het Strandbad in Winterswijk. Het kan nog tot maandagavond.

Ik denk dat veel oudere Winterswijkers innige gevoelens koesteren die te maken hebben met het Strandbad en de mensen die ze daar ontmoetten. Heel wat stelletjes hebben elkaar daar voor het leven gevonden. Tot mijn 18e woonde ik er dicht bij, ging er 's morgens om 7 uur en na schooltijd zwemmen, heb er zwemmen geleerd van de in smetteloos wit pak gestoken badmeester Timp, heb er mijn zilveren ringetje met bloedkoraal verloren, heb er de geur van Henk leren kennen, heb op het horloge van Jachman gepast bij de tweede kennismaking een half jaar na de eerste op de Schoten, de ijsbaan. Ik hoor dus ook duidelijk bij de mensen die zouden moeten stemmen. Toch was ik de tv-uitzending glad vergeten. Gelukkig belde mijn zus nog net op tijd op om me eraan te herinneren.                              

27 september. Nu al een paar weken de notenoogst aan de gang is, worden de eekhoorns een beetje slordiger in het verstoppen van de buit. Brachten ze die in het begin over de beek naar het bos, afgelopen week verstopten ze de noten heel gemakzuchtig onder de rijen hooi die tot onder de bomen lagen. Vanmorgen was er lichte paniek, want gisteravond in de schemering is het gras in balen gemaakt en waar zijn nu de noten gebleven? Kapot gedraaid door de trekkerwielen, in de grond gedrukt, opgepeuzeld door late en vroege vogels, kraaien, gaaien en eksters.

Om 6 uur gewekt door maïsmaaier. Nog niet bij ons, een paar honderd meter verderop. Het maakt een doordringend gierendhoog geluid.
Schitterend schijnt een paar uur later de zon door de mist.
Gisteravond ging hij met veel geel/oranje/rood/grijs/paars/bruin in stof en nevel onder. Boeiend gezicht.

zondag 28 september. Wat ik gisteren schreef over de zonsondergang van eergisteren, liet Gerrit Hiemstra gisteravond zien vanuit Rotterdam, een dag later. Bij ons ging gisteren de zon onder zonder aandachttrekkerij.
Er zijn drie heel grote balen hooi/gras van de tweede snit gekomen. Dat is wel eens heel wat minder geweest. We zijn benieuwd hoelang Bertie ze laat liggen. Hij is druk met zijn boerengolfactiviteiten. Gezelschappen van wel 40 man komen tussen de koeien 'golfen'. In groepjes, want de anderen kunnen dan eten en drinken, met de step het buitengebied verkennen of een eind gaan fietsen. Dat boerengolf is behoorlijk populair. In een wei met koeien erin een bal slaan met een stok waaraan onderaan een klomp zit, schijnt voor veel plezier te zorgen.  Met drank op is veel leuk. Wij vinden de golfwei in ochtendrust heel wat mooier.

29 september. Al twee maand struint hier een zwartwitte kater rond. Halsbandje om,  geciviliseerd, lijkt achtergelaten door vakantiegangers of mensen die verhuisd zijn. Wij willen geen kat meer, omdat we weg willen zonder oppas te hoeven regelen. Ik vroeg Jo of hij ook bij haar kwam. Nee, wel bij de 3 kleine dochtertjes van zoon Chrisjan die in het voorhuis woont. De kat was kennelijk gewend aan kinderen, maar Chris Jan had een hekel aan katten dus die had hem weggejaagd.
Goed. Kat komt via oprit aanlopen, recht op de schoppe af. Jachman ruimt net gereedschap op en loopt de schoppe uit. Kat blijft op 20 m afstand staan in loopstand, poot omhoog. Jachman blijf ook staan. Ze kijken elkaar onderzoekend aan. Na  een paar minuten gaat kat er bij zitten. Jachman heeft een krukje in de buurt staan en gaat er ook bij zitten. Na een paar minuten gaat kat er bij liggen. Nu denkt Jachman: Maar zo gek krijg je me niet en hij staat op om verder te gaan met opruimen. Als hij weer kijkt, is  de kat weg.
Als Jachman verslag doet, zegt hij: Hij leek wel Le chat qui rit. Ik: Ja, in Compiègne. Jachman:  Huhhh ???   Ik: Ja toch, dat hotel waar wij naar binnen reden met de fietsen op het dak en waar jij toen de houten onderdoorgang.......dat hotel heette toch zo? Jachman: Nee, dat was Le chat qui tourne, met dat ijzeren uithangbord van die aan het spit draaiende kat. Ik bedoel die kaas. Oh nee, dat is La Vache qui rit! 
Kent u zo'n conversatie ook?

 

 

                              Krant licht abonnees op                

Elke maandagmorgen zit er een dikke bijlage bij de krant: SPORT. Ja, met extra grote koppen, want SPORT is ellende hoor. De krant houdt van narigheid, dingen die misgaan, want dat willen de mensen graag lezen. Het eigen leven lijkt dan gelukkiger. Een kleine bloemlezing van vandaag.
Blunder H... leidt nederlaag in. Toekomst E. onzeker. O. onderuit met opgeheven hoofd.
Maar ook koppen waarvan je denkt: Is dat eigenlijk wel slecht nieuws? misschien is het juist wel goed. Zoals: Van D. nu echt klaar met zwemmen. Fijn toch dat ze eraf is? of juist niet?  W. bijt tanden stuk op nieuwe A1. Slecht voor de tanden, jammer, maar het pleit voor de kwaliteit van nieuwe A1.  A1??  O nee, Al. Nou, jammer dan voor Al.
V. denkt stiekem al aan Londen. V. denkt. Dat is goed nieuws. V. denkt stiekem aan Londen. Waarom zou hij stiekem aan iets denken? Waarom niet gewoon. Niemand weet toch wat hij denkt?
 In ieder geval heb je met grote koppen de krant wel gauwer vol. Het moet wel een heel speciaal vak zijn Koppenbedenker. Misschien is het wel wat voor mij.

30 september. Terug naar huis. Jachman heeft m'n garage bijna klaar. De Panda past er ruim in. Als ik rechtop loop, pas ík er niet in vanwege de lage steunbalken, maar daar is nu een dikke laag schuimplastic omheen geniet, zodat ik me niet echt hard kan stoten.  

De eerste trekvogel-V's gezien. Drie. Heel hoog. Ganzen. Het is nu voor mijn gevoel pas echt herfst. De rozenbottels aan de struiken achter bij de wei bij de buren zijn zo groot als kleine tomaten, groter dan kerstomaten. Ze zijn ook kogelrond, terwijl die aan de nog wildere stekelstruiken langwerpig zijn.