10 april. Nachtvorst en een stralende morgen. We lopen over de brug in de ronde weide en dan wil ik ineens door de wei langs het prikkeldraad lopen dat langs de beek staat. Ik ben daar nog nooit geweest, het pad gaat immers dwars door de wei via de klaphekjes. We komen zo dicht bij het bospad van voordat de beek verlegd werd. Het is moeilijk voor te stellen hoe dat precies ook weer liep. Het is net of de huidige beeklopen er altijd zo gelegen hebben, ipv vijf, zes jaar.
Helemaal achterin de wei zagen we aan de andere kant van het prikkeldraad drie bomen met tekens. Een met Joodse ster, een met data en een met iets wat ik niet goed kon zien, het stond half op de zijkant van de stam en ik had geen zin om onder het draad door te kruipen.
Waarom staan die tekens hier? Wie heeft ze aangebracht? Wat willen ze zeggen? 

Jaren geleden deed ik mee aan een schrijfopdracht naar aanleiding van een foto. Ook met een teken op een boom. Ik maakte een verhaal over Joden. Soort memories.
Zou dit ook een Memories plek zijn?
    schrijven 18

9 april.
9 april, is de dag, die je nooit, vergeten mag, schreef Cilia in mijn poesie album toen we 12 jaar waren. Doe ik dus ook niet. Ik hoop dat ze een goed leven heeft gehad en nog heeft. Ze was toen ik haar kende, in de zesde klas lagere school en eerste klas MULO een aardige vlotte meid. Ze woonde in Groenlo en kwam elke dag met de bus naar Winterswijk. We zijn ook een keer met de bus naar haar toe geweest toen ze jarig was.
We hadden met zijn vijven een boek gekocht en ik zou dat meenemen. Toen we in Groenlo uit de bus stapten voor haar huis, schoot me het cadeau te binnen. Vergeten. De vriendinnen vonden dat niet leuk, maar ze waren wel blij dat zij niet zo stom waren geweest. 
Cilia vond het wel grappig, dat ze de volgende dag op school ook nog wat kreeg.
Na die dag ben ik nog maar een week naar de MULO geweest. Een week na Cilia's verjaardag was mijn opa jarig, ik viel die avond op het grintpad in het Plantsoen waar ze dichtbij woonden, de ministeentjes zaten diep in mijn knie gedrukt, en de volgende dag voelde ik me heel naar. We gingen die dag een eindeloze tocht met de auto maken naar Margraten, het Amerikaanse oorlogskerkhof. Omdat ik me zo beroerd voelde, dachten ze thuis dat ik me aanstelde; alleen maar een kapotte knie die niet eens erg gebloed had. Wees eens een beetje flink, zeg! 
De volgende morgen was ik te ziek om op te staan en de dokter kwam. Hij bekeek de knie, peuterde er nog wat gruis uit en zei, dat ik zes weken in bed moest blijven: roodvonk. Er waren meer gevallen. Die knie had er niets mee te maken!
Omdat ik nog steeds naar de HBS wilde, kreeg ik in die weken les van een onderwijzer die me de trucjes voor het toelatingsexamen bijbracht. Toen ik beter was en weer een mooi nieuw vel had, was het bijna grote vakantie. In die zomervakantie liet ik stiekem mijn lange kinderachtige vlechten afknippen, wat absoluut niet mocht!  Na de vakantie hertrouwde mijn vader, gingen we verhuizen, ging ik naar de HBS en begon er een compleet ander leven. Misschien dat ik daardoor die datum van april '49 zo goed onthouden heb.

8 april. Koud! Maar mooi is het buiten! we genieten op onze wandeling van al het moois onderweg. De opkomende zon achter wolkenbergen, de brem die begint te bloeien, de honderden neuzen van lelietjes van dalen die boven de grond uit komen; het leven zou zo gemakkelijk zijn, als er maar geen 8 tanden en kiezen getrokken hoefden te worden vandaag. Jachman heeft een kwade dag. 
Met pen en papier kan hij aardig duidelijk maken wat hij te zeggen heeft. Ik heb de neiging om hem ook terug te schrijven. Maar hij is niet doof!

  

7 april. Muskuskruid / Adoxa. Ik heb het hier langs de beek leren kennen toen het daar spontaan opkwam na 10 mestloze jaren. Het staat bovenaan de oever in de wei pal boven de plek waar dicht bij het water sleutelbloemen bloeien. De Flora van Heimans, nu Mennema zegt :...vrij algemeen in Twente, Achterhoek en Limburg langs beekoevers op vochtige, voedselrijke grond.
Volgens mij hangt het samen met de kalk langs de oevers en niet met vocht of mest. Het is daar op de hoge zandoever zo droog als wat. Je moet heel goed kijken om 3 of 4 bloemetjes te zien, ook in het echt, want ze steken nauwelijks af tegen het blad.
     Onder de 'bloempotkastanje' liggen massa's kastanjes. Veel ervan lopen nu uit, gewoon boven op de grond. De spruit zoekt zelf de bodem.

zondag 6 april. Groene spechten eten mieren en ander klein spul, dat ze met hun lange snavel uit de grond peuteren. Jachman zag er één die op de rand van de vijver zat bij het kikkerdril dat tegen de kant drijft. Toen J. onverwacht om de hoek verscheen, schrok de specht geweldig, viel bijna in het water en kon nog net zijn leven redden, dat riep hij tenminste scheldend. Of hij echt kikkerdril at, heeft J. niet gezien, maar het leek er verdraaid veel op.
Er zit ook steeds een woerd met zijn eend in de kleine vijver, maar die eten geen kikkerdril.
Een sperwer zat deze zanglijster achterna. Die overleefde de klap tegen het raam niet.


Uitspraak van Daniël Lohues ( the Louisiana Blues Club) nav het verhaal dat hij bij De Wereld draait door vertelde over zijn opzien tegen grote optredens en alle drukte en bekendheid die daar bijhoort. Zo'n drie weken van te voren wou hij dan het hele zaakje erbij neergooien, vroeg zich af waar hij het eigenlijk voor deed, al die zelfkwellerij...  maar uiteindelijk bracht hij zijn nieuwe liedjes toch, want   'Angst is mar veur eben, spiet is veur altied'.  Mooi!!
Het is soms nuttig als je het dialect van het oosten kent, spiet is niet hetzelfde als speed, zoals sommigen dachten! We zagen vanavond de compilatie van dwdd en genoten van deze aardige man! Gaan zeker zijn boek met columns kopen dat deze maand verschijnt.

4 april. We kunnen met alles wat hier om het huis vliegt, fluit, rent, woelt, graaft en vreet wel een ark vullen, volgens Jachman. Dat zou alleen maar kunnen als alles netjes paarsgewijs zelf de loopplank op zou gaan.

Ga maar na: 2 mollen vang je alleen met een klem, weinig nuttig voor het arkgebeuren, idem alle soorten muizen. Wat doe je met hommels, twee?, mieren, muggen , spinnen? Dan nog de konijnen, wezels, bunzings, eekhoorns, reeën, hazen, enz. De vogels, 2 roodborsten zou je eventueel kunnen vangen met een valnet, maar ik weet zeker, dat roodb. nr 3 die er nu ook al steeds bij wil horen, de boel gaat bederven. Eenden, buizerds, klein grut, nee we zouden het niet meer voor elkaar krijgen op onze leeftijd. De oude Noach werd dan ook geholpen door een begripvolle God. Maar hoe die het nu met die bijen en mieren deed?

We zagen een interessante tv-uitzending over de onbetrouwbaarheid van ons geheugen. Dat komt voor een deel omdat we niet goed kijken. Proefpersonen die niet wisten dat ze proefpersoon waren, werden op straat geïnterviewd en gefilmd. Met toestemming uiteraard. Ze kregen een grote foto in handen met een gezicht erop. De vraag van de reporter was: wat voor type is deze man/vrouw, betrouwbaar of onbetrouwbaar?
De mensen keken geïnteresseerd naar de foto en op dat moment kwamen er van achteren, dwars door de drukte op die plek, twee mannen aan met een groot houten schot rechtop tussen zich in. Een liep vooraan, een achter. Ze drongen zich tussen de reporter en de fotokijker door, verontschuldigden zich en het gesprek ging verder. Hebt u iets vreemds opgemerkt? Ja, zeiden een paar mensen als je de foto op kop houdt, lijkt deze onbetrouwbare man veel betrouwbaarder.
Daar ging het helemaal niet om! De reporter was verwisseld met een andere reporter die helemaal niet op hem leek en een totaal andere stem had. Dat gedoe met dat schot was een afleidingsmanoeuvre, de eerste reporter verdween erachter en de tweede kwam erachterheen. Mensen merkten het niet. Ook niet toen er een vrouw in plaats van een man verderging met het interview!
Waarom ik dat vertel?
Jachman: He, ik zie wat wits in de wei hierachter, zouden de koeien al weer in de wei zijn? Ik: Hoe zie je dat? J: daar onder de struiken is een plek leeg, daar zie je wat wits lopen. Ik: Straks zag ik wel een wagen daarheen rijden.

Een half uur later komt J.  weer binnen en zegt dat er geen koeien lopen, maar alleen de bruine paarden die er de hele winter al zijn. Het witte dat hij onder de struiken door zag, waren de witte sokken van de bruine paarden! Was ons nog niet opgevallen toen we tig keer langs de wei liepen! We kijken niet goed, zijn onbetrouwbare getuigen.

3 april. Vanmorgen hebben we proberen te ontdekken waar de vier jongetjes, die met zagen en bijlen op vrije dagen het bos ingaan, hun hut bouwen. We horen ze dan timmeren, weten precies de richting, dus dat was een fluitje van een cent. Goed dan, drie inmiddels. Nee, we hebben niets kunnen vinden. Wel hadden we natte broekspijpen en sopten sokken in schoenen, maar geen hol, hut of boomhut gezien. Het voelde aan of we zelf weer 10 of 12 waren en in het bos een stel jongens uit een andere buurt aan het besluipen waren. Spannend, man!

Boomklever. Weken geleden vertelde ik, dat de boomklever dicht bij de voerplaats zonnebloempitten in de grond stopte.  De afgelopen dagen is boomklever bezig er elke dag een paar op te graven, want we voeren de vogels nu niet meer bij. Alleen hangt er nog een cocosnoot bij het raam. Ter afwisseling komt boomkl. daar nog wel eens even snoepen. Gisteren probeerde ik toch nog eens een foto te maken door de ruit heen. Ging redelijk.

2 april. Gisteravond heeft het tijdens een behoorlijk onweer gestortregend. Jachman wilde vanmorgen binnendoor terugfietsen van de garage in Lichtenvoorde naar huis, maar met aangekondigde buien en enorm modderige zandwegen leek dat bij nader inzien niet zo'n heel goed idee.

Gisteren heb ik mijn eerste aquarel(letje) afgekregen, dat ik sinds '99, toen ik ermee begon, maakte. We hadden destijds op de schilderclub een leraar die het wel goed kon, maar het niet kon overbrengen. Dat werkt dus niet. Ik kan me nog een opmerking herinneren die hij maakte nav iets wat ik nog helemaal zo slecht niet vond: '...nou, als je het zelf mooi vindt....'  Ik ben er gelijk mee gestopt.
Bij Seniorweb hebben we een medeschilderes, die het lesgeven wél goed doet, de mensen enthousiast maakt, en op een beetje schoolse manier precies zegt wat je wel en niet goed doet. We zijn met een stel mensen die elkaar ook nog eens opjutten. Leuk. We maken allemaal stap voor stap hetzelfde werkje, absoluut niks voor mij, en toch doe ik het met plezier! Raar. 

1 april. Witgevroren plekken waar de zon nog niet geweest is. Waterhoen zit weer op dezelfde tak boven het water als gisteren, lekker in het zonnetje. Gisteren vloog hij haastig weg of hij zijn leven moest redden, maar vandaag bleef hij veel langer zitten. Ik kon zelfs een foto maken, maar dat was teveel van het kwade, krijsend vloog hij weg.

We gingen even kijken bij het anemonenbosje, de zon scheen op het goede moment, maar door een onverwachte wegomlegging wegens bomensnoeien, waren we er pas toen de zon achter de sluierbewolking verdwenen was.
 
Bij de stuw onder de weg zit nu om de brugleuning die al 2 jaar doorgeroest is een waarschuwingslint gewikkeld. De stijl die vorig jaar nog een centimeter vast zat, zweeft nu ook vrij boven het snelstromende kolkende water. Laat daar niet uw kind los lopen! Pas zelf ook goed op. Waterschap Rijn en IJssel is verantwoordelijk, staat op een groot bord bij deze Boven Slinge. Ik moet denken aan het kind en de vader die bij Groenlo in de stuwkolk verdronken en onlangs de twee vrouwen met het berkelvlot. Twee jaar geleden heb ik de gemeente Winterswijk al gewaarschuwd. Nu zit er dus een rood lint om de leuning, dát helpt!