7 september. Vandaag zijn
er al drie eekhoorns aan het werk om de wintervoorraad
walnoten aan te leggen. Eén slimmerik is er al een paar
dagen mee bezig, kent het terrein al goed en is
duidelijk sneller. Ze zijn goed uit elkaar te houden, zo
verschillen ze in kleur. Bijna zwart, middelbruin,
lichtbruin. Middelbruin is bekend hier. Komt uit het bos
via de olm over de beek, dan over het dak van de schoppe
naar de gouden regen, sprong op de bank die eronder
staat en dan met grote golvende sprongen -vanwege het
natte gras- de 30 meter naar de notenbomen.
De andere twee mogen niet van deze superkorte weg
gebruik maken of durven het niet, in ieder geval maken
die een grote omweg achter langs de schoppe. Omdat er
enorm veel noten zijn dit jaar, zijn ze veel kleiner. En
al die noten moeten verstopt worden. Nu in het begin
brengen ze die stuk voor stuk naar het bos om ze te
begraven, maar naarmate de oogsttijd vordert, wordt de
verstopafstand kleiner. Op het laatst worden de noten
onder de struiken rond de notenbomen verstopt.
Omdat er al jaren noten wortel schieten op de gekste
plaatsen, hebben we nu overal jonge bomen die als ze
ongeveer 10 jaar zijn vrucht gaan dragen. Je raadt al
hoe het nu gaat, nr 1 gaat met noot van grote boom over
het dak naar het bos. Nr 2 gaat van de grote boom
achterlangs de schoppe naar het bos, nr 3 vond de eerste
noten bij de jonge boom achter de schoppe. Gaat dat
stomme beest niet naar het bos ermee, waar hij vlakbij
is, nee, die noot moet ver weg, dus richting grote
notenboom. Komen die beesten elkaar tegen, elk met een noot in
de bek! Vreemd instinct zou je denken.
Het hamsterinstinct zal wel inhouden dat je niet de buit
bewaart daar waar je hem vindt, maar een eind verderweg.
Als je al heel veel verzameld hebt, kun je dichter bij
de bron de buit begraven. Zoiets zal het wel zijn.
Vandaag lag er op het gras bij de vijver een noot nog in
de bolster. Jachman wilde hem oprapen, maar hij zat
vast. Bleken er 2 noten aan een takje te zitten en de
ene noot was keurig begraven, de andere stak als een
handwijzer boven de grond uit. Mooi zoiets.
Volgende week rennen ze
alledrie vlak langs het huis, want dat is een nog
kortere weg. Ze hoeven dan niet hoog door de bomen over
de beek. Ze nemen dan de brug, eigenlijk de
waterleidingbuis die er laag en dicht tegenaan ligt. Een
meter van hen af rijden dan de auto's, maar daar zien ze
kennelijk geen gevaar in.