7 februari. Hazelaarkatjes. Iedereen kent ze, maar als ze me hadden gevraagd er eens een te tekenen, dan had ik een recht effen worstje getekend.
Gek dat iets waar je zo vaak naar gekeken hebt, een heel andere structuur heeft dan je dacht. Bovendien zijn er geen 2 gelijk. Deze foto is 2 minuten na de eikfoto op 6 febr. gemaakt. Wíj hadden gisteren geen witte dag! Maar één minisneeuwbuitje om 5 uur. Tot een uur of een helderblauwe hemel.

6 februari. Winters. Stralende felwitte zon, knisperend bevroren gras, ijsdruppels de mist van gisteren, een schone wereld...... als je je neus maar af kon sluiten voor de zware gierlucht van de injecteerder op het land bij de beeldentuin. 't Is weer 1 februari geweest.

knoppen van de eik

5 februari. Vanmorgen kwamen twee zwanen op ons toe zwemmen over het Hilgelo. Sinds juli hebben we dat niet meer meegemaakt. Er is toen duidelijk wat naars gebeurd, van de ene op de andere dag waren de jongen verdwenen. Lees verder over de zwanen op Log van 8 november.   Misschien is nu deze vogel terug met een andere man (of vrouw).

Zondag 4 februari. Dit totaal verdroogde vleermuisje weegt nog geen gram. Het lag tegen de voorgevel aan en is vermoedelijk van de zolder afgewaaid of van achter een luik weggeblazen.

Een liefhebber van een echt Achterhoeks bier heeft met vakmanschap zijn lege fles uit het autoraam gesmeten, precies tegen een hekpaal aan. Fles in grote stukken, de ziel stond met scherpe punten naarboven op de wegberm. Leuk voor overstekende fietsers en andere bermlopers.

3 februari. Onder de beuk staan ze al een paar dagen volop in bloei. Vorig jaar bloeiden ze pas op 20 maart. In tuinen staan de klokjes vaak in schone zwarte aangeharkte aarde, maar zó, opkomend tussen het beukenblad, vind ik ze mooier (zegt deze luie tuinierster) 

 

2 februari. Veel vogels zijn slim. Ze leren. Ik wist nog van vroeger, toen we pinda's met een stopnaald op een draad katoen regen, dat aan die pindasnoeren alleen mezen hingen. Mussen, vinken, merels, roodborsten, heggemussen die aten allemaal van de grond of van een voederplank.
Komt het door de andere verpakking dat al deze vogels aan het voer hangend kunnen eten? (behalve dan de merels, maar die zijn op nestbouwgebied en weg oversteken ook niet al te slim)  Ze hangen niet met de kop naar beneden zoals de boomklevers, die kunnen op die manier zonder zich te verslikken grote pinda's lospeuteren. Nee, ze vliegen bovenop een liefst metalen pindanet of zo'n groene vetbol en gaan wiebelend zitten eten. Ze vliegen er ook wel recht tegenaan en, God zegene de greep, haken zich soms nog vast ook. Bolletjesslikkers en wietliefhebbers zijn het. Andere zijn meer verslaafd aan kokosnoot, zoals de bonte specht, of gierst, zoals hennie. Ook houden de meeste vogels van rotte appels.
We hebben er nog 200.

1 februari. Voor mij is vandaag de zomertijd ingegaan: weer vroeg opstaan, naar mijn schrijfplek lopen in de caravan en na gedane arbeid naar huis slenteren om te ontbijten. Dan met Jachman de dagelijkse ochtendwandeling beleven. Om half negen hebben we dan al veel moois gezien en gaan we koffiedrinken. 
Wat ik vandaag hoorde en zag, behalve eenden op het bekken en in de beek, om half 8 twee zanglijsters in de wal bij De Ubbeker die elkaars bloed wel kunnen drinken, reigers die zich verzamelen in de kolonie achter Oud Beusink, futen en meerkoeten in paarstemming, boomklevers zie zanglijsters, het roffelen van de grote bonte specht en de kleine vogels die kwetterend zitten te wachten op voer, het allermooiste was toch: de grote gele kwikstaart op de tuintafel. Met een hoge schelle schreeuw vloog hij naar de beek. Ik zie hem nu voor de derde keer deze winter, altijd alleen. Even nagekeken bij Peterson: Trekt weg en door van augustus tot diep in de winter (1 februari bijvoorbeeld?)  en keert terug van begin maart tot in mei. Ik zag hem ook in december, wat doet hij nu, gaan of komen? Dan zijn Svensson en Grant duidelijker: wintergast. Nou, een graag geziene!
Wat ik verder zag: een donkere mistige lucht die toen het licht werd blauwe plekken kreeg, kamperfoelie die al groen wordt, een eekhoorn op de schoorsteen van de schoppe, die probeerde door de schoorsteen naar binnen te kijken en er bijna indonderde, nieuwe molshopen, het zand ligt verdorie half over het stoepje en over de mat heen!