31 januari. Ik praat vaak over 'onze beek'. Deze foto is
van de beek die langs de wei stroomt, de Willinkbeek. Stroomafwaarts van het punt waar naast ons huis de
Ratumse Beek in de Willinkbeek komt, gaan ze samen
verder als Ratumse Beek. Toch is het een beetje 'onze'
beek, want de grens met de buren loopt in de lengte door
de beek. Aan weerszijden zijn door het kadaster blauwe
paaltjes in de grond geslagen en ook al zou de beek een
andere bedding krijgen, dan blijft de grens precies
midden tussen die paaltjes lopen. Bij de achterburen is
er in de loop van jaren zo'n slinger in de beek
ontstaan, dat ze een puntje grond aan de overkant van de
beek hebben.

30 januari. Hoe lang duurt kort? Volgens
de Gelderlander van vandaag is 'korte tijd' de tijd
waarin een sperwer 400 mussen verschalkt. Maar dat was
weer in Amsterdam natuurlijk. Sukkels. Hier in Huppel
kan een sperwer in korte tijd wel 800 mussen aan!
29 januari.
Een werkploeg met een heftruck op rupsbandenen en ander
groot materieel begint van de boskant af een stuk of wat
bomen op te ruimen, die van deze kant af dwars over de
beek gevallen zijn, maar die in de bomen van het
bos zijn blijven hangen.
Druk gezaag zover als ze van hun kant kunnen komen. Dan
proberen ze met de grijper de bomen uit de grond te
trekken. Dat lukt niet van zo'n afstand. Het bos wordt
wel beschadigd door al dat heen en weer rijden, maar
resultaat, ho maar. Morgen zullen ze wel
verder gaan en van de weikant af beginnen. Risico: de
bomen vallen in de beek.
Zondag 28 januari. Wakker geworden van de schreeuwende
bosuil. Net of er een haan naast je bed staat te
kraaien. We staan maar op, zijn we lekker vroeg vandaag.
Er is regen voorspeld en misschien kunnen we nog net een
eind lopen nu het droog lijkt. Gure wind recht van voren
bij het Hilgelo. Jachman mijmert hardop over de vreemde
Nederlandse taal. Je hebt kleine meerkoetjes en kleine
zeekoetjes. Alleen maar de plaats waar ze verblijven is
verschillend, zo lijkt wel.
27 januari. Natte sneeuw, gladde straten, opvriezen. Het
grote zagen en kappen is begonnen. Vorige week zaterdag
werd kennelijk de ergste stormschade gerepareerd, deze
zaterdag
hoor je overal de motorzagen en takkenversnipperaars in
de houtwallen. Er sneuvelt ook wel eens een boom die nog
gezond is maar in de weg staat. Dat kan nu ongestraft
zonder vergunning. Het hout is ook zeer gewild voor
eigen haard of verkoop. Ik hoorde van een brandweerploeg
die opmerkelijk snel ter plaatse was om op particulier
terrein de toegangsweg vrij te maken en die de volgende
dag terugkwam met het aanbod om tegen een zacht prijsje
de rest van het hout 'op te ruimen'. De schoorsteen moet
wel roken!
26 januari.
Akkoord, er lígt een beetje sneeuw, maar het is niet
meer dan de poedersuiker op de kerststoll van bakker
Heijervrouw. We liepen net in de ijzigkoude wind onze
ronde langs Hilgelo en door 't Bönnink. Lekkende neuzen.
Het vriest nog 1.5 graad om 10 uur. De rododendron, zonder h
zegt de spellingcontrole, ziet er behalve de
poedersuiker net zo uit als in juli. Kruip in elkaar,
rol je op, dan verdamp je minder.

24 januari. Het was
gisteren perfect weer voor het afzagen van de geknakte
takken die al meer dan een jaar in de eik naar beneden
hingen, want het was aan de grond windstil. Nu ze zelfs
bij de zware storm niet afgebroken zijn, gaat Jachman ze
te lijf. De hoogste ladder is maar net lang genoeg. Van
hoogtevrees heeft hij geen last, als piloot zat hij
hoger, en hij kreeg het voor elkaar.
Vannacht -5,5ºC . Vanmorgen zon, mist, waterig zonnetje,
meer mist. Buiten bloeit en groeit niet veel op het
ogenblik. Zelfs de rododendron gaat in winterslaap.
Alleen de eenden zijn zeer actief, 2 paartjes hebben al
een broedplek uitgezocht afgelopen week en vinden dat
iedereen dat om 6 uur 's morgens moet weten. Elke dag.
23 januari. Het lijkt
verdorie wel
winter! Het vriest nu om half 10 nog 6 graden. Het Hilgelo
heeft al een dun ijslaagje. Maar van de windvoorspelling
snap ik absoluut niets. Het KNMI meldt voor vandaag
noordenwind, maar hoe gaan op dit moment, 9.45 uur, de
vliegtuigstrepen? Naar het noordoosten!

De nog net niet helemaal verzopen bakken met tuinkruiden
heb ik gisteravond uit voorzorg in de schuur gezet.
Hennie zal het wel koud gehad hebben vannacht. Vandaag
scharrelt ze al 8 weken door de wei en de border.
Inmiddels herkent ze gierststrengen die in een den en
aan een voederhuisje groeien. Ook rotte appels onder een
eik vindt ze al normaal. Ja, ze redt het wel....dat
heeft ze zelf aan ons gekakeld.
