19 januari. Nederland neemt de schade op. Wat hebben wij geluk gehad! Alleen het dak van de houtberging is in de lucht gevlogen. Op 50 m afstand ligt nog een dekplaat. Een zal er wel in de beek gewaaid zijn, die is verdwenen, de rest ligt kapotgeslagen in het rond. Weer veel werk voor Jachman. (Zie ook Bergplaats 12)
Zodra het licht wordt, gaan we naar het bekken. Het water stroomt met bergbeeksnelheid óver de stuw in plaats van door de opening.

We vinden het prachtig een meertje dat we vanuit huis kunnen zien nu de bomen kaal zijn en het water hoog staat. Het Bonnink is nu ook een echt beekbos. Nog net niet helemaal overstroomd.

18 januari. Storm over Nederland en over Huppel. Windstoten tot 130 km p/u voorspeld. Toen de zon onderging, werd er een kleine streep licht zichtbaar. Verder de hele dag regenwolken, met zelfs onweer en felle bliksemschichten rond 7 uur. De hele dag geen zon gezien.

Om 10 uur 's avonds luwde de wind een beetje, zodat we met de zaklantaarn eventuele schade konden opnemen. Geen bomen omgewaaid gelukkig, wel takken afgestormd, dood hout overal, maar geen dakpannen op de grond. Wel zagen we dat de beek behoorlijk hoog stond. Om elf uur begon het weer opnieuw te stormen en nu bijna nog harder dan om 7 uur. De wind was iets gedraaid en stond nu recht op de voorgevel. De metalen schoorsteenkap begon te fluiten en de klep van de haard rammelde aan een stuk door. "Wat zeg je!?"
Maar...
de blauwe druifjes zijn in 10 dagen uitgegroeid tot blauwe druiven. Ze mogen even buiten de storm opsnuiven voor de foto. Zelfs achter het windscherm zwaaien ze heen en weer. Op de achtergrond is de beek en een stukje van het bos te zien.

17 januari. Vanmorgen scheen een uur lang de zon en werd het even 14.1ºC, wel aan de zuidkant maar niet in de zon, aan de noordkant werd het 'maar' 12.7ºC.
Hoe zal het dit wintervoorjaar met de lijsterbesspirea gaan? We plantten hem 2 jaar geleden bij de keukenmuur. Na 1 jaar kreeg hij in november/december een enorm pak sneeuw over zich uitgestort, en lag hij weken lang plat op de grond. De gebroken takken werden verwijderd, hij richtte zich weer op en liep zelfs- nee niet weg- weer uit. Net als nu, maar het kan eigenlijk nog niet, misschien valt er weer een berg sneeuw of gaat het hard vriezen.

 

16 januari. Op 25 november 2005 knapte deze tak af door het gewicht van de sneeuw. Ruim een jaar later ligt er een groen kunstwerk in het bos, mooier dan de tak waar niemand naar keek toen hij nog aan de boom zat. 

15 januari. Vanmorgen om half 10 maakte ik de foto van de afrastering, onder begeleiding van het harde ruzieachtige fluiten van 2 zanglijsters in de houtsingel. Het is toch geen 15 februari? Meestal horen we ze hier zo omstreeks 20 februari. 

Zondag 14 januari. Een prachtige morgen, een stralende dag. Het was niet zo zacht als de afgelopen dagen, maar de zon maakte alles goed. Zelfs de meerkoeten waren niet zo wantrouwig als anders, ze renden niet meer naar het water toen we langs 'hun' wei kwamen, kip Hennie durfde zelfs voor het eerst langs ons raam te lopen, nou, dat mag ook wel eens na bijna 7 weken gratis onderdak. Veel wandelaars en fietsers genoten van de zon alsof het een mooie meidag was. De logees boften, hij liep 5x hard rond het Hilgelo, dat is een halve marathon en zij fietste met een grote omweg door Huppel naar de Chinees in het dorp om een heerlijke maaltijd in te slaan voor morgen weer thuis in Duitsland. Zeer chauvinistisch is ze: de chinees in Dietz kan niet tippen aan die bij ons, niet één Duitse chinees trouwens!

12 januari. Paaltjesrij staat haaks op de beek die achter me langs stroomt. Aan de oplopende en weer neergaande rij is duidelijk de heel oude beekduin-glooiing te zien.  Honderd jaar geleden was dit hei.

De afrastering is klaar. Dat klinkt simpel, maar het werk was zó zwaar. Over een kleine 150 meter een strook van 5m breed vrijmaken van te breed uitgegroeide wilde roos, essen en andere struiken, en dan nog de overal daar tussendoor wild woekerende meterhoge braamstruiken uittrekken, kleinknippen en afvoeren, vervolgens 50 palen in de grond zetten en er draad langs spannen, dat is een gigantisch karwei voor een man alleen. Hoe krijg je de rij precies van de ene grenspaal in rechte lijn naar de andere paal over zo'n afstand. Span een touwtje, zou je zeggen. Doe dat maar eens in de praktijk. Nee Jachman deed het met behulp van een zelfgemaakt vizier op de ene paal en een brandende sterke zaklantaarn op de andere paal. Superslim! 

11 januari. Weeralarm. Gek woord. Stormalarm zou ik zeggen. Hier was de zwaarste windstoot 76 km/h.

10 januari. Vandaag werd het zelfs nog iets warmer ( 13.6ºC) dan gisteren, we zagen zelfs even de zon, en op onze meter werd het even 14.6º  Hoewel hij niet in de zon hangt, is dat een graad meer dan de officiële metingen, vreemd.
De boomklever fluit voorjaarsachtig, net als de mees. De buizerd heeft de lente in het hoofd, de klimroos krijgt weer een nieuwe knop, het gras groeit, er bloeien madeliefjes, de sneeuwklokjes staan al weken in knop al komen ze niet verder uit, de mieren komen er in, in de badkamer nl. Wat een activiteiten.

9 januari. Storm. Nou ja, het waait bij vlagen heel hard. Bij één zo'n vlaag zal deze pimpelmees misgegokt hebben en tegen de ruit gevlogen zijn. Toch een beetje verdrietig gevoel, even. Later zien we een sperwer jagen, die kan ook voor paniek bij de vogels gezorgd hebben.

     

Om half drie was het 13.2ºC. Het dagrecord hier. 

8 januari. Aan de overkant van de beek staan een paar opslagbomen akelig scheef naar onze kant. Omdat ze veel te dicht op elkaar staan, zijn het slappe hoge dingen geworden. Als ze omwaaien komen ze wel op ons dak, of op de windschermen of op de schoppe. 'En' kan natuurlijk ook nog! Vanmorgen kwam ChrisJan, die namens de eigenaresse het bos beheert, even kijken wat er gebeuren moet. We zijn heel blij. Ook al is Mevrouw verzekerd, schade betekent altijd veel gedoe en ongemak. Als het nog eens droog wordt, en liefst een beetje gaat vriezen, zal CJ met een paar stoere helpers aan het werk gaan. We wachten af.