9 december. Vanmorgen tussen 10.15 en 11.45u  eerst 5 groepjes kraanvogels gezien, totaal zo'n 55 stuks. Later een chaotische groep die zich nog luidschreeuwend aan het formeren was, wat boven Winterswijk gelukte: 4 V's van zo'n 25 stuks, en daarna kwam er heel stil nog een strakke V van 50 stuks, die vloog ook al hoger. Zal het dan toch een keer winter worden?

De eekhoorns zijn in topconditie en heel druk bezig hun winternest lekker warm te maken. Heel goed daarvoor geschikt zijn dit jaar de halfdode slierten van de clematis. Ik snap niet hoe ze het voorelkaar krijgen: wankel op een dunne tak van de rode es zitten, de clematisslinger er tussen uit trekken en keurig tot een bol opwinden, met die veel te grote bol, die ze op de een of andere manier met de bek vasthouden, terug balanceren door de bomen over de beek naar het bos.

Een paar jaar geleden trok een eekhoorn lange repen bast van de dunne twijgen van de olm. Achteruitlopend en trekkend scheurde ze (? bij zoiets denk ik altijd aan vrouwtjes) de smalle repen af en maakte er intussen ook een bol van.

Olm? Jachman praatte met de houthakker over het omkappen van een scheefhangende boom. Die haagbeuk daar. HH: Dat is geen haagbeuk, dat is een olm. JM: Ik noem dat altijd een haagbeuk. HH: Al noem je hem ook een appelboom, het IS een olm!
Dit is bij ons gezinstaal geworden.

8 december. Gisteravond op tv de gevolgen van een windhoos in Londen gezien. Die is misschien uit net zo'n wolk ontstaan als we hier 4 december zagen.  Ik verwachtte toen half en half ook een windhoos.
Eén keer heb ik een windhoos gezien, hier in Winterswijk. Jachman en ik zaten bij de duiker in het pad van de Kottenseweg naar het openluchtbad tegenover de Bataafseweg, heel lang geleden. We zagen de slurf uit de wolk zakken boven de oude Bocholtse Bahn ongeveer en vrij hoog richting Buskers Bos drijven. Het leek of hij op ons afkwam en dat was een angstig gevoel.

We zaten daar, omdat ik iets wilde demonstreren. Toen ik een jaar of 9 was, moest ik eens melk halen bij Barend Kruisselbrink, ja, die uit het Verzet. Mijn zus deed dat anders altijd, maar deze keer was ik aan de beurt. Teruglopend naar de Kottenseweg met de tas met flessen, bedacht ik dat achteruit lopen ook wel heel leuk was. Ik moest goed opletten om het midden van het pad te houden. Dat ging prachtig! Opeens lag ik achterover in de bijna droge sloot langs de grote weg. De duiker bleek niet recht voor het pad te liggen, maar net iets versprongen. Een avontuur van niks, toch maakte het op mij kennelijk veel indruk.

7 december. Hier lopen we in het donker om 7 u 41. Aan de oosthemel begint het een heel klein beetje rosig licht te worden. Geheimzinnig schijnt het licht tussen de stammen door.

Als we om de bocht bij de camping komen is het gebeurd met de sprookjessfeer. Bij de ingang brandt daar uitbundig de kerstverlichting: een raar arresleetje en een rood mannetje bovenop een lange feestslinger spierwitte felle lampjes. We kijken tegen de achterkant aan en die is al erg genoeg. Vorig jaar hobbelde het sleetje ook nog over een soort glijbaan. Zal nu ook nog wel komen. Het wachten is ook nog op de wiebelige opblaassneeuwpop van 2 meter hoog boven op het dak.    Mooooii!!!!
 

5 december. De volle maan ging vanmorgen onder in regenwolken. De net gerepareerde dakgoot lekte regelmatig en treiterend op de tere basilicumplant, ik moest nog een (besteld en glad vergeten) cadeautje ophalen bij de winkel, en moet nu dus ook nog een niet gepland extra versje maken, de krant stak drijfnat half uit de brievenbus, de klok op mijn werkblad liep veel te langzaam zag ik te laat,  batterijtje op, ja, inderdaad: stroef klein leed. Maar vanavond volgt een heerlijk avondje! 

4 december. Deze foto maakte ik vanmorgen om 10 uur. Het werd aardedonker. Een vreemde lage wolkenbank, gitzwart, trok vanuit het zuiden langs. De rand bleef wel 10 minuten op dezelfde plaats, terwijl het geheel naar het noorden joeg. Op de foto van rechts naar links. Een wolk voor een windhoos. Vol verwachting ging ik naar buiten om die als enige eens mooi op de foto te zetten. Ach, weer geen  roem.

Zondag 3 december. Gistermiddag om 5 uur zouden we het midwinterhoornblazen hebben kunnen horen. Eerste advent. Er werd geblazen op het Hulzen, nog geen kilometer van hier en de wind kwam ongeveer uit die richting. Wind? Münster meldde Sturmböen. Om 5 uur regende het ook nog eens hard, en samen met de wind in de bomen, maakte dat een onaardig lawaai.
Waarschijnlijk is het afgelast. Buiten staan blazen in de gietende regen lijkt me geen lolletje. Op een bevroren bodem draagt het geluid ook veel verder. Tot 6 januari, Drie Koningen, wordt er dan hier, dan daar geblazen. We zullen het nog wel horen.
Toch gek, toen ik op het geluid stond te wachten, voelde ik de rilling van spanning al weer.

2 december. Weer zo'n overweldigende ochtendhemel. Zelfs de zwerfhen komt onder de dennen vandaan om even te kijken. Ja, sinds gisteren is ze er weer. Bijna op dezelfde plek. Nog niet opgegeten, gelukkig.
Afgelopen dagen is Jachman druk geweest met de vrachten blad die op het gras terecht gekomen zijn. Hij heeft nu mijn kleine electrische maaier genomen om het allemaal op te zuigen. Tijdrovend, maar 't gaat perfekt. De eerste keer deed hij het met de grote mulchingmaaier, maar dan wordt het gras veel te goed doorvoed. En dát moeten we niet hebben volgend jaar! Harken is al helemaal geen optie, slecht voor de rug.

1 december. Zo zag de hemel er om 7 u 52 uit. Diepblauw met geel en rose. Bijna kitsch. Het duurt gelukkig ? maar even, het zou teveel geweest zijn voor de hele dag.