Jarig zijn is voor elk kind het belangrijkste feest, je bent de hele dag het middelpunt, mag zeggen wat je eten wilt en krijgt cadeautjes, je mag trakteren en wordt op school toegezongen. Ik kan me geen complete verjaardagsdag herinneren maar wel stukjes van verschillende dagen.

Altijd Het Zingen. In mijn nachtpon zit ik al heel vroeg 's morgens bovenop de piano met mijn voeten op de klep en vader, moeder en Rietje zingen voor me. 'Er is er één jarig, hoera, hoera, dat kun je wel zien dat is zij!!!'  en dan wijzen ze naar mij. 'We vinden het allen zo prettig, ja ja, en daarom zingen we blij: Zij leve lang enz.'
Daarna nog het 'Lang zal ze leven in de gloria, hiep, hiep hoera!!' Geweldig. En dan de cadeautjes!

- 6 jaar: Moeder naait een jurk voor m'n verjaardag. Een jurk van nieuwe stof! Een dag voor het feest ligt hij uitgespreid klaar op een stoel, mooi opgestreken.
- 7 jaar, eerste klas: ik mag op de hoge stoel van de juffrouw staan, die vandaag heel aardig is. Ze vraagt wat ik gekregen heb en ze geeft me een vel poesieplaatjes. Ze zingen allemaal voor me en ik mag toffees trakteren.
- 8 jaar: Als ik om 12 uur uit school kom, ligt op de divan in de voorkamer het mooiste cadeau dat ik me denken kan, een prachtig uitgevoerd boek, Kantjil het dwerghertje. Ik schreef er uitgebreid over hier.
- 10 jaar: Wat wil je graag hebben? Ik heb er al lang over gepiekerd, kan ik zo'n groot cadeau wel vragen? Ze moeten gemaakt worden, in de winkel kun je ze niet kopen: stelten. Lineke heeft een paar en ik vind het schitterend om er met reuzenstappen mee op straat te lopen. Er zitten 2 stepjes aan elke stelt, een lage en een hoge.
Goed, we vragen Bengevoord om een paar voor je te maken. Dat deed hij. Een paar stelten met zulke korte stelen, dat ze onder mijn armen door naar voren schieten. Stelten waar je niet op kunt steltlopen! Wat een teleurstelling! Ze blijven werkeloos in de schuur staan en op een goed moment krijgt een klein buurmeisje ze.
- 11 jaar: Wat wil je graag hebben? Wat een vraag, tennisballen natuurlijk! Ik ben gek op ballen en kan al met 6 tegen de hoge gladde schoolmuur. Dat gaat het best met tot op het zwart afgesleten tennisballen, maar met nieuwe kan het ook wel goed. In het blik met ballen dat ik vol spanning openmaak, zitten er maar drie... Zware teleurstelling en een beetje vreugde, aan drie heb ik niks bij het alleen ballen, met de ballen van een vriendinnetje erbij hebben we er samen wel zes of zeven.
-12 jaar: 'We zingen nu maar niet meer, je bent nu groot en met z'n tweeën zingen is toch niet zo leuk.' Mijn moeder is dood.