De eerste belangrijke en symbolische daad na de koop van ons huis was het planten van bomen, één voor elk lid van ons gezin. Het uitzoeken van een boom en de puzzel waar hij dan moest staan was een heel evenement. De oudste van onze kinderen was 16, de jongsten waren 13. Uiteindelijk werd het dit:
mijn man koos voor een eik, traditioneel, sterk,
ik voor een paardekastanje, mooie vorm, kaarsjes en de kastanjes helpen tegen rheumatiek,
oudste dochter koos voor een walnootboom, eetbaar en lekker, maar er waren 2 bomen nodig voor het krijgen van noten,
zoon koos voor een beuk, stoer en stevig
en jongste dochter voor een treurwilg, sierlijk.
Hoe staan ze er nu bij, na 35 jaar?

De eik domineert de wei en het uitzicht daarop. Hij is enorm groot en sterk, staat het dichtst bij het huis en lijkt wel de aanvoerder van het team bomen,- of de verdediger. Hij is het hele jaar imposant en groeit goed. Hij wordt niet gesnoeid, staat helemaal vrij en de onderste takken hangen tot op de grond.
25 november 2005 was een treurige dag voor veel bomen. De zware sneeuwval op bomen die nog in het blad stonden, maakte dat veel takken gewoon afscheurden. Ook de grote eik werd beschadigd. Twee hoofdtakken knapten af en hangen nu slap naar beneden. Gelukkig is niet de top eruitgeslagen, zoals bij een paar andere eiken wel gebeurde hier. We hopen dat hij zich goed herstelt.

Mijn kastanje ziet er heel bijzonder uit. Toen ik hem in 2005 fotografeerde, viel me op dat hij alleen aan de oostkant bloemen droeg. De kant naar het huis en de eik gericht was bloemloos.

 

Hij is niet groot, niet erg gezond, maar moet wel beresterk zijn, want hij werd door een landbouwmachine zwaar beschadigd en later nog een keer door hazevraat. Hij is 's zomers vanuit huis niet te zien, dan gaat hij schuil achter de eik. Een vechter is het.

De notenbomen van de oudste dochter doen het heel goed na een langzame start. We krijgen zelf nauwelijks noten mee, want de eekhoorns, de gaaien, en andere dieren kunnen de noten goed gebruiken en zijn er net iets eerder bij dan wij. De bomen staan inmiddels ingegroeid door struiken van de border, daarom alleen al is het voor ons moeilijk noten zoeken. We genieten van de eekhoorns, van de opslag van notebomen waar ze voor zorgen en kopen wel echte achterhoekse noten bij om te eten.

De beuk van de zoon groeide heel snel tot een prachtige beuk met laaghangende takken. Bij een hoge aftakking is er een beschadiging opgetreden, waarna door inwatering bijna de helft van de boom afscheurde tijdens een zware storm. Aanvankelijk was het een akelig gezicht zo'n van boven halve boom met brede ondertakken. Hij begint nu weer takken aan te maken die het gat opvullen. Het mooie model is eruit, maar hij leeft en herstelt zich gelukkig.

De treurwilg van de jongste doet het heel behoorlijk bij de beek. Wel waaien er bij storm veel takjes uit, maar dat gebeurt vaak bij treurwilgen. Hij is heel sierlijk met een goede vorm. Maar ook deze boom heeft door de sneeuwval geleden. Door zijn afhangende vorm valt het minder op dan bij de eik.
Het is wel een beetje vreemd dat hij niet over het water hangt, zoals een treurwilg geacht wordt te doen, maar naar de weikant groeit, want dat is de lichtkant. Hij mag dan wel een treurvorm hebben, maar hij maakt vrolijk, want hij is een van de eerste bomen die groen wordt in de lente.