Een open haard is een schitterend middel om een fikkie te stoken en er ook nog om bewonderd te worden. Leg jij hem altijd zo in? Op dezelfde manier? Trekt hij altijd zo goed? Wat geweldig van je!    en de fikkiestoker straalt. Jachman. Ik mag er niet aankomen. Gelukkig. Want bij het vuurtje stoken hoort het hout halen van de voorraad in de tuin, het met de kruiwagen naar binnen rijden tot net achter de deur, het op kranten voor de stookplaats neerleggen, dan op de knieën gaan liggen om het hout in de haard te stapelen en de opgerolde kranten er tussen te duwen, de kruiwagen weer terug te brengen naar de schuur en de volgende dag de as uit de haard te scheppen en weg te gooien. Als beloning mag je dan de lucifer bij de kranten houden. Moment suprême.
Gelukkig vind ik een houtvuur in de kamer ook heel gezellig. We hebben de eettafel voor de haard gezet en eten deze winter voor het vuur. Een feest elke avond.

Hout om te stoken moet een paar jaar drogen. Waar? Geen vraag als je een enorme schoppe hebt. Het eerste hout dat we kochten, werd daarin opgestapeld. Mooi zo, dat ligt onder dak.
Na een jaar zat er een dikke schimmellaag op. Hout zo op een vloer van losse stenen leggen, in een schuur waar ooit varkens stonden, is geen goede manier om hout te laten drogen. Er mee naar buiten dus, onder een afdak, zodat de zon erop kan schijnen en de wind er doorheen kan blazen. Inderdaad, het keurig opgestapelde hout droogde geweldig, zo goed zelfs, dat aan het eind van de zomer de hele stapel naar voren op de grond donderde. De zon had het voorste hout zo vlug gedroogd, dat het gekrompen was. Het hout van de tweede rij dat er half op lag, schoof op een gegeven moment eroverheen naar voren, zodat alles omviel.

Een verder naar voren stekend afdak, dat was de oplossing. De wind sloeg eronder en het dak woei weg. Met plastic platen een nieuw dak gelegd, vastgespijkerd, het verzwaard met eiken palen, eens flink gevloekt, en verdomd, dat hielp. Jaren hield het stand, hout droogde precies hard of langzaam genoeg, tot gisteravond, 18 januari 2007, tijdens een storm met orkaankracht. Kyrill heet hij, mooie naam. Maar de platen lagen tot 50 meter van de berging, een was er zelfs in de beek verdwenen.

Dit moet duidelijk gerepareerd worden......Ben ik blij, dat ik niet over het vuur ga!