Ons huis, onze bergplaats, is
in de loop van bijna 4 decennia een echte bergplaats van
overbodige dingen geworden. Vooral de immense zolder lijkt
wel een pakhuis. Het was heerlijk dat het de hele maand
augustus geen buitenzit-weer was, we hebben nu een gigantische
berg troep weggewerkt. Eerst in de schoppe. Voor
niet-achterhoekers: een grote vrijstaande schuur, waar aan
de ene zijkant stallen zijn voor paarden en kleinvee, en aan
de andere kant opbergruimte voor gereedschappen, de trekker,
de ploeg enz. en in het midden een werkvloer en verdere
stalling. Boven de stallen een zolder, de hilde, voor lichtere
gereedschappen of oud spul.
Wij hebben geen boerderij en de stallen stonden
leeg toen we hier kwamen wonen. Dat duurde niet lang, in de
paardenstal kwamen de pannen te staan die bij de verbouwing
van het dak afkwamen. In een andere stal kwamen de fietsen, weer een ruimte verder de tuinmeubels enz enz. Die
fietsen bleven ook staan als er nieuwe aangeschaft
werden, ook de defecte tuinmeubels, oude parasols, vergane
windschermen bleven staan. We hadden immers ruimte genoeg en
je weet maar nooit of het niet nog eens van pas komt.
Meenden we echt.
Zo ging het ook met de zolder.
Er zijn daar geen slaapkamers, de ruimte beneden is groot genoeg
voor ons. Er kan dus heel veel op zolder verstouwd worden.
Als je wat ouder wordt, ga je toch aan het moment denken dat
je kleiner wilt gaan wonen. Dan zal alles opgeruimd moeten
worden. De kinderen daarmee opzadelen is geen goed idee. We
zijn nog sterk genoeg om het zelf te doen, en we deden dat
dus afgelopen maand. Eerst alles naar beneden in kleine
porties, de oude kleren, schilderijtjes, gereedschap,
lampekappen, afgedankte meubels, oude matrassen enz. enz.
Een heel enkel dingetje mag blijven, de koperen spin bv, die
ik op mijn meisjeskamer had staan, hééél lang geleden, toen
ik net de latere Jachman had leren kennen. De kinderen
wilden niks meenemen van het oude spul. Nog eens alles bekijken vonden ze
leuk, maar dat was genoeg. Meenemen? nee hoor.
Ik ben een boekenverzamelaar
(geweest) en boeken stonden er ook al jáááren in dozen,
zonde om weg te doen, te ouderwets, te lelijk voor een
antiekprijs, maar 0h mensen, wat is het moeilijk om boeken te schiften.
Aan die ene draak ben je gehecht, want daar stond de eerste
sexscène in die je las, die andere mag niet weg
omdat toen je dat las, je verliefd was op ... het derde boek
werd je voorgelezen door die aardige tante, het vierde wil
je nog wel eens lezen, nu begrijp je het misschien
eindelijk, en zo duurt boeken opruimen eindeloos. Ik denk
dat we nu voor 3/4 klaar zijn. Wat een opluchting een lege
zolder!
Wat we met alles deden? Het
slechtste ging gelijk de container in als (groot)huisvuil.
Het iets betere en het goede ging naar de kringloopwinkel.
Wat wij goed vonden, ging daar voor een groot deel toch toch
nog de
container in, - in wat voor tijdperk leeft u dame, wie weckt
er nu nog?- die lakens? poetslappen zullen we er van maken,
hebt u geen dekbedovertrekken?- die gymnastiekschoenen, ha
ha, zoals
u ze noemt, kunnen wel gloednieuw zijn, maar die verkopen we
echt aan niemand meer! die zijn antiek.-
Ja, het waren nog lage zwarte... ik begrijp het.
Ben ook antiek..