|
Berggeest 5
- Toen
was geluk heel gewoon -
|
Berggeest 5 - Toen was geluk heel gewoon -
De jaren 50Ik wil ze vergeten, die 'gelukkige' jaren 50, tenminste voorzover ze de sfeer van bekrompenheid weer in herinnering brengen. In de jaren vijftig ben ik himmelhoch jauchzend en zum Tode betrübt geweest. Dat laatste door de benepen sfeer die er heerste. Daarom zal ik ook niet naar die leuke tv-serie kijken.
Wat anderen goed of slecht van je zouden kúnnen vinden, woog zwaarder dan je eigen oordeel daarover. Deze levenskijk bepaalde zeer negatief mijn eerste 10 huwelijksjaren. Dít mocht niet, dát moest juist. En overal waren ogen.
'Nachtmerrie' acryl op doek 60x80
Ik denk weer aan De Rooms-Katholieke Kerk, die onder haar onfeilbare mannelijke leiding natuurlijk nooit fouten maakte, maar wel liefdeloos de menselijke aantrekkingskracht veroordeelde,
en aan de Buren, die zo belangrijk waren dat je je aan hen aan moest passen, want wat zouden ze wel niet denken als…,
de Familie, de RK kant, die zó verdríetig en boos was om je domme huwelijk en die je dreigde met hel en verdoemenis als je niet RK werd of je kinderen geen RK opvoeding gaf,
de Familie, -een paar tantes en ooms tenminste- van de protestantse kant, die zó verdríetig was om je domme huwelijk en je chanteerde met onttrekking van liefde en geld.
Ik word nu weer kwaad als ik aan dat gehuichel denk, vooral aan het bezoedelen van wat mooi en goed was.In ons leven hebben zich, zoals in elk leven, pijnlijke en verdrietige perioden voorgedaan, naast ingelukkige en liefdevolle. We zijn beiden de moeilijke beginjaren in een bekrompen wereld niet vergeten, maar hebben ervan geleerd om naar eigen inzicht te handelen. Nu kunnen we de nare dingen relativeren en ons huidige geluk mede afmeten aan die tijd van geestelijke onvrijheid.
Toen was geluk nog heel gewoon?Geluk is helemaal niet gewoon. Geluk was nooit gewoon.
Je moet eraan werken, en vaak heel hard werken aan die zware maar prachtige opdracht 'gelukkig zijn'.
