1947
 

De rampen komen traag als nieuws in huis

alleen een stem die over aantal doden spreekt

en dominee die door de ether preekt

't is Godes wil en ieder draagt z’n kruis.

 

Bekend terrein, Gustaaf Doré helpt mee,

geeft ons een kinderbijbelvast idee van

wegen, ezels, stof en huizenhoog het puin.

In ‘t Luxor zíen wij dan de ramp; bij ‘t Polygoon

 

valt ongewoon een zwarte spikkelsneeuw

langs echte huizen met gescheurde muren,

langs vrouwen die bedeesd door spleten gluren,

langs monden wijd gesperd in leedvertoon.  

 

Maar het verjaardagsfeestje is geslaagd:

want zakdoekjes verfrommeld, nat van tranen,

vriendinnen snikken, slikken, huilen samen

als Bambi toch gelukkig wordt voor ’t licht aangaat.