Notendop              

Haar hand betastte zacht zijn harde jongensvormen,
hij was al verder, dwaalde zoekend bij haar buik.

Als vrouw van zestien droomde ze van liefde,
van bouwen, baren, oogsten in 't eigen paradijs
voor eeuwig, tot het graf,
natuurlijk,
't kind van zestien gleed met losse handen af.
                           
Door jaren samen golft de liefde als een stroom,
die ondergronds in dorre dagen wortels voedt.
Als levenskracht door wreed verlies verbloedt,
hernieuwt een stroom van tranen weer hun droom.
                           

Haar hand dwaalt rond zijn oudemannenvormen
en hij betast in 't vriendelijk donker zacht haar buik. 

'07